Ήταν μικρό γυαλιστερό, σαν αστέρι στο λαιμό. Του το 'χες δώσει μια βραδιά, σ' ένα παλιό λιμάνι. Είχες πει πως αν χαθεί μες στο σκοτάδι...

Ένα μικρό αφιέρωμα και πόνο ψυχής στους σύγχρονους "Ολιβερ Τουίστ" του "προηγμένου" κόσμου μας... Όμως, εύχομαι και προσεύχομαι για ένα...

Μοιράσαμε ανεπιτήδευτα τις λέξεις. Εσύ πήρες τα ρήματα για να κοιμάσαι, να φεύγεις, να λείπεις. Εμένα μου άφησες τα επίθετα, να γεμίζω...

Σεβαστή μου μητέρα, ελπίζω να σε έχει ο θεός καλά και να αντέχεις εκεί ψηλά τα βάσανα και τη μοναξιά σου. Για μένα μην ανησυχείς, είμαι...

Παγκόσμια ημέρα ζώων. 4 οκτωβρίου μία μέρα αφιερωμένη εξαιρετικά στους τετράποδους φίλους μας. Νιώθω ότι δεν είναι η μοναδική μέρα του...

4 Οκτωβρίου: Παγκόσμια ημέρα ζώων. (Το παρακάτω κείμενο είναι αφιερωμένο στους αδέσποτους φίλους μας, που έχουν την ανάγκη και την αγάπη...

Στα ανοιχτά της ησυχίας σύνορα ανοίγω τα χέρια μου και παίζω κρυφτό με την οδύνη. Είμαι το βλέμμα που ο έρωτας απέρριψε, είμαι η αναπνοή...

Δε θα με πιστέψετε, όμως θα σας το πω. Θα σας πω το μυστικό μου. Το κρατώ θαμμένο στην ψυχή μου χρόνια τώρα. Φτάνει! Ξέρετε, δεν ήμουν...

Καταντά το αύριο πια σαν αύριο να μη μοιάζει.. Καβάφης ΕΝΤΓΚΑΡ ΝΤΕΓΚΑ '' ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ'' Το ξυπνητήρι δεν χτυπάει πια! Στο πιο μισητό...

Να προλάβουμε τα χρώματα της θάλασσας πριν νυχτώσει και μαυρίσει κι απόψε, γιατί μοιάζει αδύνατον να τα χορτάσουμε ποτέ –όπως και το...

Του Σίμου Ιωσηφίδη Οι ακάλυπτοι των πολυκατοικιών με τα παράθυρα του ημίφωτος και τις μεταλλικές σπειροειδείς σκάλες ... θα μπορούσαν...

Φτάνει η νύχτα,έρχεται πιο νωρίς πια... Κάποιες μέρες την περιμένω. Ανυπομονώ να τελειώσει το φως και να έρθεις εσύ,το σούρουπο,το...

Το φθινόπωρο μόλις λίγο κρύωνε ο καιρός,όλα τα παιδιά μαζεύονταν στο μικρό ραφείο της πλατείας του χωριού. Ο κυρ-Λευτέρης ο ράφτης...

Το βήμα χρόνου αργά διάβρωσε τη θέα Της φθοράς ρυάκια χάραξαν αυλακιές Στέκει αγέρωχη σαν κοιλάδα νέα κι' ωραία Που την δροσίζουν συχνά...

Κι αυτό το βράδυ, με βρίσκει η νύχτα, να τυρανιέμαι .... να συλλογιέμαι με τη καρδιά να τρέμει.. Έχει απλωθεί ολούθε μου, μια σκοτεινιά,...

Ανάμνηση έπιασε αγκαζέ τη θλίψη, τής φόρεσε κόκκινο φουστάνι, είχε γενέθλια ο έρωτας τους τον Οκτώβρη. Πράσινα μήλα ψιθυρίζαν, στο διάβα...

Κάτω από την πορφυρή πτώση της ημέρας, που το φεγγάρι δαγκώνει την πλάτη του ορίζοντα κοιτάζω τα χαρτιά μου! Δραπετεύω απ' την πολύβουη...

Αγάπη μου, σε σκέφτομαι κι απόψε, έρχεσαι σαν αστέρι μες στη νύχτα. Είναι πάντα οι στίχοι μου πικροί, κι η σκιά σου ψιθυρίζει μες το...

Να έχεις να παλέψεις με τόσα και να τρως το ένα χαστούκι πίσω από το άλλο. Το βλέμμα σου να θολώνει και η καρδιά σου να μαυρίζει. Εκεί...

«Cor ad cor loquitur Ή καρδιά μιλάει στην καρδιά.» Αυγουστίνος Ιππώνος, Άγιος, ( 354-430 μ.Χ ) Δράμα, 19:30, 28 Σεπτεμβρίου 2025 Ο...

Το σούρουπο του φθινοπώρου αναρρώνει λίγο την ψυχή μου.. με οδηγεί σε μια μικρή βουνοκορφή ... Νιώθω την δροσιά να απλώνει στο...

Δεν τον πολυπίστευα,ούσα φιλόλογος και ελάχιστα πιστή στην μαθηματική αλήθεια των συμβάντων,ώσπου μου συνέβη και άλλαξε την κοσμοθεωρία...

Σε έναν κόσμο που όλο και περισσότερο μοιάζει αντιφατικός, σκληρός και άδικος, υπάρχει κάτι, σχεδόν μαγικό, που μας κρατά ακόμα όρθιους:...

Στις πλαγιές της Λιβαθούς εκεί που ο Αίνος ρίχνει σκιά σε αμπελώνες και θυμάρια ζει ο δράκος που οι παλιοί ονόμαζαν Φύλακα. Τις νύχτες με...