ΜΑΚΗΣ ΛΟΥΚΕΡΗΣ

Εκεί, στα ριζά του δάσους, εκεί που στέκουν περήφανες οι λεύκες και οι άνεμοι ηχούν μέσα από τα φύλλα σαν μυστικές εξομολογήσεις της γης, εκεί κοντοστάθηκα. Το φως έσπαζε απαλά πάνω στους κορμούς, κι ο αέρας μύριζε υγρό χώμα και άνοιξη. Όλα έμοιαζαν να αναπνέουν αργά, σαν να περίμεναν κάτι. Και τότε άκουσα το κλάμα χαμηλό, λεπτό, σχεδόν ερωτικό, σαν ανάσα που χάνεται μέσα σε φιλί. Γύρισα και κοίταξα. Εκεί μπροστά στα πόδια μου μια ανεμώνη έκλαιγε μόνη της, με τα πέταλά της να τρέμουν σαν...

Οι καιροί δεν δυσκόλεψαν επειδή άλλαξε ο κόσμος, δυσκόλεψαν επειδή ο άνθρωπος έμεινε μόνος μέσα στην πυκνότητα των πάντων. Στριμωγμένος όχι από γεγονότα, αλλά από ερμηνείες. Κλεισμένος όχι από τοίχους, αλλά από άμυνες. Όταν ο άνθρωπος δεν αντέχει το βάρος του εαυτού του, το μεταθέτει. Και η πράξη του γίνεται ξέσπασμα χολής μα όχι από κακία, αλλά από αδυναμία ισορροπίας. Η κατανόηση, τότε, δεν είναι επιείκεια είναι γνώση. Είναι η ικανότητα να βλέπεις την αιτία πίσω από τη συμπεριφορά, το...

Η δύναμη της σιωπής δεν είναι απλώς η απουσία λόγου αλλά η παρουσία της ουσίας. Εκεί όπου σταματούν οι φωνές αρχίζουν να ακούγονται οι αλήθειες. Η σιωπή δεν κρύβει αποκαλύπτει. Δεν υποχωρεί διδάσκει. Δεν είναι κενό είναι χώρος όπου η ψυχή βρίσκει το δικαίωμά της να μιλήσει χωρίς λέξεις. Μέσα στη σιωπή γεννιέται η σκέψη ωριμάζει το συναίσθημα ηρεμεί ο θυμός και καθαρίζει η κρίση. Η σιωπή είναι η δύναμη που σε ξαναφέρνει στον εαυτό σου. Μάκης Λουκέρης 🍁