Λόγια της καρδιάς, βάλσαμο χύνουν...🌹

Κι

αυτό το βράδυ,

με βρίσκει η νύχτα,

να τυρανιέμαι ....

να συλλογιέμαι

με τη καρδιά να τρέμει..

Έχει απλωθεί ολούθε μου,

μια σκοτεινιά, μια παγωνιά,

και στη ψυχή μου βρέχει...

Νιώθω τόσο μόνη,

σαν σκαρί χωρίς πανί,

στον βοριά χωρίς τιμόνι.

Τα μάτια κλείνω,

την σκέψη μου αφήνω...

Στα λόγια που

στην καρδιά μου

βάλσαμο χύνουν...

Πες μου γιατί πικραίνεσαι

γλυκιά μου;

ποιά πίκρα σε ζυγώνει;

Μη λυγίζεις αγάπη μου,

ανάσαινε βαθειά.

Έλα κοντά μου, να μου πεις

τι είναι αυτό που σε πληγώνει;

έλα κοντά μου,

να σου ζεστάνω τη καρδιά,

νιώσε πως σε κρατώ..

πως σου μιλώ ...

στην αγκαλιά μου ...

όπως σε νιώθω κι εγώ.

Δεν είναι η απουσία μοναξιά,

όταν αγαπάς και

αγαπιέσαι αληθινά.

Οι ψυχές δεν φυλακίζονται,

λαχταρούν

λεύτερες να πετούν,

ν ' ανταμώνουν,

αποστάσεις,

δεν υπολογίζουν...

Δεν τις χωρίζουν ...

πηγαινοέρχονται άοκνες,

με υπομονή,

με όνειρα,

με ελπίδες,

τις σελίδες της ζωής γεμίζουν,

με όμορφες ιστορίες.

Κάνε τις στιγμές σου,

ευτυχισμένες σήμερα,

κι

όσο υπάρχει αύριο

τα όνειρά μας

θ' ανθίσουν σίγουρα.

Τριανταφυλλιά Παπανδρέου 🌹