ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΕΡΔΙΚΑΡΗΣ

. Θα τραγουδήσω μα δεν ξέρω να σου πω, να σου μιλήσω για το πόσο σ' αγαπώ. Πόσο σε θέλω δεν το φτάνει ο λογισμός, δεν έχει μέτρο κι' είναι αγιάτρευτος καημός. . Γλυκιά πνοή γίνε πουλί, γίνε αεράκι να 'ρθεις ένα βράδυ της αγκαλιάς μου χάδι τρυφερό να φτερουγίσεις, στοργή να μου χαρίσεις. . Για σένα ζω για σένα ανασαίνω, σε κάθε μου λέξη εσένα μαθαίνω κι αν δεν μπορώ όσα νιώθω να πω σε αγαπώ, σε αγαπώ, σε αγαπώ! . Να' ρθει η γλυκιά αγάπη μου κοντά της να με πάρει να ζω μ' αυτή την ομορφιά που...

Θέλω να ζω για σένα όχι σαν υπόσχεση μα σαν ανάγκη που επιστρέφει κάθε φορά στο φως Σε σύννεφα αγάπης μπαίνω μια στον άνεμο μια στη βροχή κι έτσι το σώμα συμφιλιώνεται με το εδώ Πάντα εσύ αεράκι κι εγώ αφήνομαι εκεί που αρχίζει η ζεστασιά της αφής Η ψυχή αγαπά να βυθίζεται όταν το κορμί εμπιστεύεται Θα ήθελα να ήμουν αφρός της θάλασσας να με διαλύεις αργά κι εσύ ηλιαχτίδα να με βρίσκεις στο φως Αυτή η ήσυχη φωτιά που μας καίει ας μη ζητήσει ποτέ στάχτη μόνο αναπνοές που μαθαίνουν Θέλω να...

Άναψες στον ουρανό, φεγγάρι λαμπερό κοντά με τ' όνειρο σε ατέλειωτο χορό, φως που για πολλά φιλιά έχεις κρυφτεί, φυλακισμένο φάντασμα έχεις χαθεί. Ενδιάμεσα στον ουρανό φυλακισμένο με τις περίτεχνες σου φάσεις, πάντα προκαλείς κι ανάμεσα στα σύννεφα περνάς κρυμμένο, ονειρικό καθρέφτισμα της νύχτας προξενείς. Άφωνη μεγάλη αγάπη πιο γυμνή κι απ' το αγέρι κι ένα δύστυχο θλιμμένο, μοναχό, πικρό αστέρι κι ένας φίλος, ένα βλέμμα, στο φεγγάρι ψάχνει ταίρι, την σκιά της ψάχνει να' βρει, στο νυχτερινό...