ΧΡΥΣΑΝΘΗ ΣΕΡΓΙΝΗ

Οκτώβρης. Τα χρώματα αλλάζουν. Το πράσινο δίνει τα σκήπτρα στο καφέ,το κίτρινο,το πορτοκαλί. Η ζεστασιά του ήλιου σιγά-σιγά αποδυναμώνεται. Τα βουνά,οι πεδιάδες,τα λαγκάδια φορούν το φουστάνι του φθινοπώρου. Μια εποχή γεμάτη από εικόνες. Ταξιδεύοντας. Εκδρομή. Ένα ξύλινο σπίτι στο βουνό. Δύο κούπες ζεστό καφέ με άρωμα φουντούκι. Εσύ.... Εγώ..... Ένας αόρατος έρωτας για τους άλλους. Ένας ορατός έρωτας για εμάς. Αλήθεια... Τι ερωτεύτηκες σε εμένα; Τι σε κάνει να θες να μου μιλάς; Τι είναι...

Πες μου γιατί κάθε φορά που σε σκέφτομαι εμφανίζεσαι μπρος μου δίχως να σε φωνάξω. Δίχως να σε πάρω τηλέφωνο. Δίχως να σου στείλω ένα μήνυμα. Αυτή η παράξενη σύνδεση που έχω μαζί σου. Κάποιος το είπε έρωτα. Κάποιος το είπε χημεία. Κάποιος το είπε τυχαίο γεγονός. Κάποιος το αποκάλεσε λατρεία. Αν με ρωτήσεις πως το αποκαλώ εγώ,θα σου αποκαλύψω πως αυτό είναι αγάπη. Σε νιώθω. Σε αισθάνομαι. Σε επιθυμώ. Το βλέμμα μου στραμμένο προς την θάλασσα. Ο ουρανός. Τα θαλασσοπούλια. Τα καράβια που...

Να με σκέφτεσαι άγρια σαν την θάλασσα που υπηρετείς. Να με σκέφτεσαι άγρια σαν τον απύθμενο ωκεανό. Να με σκέφτεσαι άγρια όπως ο καρχαρίας ποθεί το θήραμα του. Άγρια μαύρη θάλασσα. Αυτό κρύβει το βλέμμα σου. Σκοτεινός υδάτινος κόσμος η ψυχή σου. Να με σκέφτεσαι άγρια όπως τα κύματα χτυπούν τα βράχια. Φάρος θα είναι το βλέμμα μου και φως η προσευχή μου. Χρυσάνθη Σεργίνη 🌹