ΧΡΥΣΑΝΘΗ ΣΕΡΓΙΝΗ

Λέξεις στροβιλίζουν το μυαλό μου. Λόγια που ειπώθηκαν. Λόγια που δεν ξεστόμισα ποτέ. Μυστικά και λάθη. Σωστά και πάθη. Μέσα στου μυαλού μου το σκοτάδι ψάχνω να βρω την άκρη. Σιωπή. Σιωπή και κρύο. Το σώμα μου αρχίζει να παγώνει. Το αίμα ψάχνει λίγη ζεστασιά την καρδιά να κρατήσει για να μην πάψει να χτυπά. Ο χρόνος τελειώνει. Τικ-Τακ, τικ -τακ το ρολόι χτυπά. Δώδεκα πάλι. Μεσάνυχτα. Η ώρα των ψυχών. Η ώρα των αγγέλων και των δαιμόνων. Στη μέση εγώ. Κι απέναντι μου ένα κενό. Θα πω την αλήθεια...

Πόσες φορές έγραψα για τον έρωτα που σου είχα.. Πόσες φορές σου εκδήλωσα τα συναισθήματα μου; Πόσες φορές; Έχω χάσει το μέτρημα. Έχει σημασία; Δεν έχει σημασία. Ό,τι κι αν έκανα για 'σενα δεν ήταν ποτέ αρκετό. Με κατέστρεψε η όλη στάση σου απέναντι μου. Με κατέστρεψε. Μίσησα τον εαυτό μου γιατί σε αγάπησα. Γιατί ήμουν ολοκληρωτικά δοσμένη σε αυτό που ένιωθα. Κι όμως τρελάθηκα. Έχασα τα λογικά μου. Αυτοκαταστράφηκα. Ήμουν μια ζωντανή νεκρή. Πήγαινα κι ερχόμουν. Ήθελα να απαλλαγώ από τον...

Εγώ είμαι ο Χρήστος. Εσύ είσαι η Σοφία. Η ιστορία μας ξεκίνησε πριν πολλά χρόνια. Μπήκες στην ζωή μου ξαφνικά. Δεν ήξερα ότι θα σε ερωτευόμουν από την πρώτη στιγμή. Περάσαμε πολλά μαζί όμορφες στιγμές, δύσκολες αλλά μαζί. Γέλια, ταξίδια, εκδρομές, φαγητό, ώρες ατελείωτες από ηδονή. Βροχές, λιακάδες, χιόνια. Τίποτε δεν έδειχνε ότι πλησίαζε το τέλος. Ένα πρωί μετά από χρόνια μου είπες ότι δεν πήγαινε άλλο. Μου είπες ότι δεν είμαι αυτός που θέλεις να περάσεις το υπόλοιπο της ζωής σου. Μου είπες...