ΧΡΥΣΑΝΘΗ ΣΕΡΓΙΝΗ

Η γνωριμία μας. Όλα στο κόκκινο. Έντονα και παθιασμένα μηνύματα. Μηνύματα που κρύβουν λαχτάρα για κάτι νέο. Μυνήματα που μέσα τους έχουν μια ιδιαίτερη στιγμή. Μέρα με την μέρα "Φούντωνε" όλο αυτό. Δεν έδωσα όνομα. Δεν ήθελα. Μια στιγμή και διαλύθηκαν όλα. Εγώ φταίω. Εσύ με τιμώρησες αρκετά. Δεν νομίζεις; Το ενδιαφέρον δεν είχε πια ενδιαφέρον. Η καθημερινότητα. Η αποφυγή. Η απομάκρυνση. Το "δήθεν" ενδιαφέρον έκανε μια δυνατή εμφάνιση. Ψίχουλα. Ψίχουλα συναισθημάτων. Αναρωτιέμαι αν υπήρξαν και...

Λίγο ο χρόνος που δεν βρέθηκε. Λίγο η ζωή που έφυγε. Λίγο εγώ. Λίγο εσύ. Λίγο και οι δύο μαζί. Λίγο λίγο με σκοτώνει η δήθεν παρουσία σου. Λίγο λίγο με απομακρύνει η αδιαφορία σου. Μαζεύω εγώ. Τα σημειώνω όλα. Λίγο λίγο τα συναισθήματα πεθαίνουν. Το τέλειο σχέδιο εξόντωσης. Στρατηγική συνεργασία μυαλού και καρδιάς. Λίγο λίγο έφυγες. Λίγο λίγο μ' άφησες. Μ' άφησες να ελπίζω. Με γέμισες φειδωλές υποσχέσεις. Όνειρα. Όνειρα που δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ. Έρωτα το βάφτισες αυτό που ήταν δειλία....

Σαν ξυπνάω το πρωί στο παραθύρι τρέχω. Θέλω να δω το φως. Τον ήλιο. Να δω ότι τα μάτια μου μπορούν. Μικρό καρδιοχτύπι. Ψήνω καφέ. Μυρίζω το χαρμάνι. Ανάβω τσιγάρο και κάθομαι στον καναπέ. Το βλέμμα και ο νους γυρίζει έξω. Τι κάνουν οι άνθρωποι όταν ξυπνούν; Πώς να μυρίζει άραγε το δικό τους πρωινό; Τι χρώμα έχει η δική τους μέρα; Περνά η ώρα. Πρέπει να σηκωθώ. Να στήσω την δική μου μέρα. Να κάνω τις δουλειές μου. Να φροντίσω το σπίτι μου,την οικογένεια μου,να πάω στην δουλειά. Λεωφορείο....