ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΣΙΩΜΟΣ

Με μέτρο της αλήθειας λατρεύω κάθε φίλο, Αγνό του χαρακτήρα,ατσάλινο ηθικό Να ειν' ο εαυτός του,ζωής του το ειδύλλιο Για μένα τότε μόνο μετράει μοναδικός. Αν δεις ανθρώπους άπραγους ,μόνο με θεωρία Αυτούς που δε μοιράζονται πράγματα πιο απλά Αυτοί που τσιγκουνέουν ρηχή φιλοξενία Να μη τους θεωρήσεις με κότσια σταθερά. Όσους πουλάν για χιούμορ μια καυστική ειρωνεία Αδιάφορα να βλέπεις πουλάν πλαστή μαγκιά Τον κόσμο όλο βλέπουν με κιάλια αλαζονείας Το φως που πέφτει πάνω σου καλύπτουν με σκιά....

Θάλασσα εγώ, κι' εσύ ωκεανός που μ' αγκαλιάζει Εραστής παλιός,των αφρών σου ο γλάρος, Κύματα απλώνεις φιλιά να με χορτάσεις, Αργά με εθίζεις στο δέος και θάρρος. Θάλασσα σαν αράζεις,της ακτής σου είμαι λιμάνι Λαμπρός φάρος στης νυχτιάς καταιγίδα Προκυμαία θα γίνω οργή να ξεθυμάνεις Στις μακρινές σου διαδρομές θα' μαι η πυξίδα. Θάλασσα σαν είσαι ξέσπασμα, σαν είσαι θύελλα, Ή πελώριο κύμα σ' αγέρα που σφαδάζει Θα γινόμουν τρικυμία που θα ήθελα Μια φουρτούνα ταραχής που με σένα μοιάζει. Θάλασσα...

Στη στράτα ήρεμης ζωής ευρέθηκαν τυχαία Η φιλία μια μέρα απέναντι αγάπης.. Ήταν μια ηλίου μέρα ,δεν φύσαγε βοριάς. -Εγω είμαι η αγάπη πιο βασική, σπουδαία Ποιος ο λόγος και εσύ να υπάρχεις;! -Είμαι η φιλία η πιο γλυκιά σου παρέα, Κι' εσύ δακρύζεις,σου σκουπίζω το δάκρυ Σου γίνομαι γιατρειά, παρηγοριά. Λευτέρης Σιώμος 🌹