ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΣΙΩΜΟΣ

Μια βουβή και αγέλαστη ξερή φιλοσοφία Τι προσφέρει, μα και πρακτικά πόσο αξίζει; Τι συμφέρει μια στείρα και υψηλή σοφία Για της γης τα παιδιά όταν δεν μπορεί να δακρύζει; Σε πολέμους, μες στην πείνα και μανάδων πόνο Σοφοί και πλούσιοι το θεωρείτε ανθρωπιά Να αγναντεύετε θεατές τις πληγές στον κόσμο Και μπροστά σας να πεθαίνουν και πεινούνε παιδιά; Αν μια μέρα τα παιδιά σας θα τα βλέπατε έτσι, Θα 'θελα με αγωνία να'ξερα πως θα πράττατε Στην ψυχή το μαχαίρι θα το είχατε αντέξει Ή τα άχρηστα...

Αν με δεις βυθισμένο στη μοναξιά Τη ζωή μου να καταντά ρημάδι Χαρισέ μου μια γλυκιά ματιά , Χτενισέ με μέ της ψυχής το χάδι. Σαν το παν λούζει η αυγή και φέξει Πριν ανοίξει της καλής μέρας η πύλη, Μετράει,πες μου μόνο μια λέξη Και γλυκά φιλισέ με στα χείλη. Μη περιμένεις απ' τη ζωή το τέλειο Ή από έναν εφήμερο διαβάτη, Μετράει,σκόρπα τη χαρά, χάρισε γέλιο, Πνίξε με μες στη στοργή κι' αγάπη. Στην τσάρκα πού μας πάει ακρογιαλιά Να μην είναι τα βράδια ξενέρωτα Μετράει,στύψε με στην αγκαλιά,...

Στο περιβολι της ματιάς Σκέτο φιλιά ανθισμένα Γνέφεις χωρίς να πεις λαλιά Λες: Πάρ'τα είναι για σένα. Στις ροζ ανταύγειες της καρδιάς Κέρδισα αγάπης λόττο Μες απ' τη φλόγα της ματιάς Λες: Πάρε φιλί το πρωτο. Μετά μ' έβγαλες στα σκαλιά Σ'ανθόκηπο τ' Απρίλη Χάρισες ρόδινα φιλιά Λες: φίλα με στα χείλη. Φιλιά ανθέων στη ψυχή Χάδια ακριβά δοσμένα Ανάσες, δώρα της ζωής Λες:είναι μόνο για σένα. Λευτέρης Σιώμος Κ/143.δ.π.ελ.