ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΣΙΩΜΟΣ

Περίμενα καρτερικά στου σπιτιού μου το μπαλκόνι Έβλεπα πότε θ' άφηνες του οδηγού τιμόνι Στη στάθμευση σαν άκουγα να μπαίνει το αμάξι Το' λουζα χάδια με ματιές, χαιρόμουν, είχες φτάσει. Ήσουν νέα και οδηγός πρωτάρα Της λαχταράς κάπνιζα τσιγάρα Κόρη μου να ξέρεις δεν είναι φάρσα Με σένα ταύτιζα τ'αμαξι σαν να'χε την ψυχή σου και ανάσα. Με άψυχα σίδερα κυκλοφορεί το αμάξι Το βλέπω, Θεέ μου λέω η κόρη μου ειν' εντάξει Όπου να πας ,όπου βρεθείς τ' ακολουθώ με αγάπη Ίδια πάντα η προσευχή,να μη σε...

Έρωτες,χαρές σαν αεράκι δροσιάς.. Νύχτες θερινές που μοιάζουν με μέρες και Κυριακές ξεγνοιασιάς. Θέρμανε καρδιές φιλησ' ο ήλιος τη γη Θερμή εποχή. Στις φλέβες τρέχει ο πόθος θαλασσιάς.. Την καρδιά βρέχει το κύμα του έρωτα με μυστική ευωδιά. Του ήλιου βλέμμα ήρθε ζεστό ξάπλωσε πάνω στο δέρμα. Τόσες ευωδιές , τ' έρωτα αρώματα σκορπά τ' αγερι Σαγήνης δολώματα Φέρνει το καλοκαίρι. Μες στα κύματα.. Ξεχασμένοι έρωτες και αισθήματα. Νύχτα θερινη.. Στην ταράτσα κάθεται ο παράδεισος . Της μαγείας...

Πιάνεις φορές σιγανά να μιλάς Ασπρομάλα,χρυσή μου γιαγιά Στις σκέψεις σου πάνω παραμιλάς Στα άλογα μνήμης από τα παλιά. Στ' άρματά τους συχνά κουβαλάς Γεύσεις γλύκας από τα φιλιά Στη θύμηση τους χαμογελάς Εκεί καρφώνεις της σκέψεις ματιά. Τρέχουν τ' άλογα πρώτης σου νιότης Εκεί στέκει χτυπά η καρδιά Στη μνήμη της αγάπης της πρώτης, Λάμπεις,ακτινοβολείς ομορφιά, Γιαγιούλα της νοσταλγίας λεβεντιά. Λευτέρης ΣιώμοςΚ/118δ.π.ελ