«Η ελευθερία και η υγεία μοιάζουν με το οξυγόνο. Αισθάνεσαι την αξία τους όταν λείπουν.» Ναύπλιο, 4 Φεβρουαρίου 2025, 14:50 Ο λαμπερός ήλιος είχε φτάσει στο απόγειο του, καθώς η Αλκμήνη έφτασε μπροστά στην γυάλινη είσοδο της Νοσηλευτικής Μονάδας Ναυπλίου, στην διασταύρωση των οδών Ναυάρχου Κουντουριώτη και Μαρτινίας. Ο μπάτης μετέφερε την δροσιά της καταγάλανης θάλασσας, καθώς διέρχονταν από το φρούριο του Μπούρτζι, που στέκονταν ακίνητο στο λιμάνι του Ναυπλίου, σαν ένα πέ

27 Ιανουαρίου – Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος Σήμερα στεκόμαστε σιωπηλοί απέναντι στη μνήμη των έξι εκατομμυρίων Εβραίων και των αμέτρητων άλλων θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας. Μια πληγή της ιστορίας που δεν κλείνει — γιατί δεν πρέπει να ξεχαστεί. Το Ολοκαύτωμα στέρησε την ανθρωπιά από τους θύτες και την ίδια τη ζωή από τα θύματα. Άνθρωποι έγιναν αριθμοί, ονόματα σβήστηκαν, μνήμες κάηκαν μαζί με βιβλία και σπίτια. Κι όμως, η μνήμη αντιστέκεται. Ο Μανόλης Αναγνωστάκης, στο

Του Σίμου Ιωσηφίδη Κάποτε, γύρω στα 740 μετά Χριστόν, ο Λι Πο, αυτή η λεπτοφυής ρομαντική προσωπικότητα που δεν έχανε ευκαιρία να στέλνει στα ουράνια τον λυρισμό της Κίνας, κι ενώ βρισκόταν σε μια ασιατική στέπα με έναν φίλο του, τον Του Φου, λέγεται πως μπόρεσε να αγκαλιάσει το αντιφέγγισμα της σελήνης μέσα σε μια ήσυχη λίμνη... Εκείνη η αγκαλιά, έκτοτε, έμεινε και παραμένει ένα παροιμιώδες σύμβολο ανιδιοτελούς Αγάπης. Αιώνες κατόπιν, κάπου στο λυκόφως του 19ου αιώνα, κάπ

Εδώ κι τέσσερις μέρες κρατώ στα χέρια μου το βιβλίο ψυχολογίας του γνωστού ψυχολόγου Γιώργου Θανάση. Τίτλος αυτού "Όλα όσα θα ήθελα να μου πει ο ψυχολόγος μου". Ένα βιβλίο από τις εκδόσεις ΤΖΙΟΛΑ-επιστημονικό βιβλιοπωλείο. * Θα πω απλά ότι είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου όσα χρόνια παραλαμβάνω δέμα,από βιβλία, που αντίκρισα ένα τόσο καλοφτιαγμένο περιποιημένο, χωρίς πρόχειρη δουλειά, βιβλίο. Το βιβλιοπωλείο σεβόμενο τον αναγνώστη, το προστατεύει με την συσκευασία του,ώστε ν

Σ’ αγαπούσα από πολύ καιρό, προτού ακόμη σε γνωρίσω, όταν ατέλειωτα όνειρα γέμιζαν τις ερημικές μου ώρες. Στα πρόσωπα των άλλων έψαχνα το δικό σου, αγαπημένο. Πώς να ξέρω πως πίσω απ’ όλα ήσουν εσύ, η μυστική πνοή; Τώρα που ήρθες, δώσε μου τον εαυτό σου. Σβήσε τη δίψα μου και κράτα με σφιχτά τόσο, που οι ψυχές μας να γίνουν ένα, σε ένα κύμα πάθους όπου ο χρόνος σβήνει. Άσε με να χαθώ στα μάτια σου, σαν φύλλο αδέσποτο στον άνεμο. Σε κάθε σιωπή να μιλά η καρδιά μου, για την αγά

Δύο χρώματα κυριαρχούν στη ζωή μας. Το άσπρο και το μαύρο. Το άσπρο μας φωτίζει, ανοίγει δρόμους, γεννά ελπίδα. Είναι το φως του πρωινού, το χαμόγελο που έρχεται απρόσκλητο, η αρχή που μας θυμίζει πως τίποτα δεν τελείωσε ακόμα. Το μαύρο, από την άλλη, βαθαίνει τις σκιές. Κρύβει φόβους, σιωπές και όσα δεν τολμήσαμε να πούμε. Μα κι αυτό χρειάζεται... γιατί μέσα στο σκοτάδι μαθαίνουμε να αναγνωρίζουμε το φως. Και κάπου ανάμεσα στα δύο, ζούμε εμείς. Πότε λευκοί από όνειρα, πότε μ

Παρουσίαση της ποιητικής συλλογής "Εωθινές σπονδές" (εκδ. Κούρος, 2025) της Μαρίας Ναουμίδου από τον Γιώργο Τσιβελέκο: Η ποιήτρια στη συγκεκριμένη συλλογή καταθέτει 81 ολόκληρες ποιητικές συλλήψεις, γραμμένες κατά βάση σε στροφές που αποτελούνται από τέσσερις στίχους (σταθερή στροφική διάταξη), γι' αυτό και πολλές από αυτές θα ήταν εύκολο να μελοποιηθούν. Άλλοτε υπάρχει ομοιοκαταληξία και άλλοτε επικρατεί η ελεύθερη γραφή. Πάντα, όμως, το λεξιλόγιο είναι προσεγμένο (πολύ πιθα

Όταν κάτι όμορφο δεν το περιμένεις, η έκπληξη και η χαρά που δοκιμάζεις, είναι απερίγραπτη! ΚΡΙΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΒΑΓΓΈΛΗ ΓΙΑΝΝΟΥ. ΤΙΤΛΟΣ: ΚΡΗΔΕΜΝΟΝ ΤΗΣ ΛΕΥΚΟΘΕΑΣ ΠΟΙΗΣΗ: Κ α τ ε ρ ί ν α Π ή τ τ α ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΚΟΥΡΟΣ ...κι έρχονται χωρίς θορύβους οι ποιητές, να αντισταθμίσουν την κρίση των κοινωνικών αξιών, σκοτεινούς θαλάμους να φωτίσουν, να ταράξουν λιμνάζοντα ύδατα, τον ψυχισμό να γαληνέψουν, να διώξουν αλοτριωμένα χαμόγελα, την ψευδεπίγραπτη επικοινωνία να αποκαταστήσουν.

🏵️Παγκόσμια ημέρα της λογικής 🏵️ Σήμερα 14η Ιανουαρίου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα της Λογικής (World Logic Day). 🔹 Καθιερώθηκε από την UNESCO 🔹 Τιμά τη συμβολή της λογικής, της φιλοσοφίας και της επιστημονικής σκέψης 🔹 Συνδέεται συμβολικά με: τη γέννηση του Κουρτ Γκέντελ (14/1/1906), ενός από τους σημαντικότερους λογικούς την ημερομηνία θανάτου του Άλφρεντ Τάρσκι (14/1/1983) 🎯 Στόχος της ημέρας είναι: -👉να προωθήσει την κριτική σκέψη 👉να ενισχύσει τον ορθολογι

ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗ Στην ανατολή της ύπαρξης η ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗ πρωταγωνιστεί στην έξοδο από την γαλήνη της μήτρας και στην είσοδο της πολυτάραχης ζωής Συντροφεύει το πρώτο βήμα , την απαρχή της σχολικής ζωής, ενθαρρύνει την δημιουργία φιλίας , την γνώση , την ΣΥΝΧΡΟΝΙΚΌΤΗΤΑ ψυχής και σώματος σε μια διαχρονική αγκαλιά για την αρμονία και την εξέλιξη, την επίτευξη στόχων και ονείρων, την καλλιέργεια της κλίσης Η ενθάρρυνση καταλυτικός σύντροφος σε όλη την δημιουργική ζωή. Στην πορεία προς τη

Toυ Σίμου Ιωσηφίδη Με αφορμή τα 115 χρόνια της εκδημίας του {3 Ιανουαρίου 1911} κάνω μια ελάχιστη αναφορά για τον ρόλο της οικογένειας στο έργο τού καίτοι θεωρούμενου κορυφαίου ηθογράφου-ρεαλιστή του ευρωπαϊκού ρομαντισμού. «Μένουμε διαιτώμενοι εις την οικία μας, στραβοπατούντες από δωμάτιον σε δωμάτιον ως ποταμιαία καβούρια Αλιβάνιστοι, αλειτούργητοι, ακοινώνητοι. Με την ελπίδα ότι σύντομα θα ανθρωπέψουμε πάλι». “Οι Ελαφροΐσκιωτοι” Υπάρχει σε μια πολύ λεπτή κορυφογραμμή

14/08/1974 Κύπρος, χωριό Τζιάος. Ένα τσιγάρο πριν τον Θάνατο «Ουδείς γαρ ούτω ανόητος εστί όστις πόλεμον προ ειρήνης αιρέεται· εν μεν γαρ τη οι παίδες τους πατέρας θάπτουσι, εν δε τω οι πατέρες τους παίδας. Κανένας δεν είναι τόσο ανόητος ώστε να προτιμά τον πόλεμο από την ειρήνη. Στην ειρήνη, οι γιοι θάβουν τους πατεράδες τους. Στον πόλεμο, οι πατεράδες θάβουν τους γιους.» Ηρόδοτος, Αρχαίος Έλληνας ιστοριογράφος (480-420 π.Χ.) Κύπρος, Νέο Χωριό Κυθρέας, 20 Ιουλίου 1974

Παρουσίαση του παραμυθιού "Λυρίδα, η Μούσα του Τραγουδιού" (εκδ. Συμπαντικές διαδρομές, 2024) της Μαρίας Κουρνέτα: Ένα παραμύθι που απευθύνεται τόσο στους μικρούς όσο και στους μεγάλους αναγνώστες, αφού η ιστορία δεν είναι απαραίτητα παιδική. Μάλιστα, οι ήρωες δεν είναι παιδιά, αλλά ενήλικες: νεράιδες κι ένας ποιητής. Ένα παραμύθι με ασπρόμαυρη, ψηφιακή εικονογράφηση που περιγράφει το Μυστικό Δάσος και την ξεχωριστή ζωή σε αυτό, αναδεικνύοντας το μεγαλείο της φύσης, την ομορφ

Στην έρημο αντήχησε η φωνή του. Όχι ως κραυγή θορύβου, αλλά ως ψίθυρος αιώνιας αλήθειας. Ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος, λιτός και φωτεινός μέσα στη σιωπή της άσκησης, στάθηκε όρθιος ανάμεσα στον ουρανό και τη γη για να προαναγγείλει το θαύμα. Ήταν ο άνθρωπος που έζησε για να δείξει Έναν άλλον.... εκείνος που έσβησε τον εαυτό του για να φανερωθεί το Φως. Τα χείλη του μιλούσαν για μετάνοια και η ζωή του την επιβεβαίωνε. Ντυμένος με τραχύ ένδυμα και τρεφόμενος με ό,τι του χάριζε η

«Ο Χομαγιούν και ο Βακάρ, γι' αυτούς θα σου μιλήσω Σαν άνθρωποι γεννήθηκαν, μα δίχως να το ξέρουν γινήκαν όχθες ποταμού... Τα όνειρα τους τα 'τρωγε της φτώχιας το σκουλήκι Τα βράδια μάτια ορθάνοιχτα, η χώρα της ανάγκης απλώνει το βρωμόχερο, ζητά μπροστά το νοίκι» Ο Χομαγιούν και ο Βακάρ, Θανάσης Παπακωνσταντίνου                 Ο άνθρωπος, έτσι όπως στιγματίστηκε από τα ιστορικά κείμενα και κοινωνικά πεπραγμένα, το ον του «κοινωνείν», δημιουργώντας ανεπιστρεπτί βιώματα και

«Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά» ➡️ Δηλώνει την αρχή του νέου μήνα και του νέου έτους. Συμβολίζει νέο ξεκίνημα, ελπίδα και ανανέωση. 🎶 «Ψηλή μου δεντρολιβανιά» ➡️ Το δεντρολίβανο είναι φυτό που συμβολίζει: καθαρότητα μακροζωία καλή τύχη Η «ψηλή» μορφή δηλώνει ευχή για ανάταση και πρόοδο. 🎶 «Κι αρχή καλός μας χρόνος» ➡️ Ευχή για καλή αρχή, γιατί σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, «όπως πάει η αρχή, έτσι πάει κι όλος ο χρόνος». 🎶 «Εκκλησιά με τ’ άγιο θρόνο» ➡️ Αναφορά στην εκκλησία ως κ

Κρατώ στα χέρια μου την ποιητική συλλογή της Αθηνάς Σαρλάνη, με τίτλο «Περιπλανώμενος Ταξιδιώτης». Γνωρίζοντας την Αθηνά, νιώθω ότι αυτά που γράφει, θα αποτελέσουν κίνητρο για τον αναγνώστη, να την γνωρίσει και να την διαβάσει. Ο τρόπος γραφή της,μας δείχνει την ευαισθησία της,σε έντονο χρώμα,ψυχής ταξίδια,θα τα ονομάσω. Ο δικός της «ταξιδιώτης» δεν αναζητά απαραίτητα νέα ταξίδια,αλλά αναζήτηση αγάπης, και της υπαρξιακής αγωνίας. Τα ποιήματα της πραγματεύονται, τον έρωτα

Ο γέρος γείτονας Κ. Κώστας αποκάλυψε πως οι γιορτινές μέρες είναι λίγο μελαγχολικές. Λείπουν από δίπλα σου πολυαγαπημένα πρόσωπα,η ρουτίνα σου χάνει το ρυθμό της, πρέπει να αιστανθείς μια ξαφνική και απρόσμενη χαρά. Οι στολισμοί,τα φώτα,οι ξέγνοιαστες χαρές των παιδιών σε ξεγελούν. Αυτή η παροδική και τόσο πολυδιαφημιζόμενη αγαλλίαση σε παραξενεύει. Είσαι περίεργος,ανικανοποίητος,γκρινιάρης, καταθλιπτικός ή απλά ρεαλιστής. Εκτελείς κατά γράμμα τις γιορτινές σου υποχρεώσεις,π

30 Νοεμβρίου 1943,  Ο διωγμός των ανάπηρων του Ελληνοϊταλικού πολέμου   «Απαγορεύεται να σκοτώνεις. Γι’ αυτό, όλοι οι δολοφόνοι τιμωρούνται, εκτός αν σκοτώνουν σε μεγάλους αριθμούς και υπό τον ήχο σαλπίγγων.» Βολταίρος, Γάλλος φιλόσοφος & συγγραφέας  (1694-1778)   Αθήνα Νοσοκομείο Σωτηρία, 03:00  30 Νοεμβρίου 1943   Τα στρατιωτικά καμιόνια με χρώματα παραλλαγής, κινούνταν στους άδειους και σκοτεινούς δρόμους της κατεχόμενης πρωτεύουσας της Ελλάδας.  Ήταν γεμάτα με τάγματα ασφ

Χρονιάρες μέρες έρχονται απροσκλητες οι θύμησες... Αδειάζουν την ανάσα μου στεγνώνουν την ψυχή μου... Εκείνο το παλιό το δέσιμο με τ' άψυχα.. φωλιάζει στο μυαλό μου... Ίσως γιατί ποτέ ένα " πράσινο φύλλο" ποτέ δεν μου χαρίστηκε... Έπαιρνα μόνο βρεσιγέ την ανάσα μου απ' τη δροσιά της Άνοιξης... αυθορι και παραχρημα... Δεν θέλω να διαγράφω μνήμες για πράγματα αναλώσιμα.... Ίσως γιατί με "άδειασμα" ψυχής έχουν γίνει Κεκτημένα.... Άλλοτε πάλι πρυτανεύει η λογική... Χαλιναγωγεί το