ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΑΘΑΝΑΣΗ

Ζούμε σε μια εποχή, όπου η τεχνολογία δεν είναι πια ένα εργαλείο που ξεκουράζεται σε κάποιο συρτάρι· μια αόρατη συνοδοιπόρος στην καθημερινότητά μας. Από το πρώτο φως της μέρας, όταν το ξυπνητήρι του κινητού διακόπτει τον ύπνο μας, μέχρι τα τελευταία λεπτά, πριν κοιμηθούμε, όπου μια οθόνη μας κρατά ακόμη ξύπνιους, οι συσκευές μας έχουν μάθει τις κινήσεις μας, τους ρυθμούς μας, τις συνήθειές μας. Η τεχνολογία μας προσφέρει κάτι σαν δεύτερο βλέμμα στον κόσμο: ένα βλέμμα πιο γρήγορο, πιο ευρύ,...

Αντοχή κι απαντοχή της βούλησης. Άγραφη μνήμη και αέναος έρως· αγριεμένη θάλασσα η καρδιά.   Απούσα η παρουσία· βραδυφλεγής εγκαρτέρηση η αναμονή… και ο λόγος, πάντα, εκεί· να κορυφώνεται σαν οργασμός ανολοκλήρωτος, σα σώμα που δεν βαπτίστηκε στην καυτή πυρά της λατρείας.   Χάρισμα αλαργινό το άγγιγμα και μεστή από δροσιά η νέα ψυχή, αναγεννημένη από τις στάχτες της·  γενναία μέσα στο δόσιμο … και την προδοσία της.   Μαρία Καραθανάση 🌹

Άνοιξες τις παραστάδες της πόρτας με αγωνία κοίταξες τη γυναίκα στο βάθος του ναού να κάθεται ημίγυμνη στο θρόνο της σαν ιέρεια, με το βλέμμα απλανές να ταξιδεύει στο χάος του άγνωστου μέλλοντός σου. Γονάτισες στο βωμό της καθώς αυτή παραδομένη στη νάρκη του καπνού που ανέβαινε ψηλά σιγόλεγε λόγια λάγνα για των ερώτων σου τις πράξεις Της άγγιξες τα γόνατα, θέλησες να γευτείς τ’ αρώματα του θεϊκού κορμιού της, να γίνεις ο κατακτητής της άπαρτης, ερωτικής της κλίνης. Και τόλμησες εσύ… ένας...