ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΑΘΑΝΑΣΗ

Κρατώντας την αραβίδα με την παλάμη, ορθός ανάμεσα σε σώματα που κείτονται νεκρά, δεξιά κι αριστερά στον περίβολο ναού, τα μάτια δακρύζουν απ’ τον καπνό, όπως τον εισπνέω, περιμετρικά απ’ τα παράθυρα. Καπετάνιος, φορώντας μαύρο καπέλο, με κεντημένο στο κέντρο λευκό σταυρό, εξέρχεται από την ξύλινη πόρτα τού κωδωνοστασίου. Κάνοντας δυο βήματα, σταματά μπρος στον άνδρα με το κόκκινο φέσι στο κεφάλι, που τον κοιτάζει σηκώνοντας προς τα πάνω, με τα δύο χέρια, μακρόστενη σπάθα. Τραβά με τ’...

Κάποιες φορές οι πιο όμορφες διαδρομές αρχίζουν σχεδόν αθόρυβα. Μια ιδέα, λίγοι άνθρωποι, η αγάπη για τη λογοτεχνία, η πίστη ότι μέσα από τις λέξεις η επικοινωνία γίνεται πιο απλή και πιο εύκολη. Κι ύστερα ο χρόνος περνά σχεδόν ανεπαίσθητα και, πριν καλά καλά το καταλάβεις, δύο χρόνια έχουν γίνει μια ολόκληρη ιστορία. Δύο χρόνια κι όμως, μέσα σ’ αυτό το σύντομο χρονικό διάστημα γεννήθηκε και άνθισε ένας ζωντανός λογοτεχνικός τόπος, Το Λόγω Τιμής. Ένας χώρος που δεν περιορίστηκε στη φιλοξενία...

Μέσα στη ζάλη των καιρών σε αναζήτησα. Η παλάμη σου τραχιά άρπαξε τον λεπτό καρπό μου. Κοίταξέ με… μου πες Κοίταξέ με… τώρα. Φλόγες είδα στο βάθος των ματιών σου. Βυθίστηκα μέσα τους και διέκρινα το πάθος σου για τη ζωή. Γίνε ένα με τη φλόγα του, άφησέ το να σε δυναμώνει. Μέσα του θα σταθείς όρθια μην το φοβηθείς, μην το προδώσεις γίνε η ανάσα του, η συνέχεια του. Μην το αφήνεις να διαλυθεί εξαϋλώσου μαζί του. Μου έσφιξες τον καρπό κι ένιωσα δύναμη να κυλά στις φλέβες μου. Μ’ αγκάλιασες κι...