ΦΩΤΕΙΝΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Πίσω από την σκιά Πίσω από την σκιά διέκρινα έναν βυθό ματιών... Μάτια,αντανάκλαση του ορυκτού πλούτου ψυχής! Θάλασσα η ψυχή, αισθήσεις ναυαγοί, πάνω σε ξύλινη σχεδία ικέτιδες, στο ναό του Ποσειδώνα προς τιμήν του έρωτα! Η νύχτα με το βλέμμα της ξελόγιασε γαλήνεψε το κύμα που οργίαζε, χτυπούσε αδυσώπητα αναμνήσεις που επέπλεαν... Αγαπημένη νύχτα με λάγνα μάτια ξέβρασες και έδιωξες μακριά αναμνήσεις που δεν ανέπνεαν δάκρυα που στέρεψαν… Οι αισθήσεις ταξιδεύουν πια αμέριμνες,χτενίζουν τα...

Αν ήμουν πουλί θα ήμουν αετός θα πέταγα ψηλά... Άλογο που θα έτρεχε, με χτένι αγάπης στην πλούσια χαίτη που χτενίζει ο άνεμος στην διαδρομή! Φως στην αγκαλιά του ουρανού, χαμόγελο και αναπνοή για όσους αγαπώ πολύ! Κόρη του φεγγαριού και αδερφή των αστεριών, θα φώτιζα ολημερίς και ολονυχτίς την πλάση, κάθε Ψυχή που αγκομαχά. Θα δανειζόμουν χρώμα χρυσαφί από μια βέργα του ήλιου στη ζωή. Με στάλες κόκκινου πορτοκαλί θα έντυνα με πάθος τόλμη την ψυχή. Γιορτάζω σήμερα και κάθε μέρα την ζωή. Κερνώ...

2026...202........ Το 2026 με στίχους δεν θα υμνήσω ήρθε η ώρα άνθρωπε, ότι απέμεινε λειψό με πράξεις να τιμήσω! Τα αστέρια που κοσμούν τον ουρανό χαρίζουν διαύγεια σκέψης. Το άστρο της βηθλεεμ καθοδηγεί ... Προσφέρεται για να φορέσει η ψυχή μας πανωφόρι ταπεινότητας ενσυναίσθησης μανδύα , στην γυμνή μας κοινωνία ! Θεάματα και θριαμβολογίες δε χωρούν, σαν ορφανά παιδιά στον κόσμο μας λιμοκτονούν, σαν τα πυροτεχνήματα διψούν και εκείνα με αθώα μαυρισμένα μάτια ,φαντασιώνονται ένα...