Μη μου μιλάς για τους μεγάλους δρόμους που οδηγούν στη χαρά , ούτε για τις αστραπές που χαράζουν τις άκρες του ορίζοντα. Να μου μιλάς...

Η νεότητα Ανθίζει Ευωδιάζει Διεκδικεί την απαίτηση Στο πόντιουμ το όνειρο. Ο χρόνος μαραθωνοδρόμος ξεθωριάζει το όνειρο Στο πόντιουμ...

Μετά από όσα ζήσαμε. Μετά από όσα χτίσαμε. Μετά από όλα όσα πετύχαμε μαζί.... Εσύ απλώς αποχώρησες. Αποχώρησες. Δίχως μια λέξη. Δίχως μια...

Μου ζήτησες να βρω λέξεις να πλάσω τον έρωτα, να τον κρατήσω, εγώ ο φθαρτός, ανάμεσα στις σελίδες. Μου το ζήτησες ανέμελα, δίχως να...

Φυλακίστηκα γι' άλλη μια φορά στ' απόκοσμα όνειρα μου Εκείνα τα όνειρα που σε βαστούν γερά μέσα στην αγκαλιά τους χωρίς να σε αφήνουν να...

Κόκκινο τριαντάφυλλο Σ’ ένα παλιό, αρχοντικό χαμόσπιτο, στην άκρη της πόλης η κυρά Λένα καθόταν στο γνώριμο πολυθρονάκι της. Στο πλευρό...

Όταν αντίκρισα το ουράνιο τόξο, πρώτη φορά, εκστατικά το κοίταξα και είπα: Θαυμάσια χρώματα μα άπιαστα για μένα! Όταν ξαναείδα το ουράνιο...

Το πόσο σε λατρεύω και αγαπώ δεν γράφεται, δεν λέγεται, μονάχα στην ψυχή κυλά, σαν δάκρυ που δεν φαίνεται. … Σαν κύμα απαλό μες στου νου...

Την ώρα της πτώσης, την ώρα που έσπαζε το περίβλημα της καρδιάς, ανάμεσα στα θραύσματα αποκαλύφθηκες.   Σαν αόρατος μουσικός ...

Εκπνέει ο Αύγουστος... Βαριές οι τελευταίες του ανάσες σβήνουν στη δροσιά των μελτεμιών... Του Ποσειδώνα οι ίπποι με χαίτες πυρωμένες και...

Θέλησα κι εγώ να ονειρευτώ, να τρέξω να χαρώ, τη ζήση να γευτώ, μες στο χαλασμό τής προκλητικής φιέστας χωρίς ν' αντιληφθώ, στις πλάτες...

Δεν φοβάμαι τις αμήχανες ρυτίδες που οριστικά μ' επισκέφθηκαν Λυπάμαι για τ' αποδημούντα όνειρα Δεν φοβάμαι που ο χρόνος με ταχύτητα...

Πόσο μονότονοι γινήκαμε πια... Γραφικές μορφές, σαν ξεθωριασμένη καρτ ποστάλ στο ερμάρι της λήθης... Σαν παλιό, ξεκούρδιστο εκκρεμές...

Δεν άφησα τα σύννεφα να σκιάσουνε τον ήλιο Όσα σκοτάδια ήρθανε τα φώτισα με λύχνο. Έγειρα κάτω έπεσα, μάτωσαν τα φτερά μου. ήτανε μέρα κι...

Κλείσε τα μάτια και κοίταξε με, νοιώσε της ψυχής μου ,τους κτύπους, διώξε μακριά τ’ ανούσια ψιθιρύσματα, που ταλανίζουν τη σκέψη, λύσε...

Όπως ζεις, μ' ένα πρόγραμμα βαρύ, με πολλές ευθύνες που δεν σε αφήνουν να ησυχάσεις. Πρόσεξε, γιατί όσα κι αν φύγουν, το...

Δεν είμαστε παρά μια παρέα που όλο γελάμε για να ξεχνάμε, καλπάζοντας τα κύματα γινόμαστε παιδιά. Ελευθερώνουμε τις ηδονές μας πριν...

Πως ν ' αντέξω καλέ μου πες μου πως.... σε τόση ερημιά που νά βρω το κουράγιο πες μου να κάνω πέτρα τη καρδιά; Ο μισεμός είναι καημός...

ΜΗΝ ΕΝΟΧΛΕΙΤΕ, θάνατος το ενδιαφέρον, υποκειμενική προσφορά, αγάπη υποκειμενική. Πνίγεις ανάσες, δε σφίγγουν οι αγκαλιές, δεν...

Ανοίγοντας το χρυσαφί πουκάμισο του φθινοπώρου αφήνω του μια πεταλούδα στο μέρος της καρδιάς, να ακούει, ψυχή μου, στους χτύπους του...

Κατακόκκινες κουρτίνες ανοίγουν, ακτίνες από φώτα το ψυχρό κορμί αγγίζουν. Πώς νιώθω μην ρωτάς.  Νήματα αόρατα την σκέψη κατευθύνουν....

Κάθε φορά που ξάπλωνε στο μαξιλάρι της και ο Μορφέας ερχόταν να την πάρει μαζί του, έβλεπε δύο όμορφα μάτια λαμπερά γεμάτα αγάπη να την...

Μια νηνεμία απέραντη! Ακόμα και η θάλασσα ζει την μπουνάτσα της και χαίρεται! Έχει ξεχάσει τα μποφόρ που της ανέμιζαν το πάτο μερικές...

«Θα σε λατρεύω με αγάπη, αστέρια, πούλιες και γαλαξίες ερωτικούς, Χρυσάφι μου, χρυσάφι μου» μου εξομολογήθηκες. «Τρέμω μη σε χάσω,...