ΡΟΥΛΑ ΣΥΓΓΟΥΝΑ

Σήμερα δεν έχω λέξεις μήτε δάκρυ ν’ αφήσω. Ποιος θα το καταλάβει(;) Το μέλλον τριγυρνά αβέβαιο στην καταχνιά· αφόρητο στη σιωπή– απροσδιόριστο στις ρωγμές μου. Κουράστηκα να περιμένω ό,τι δεν έρχεται. Να σιγομαδώ τα πούπουλα απ’ τα φτερά μου, να φτιάχνω με πείσμα το μαξιλάρι που θ’ αποκοιμηθώ. Ρούλα Συγγούνα 🌹

Τα μεσημέρια της Αθήνας χαραμίζονται στην τρέλα της κίνησης, της οχλοβοής και του παραλογισμού. Άγχος, στρες ακόμα και για μια θέση...

Κόκκινο τριαντάφυλλο Σ’ ένα παλιό, αρχοντικό χαμόσπιτο, στην άκρη της πόλης η κυρά Λένα καθόταν στο γνώριμο πολυθρονάκι της. Στο πλευρό...