"Φοβάμαι να λυπάμαι"🌹

Δεν φοβάμαι τις αμήχανες ρυτίδες που οριστικά μ' επισκέφθηκαν

Λυπάμαι για τ' αποδημούντα όνειρα

Δεν φοβάμαι που ο χρόνος με ταχύτητα φωτός εξατμίζεται

Λυπάμαι για τα ηλιοβασιλέματα και τις αυγές που λιγοστεύουν

Δεν φοβάμαι να κλάψω γοερά

Λυπάμαι που τα δάκρυά μου ρέουν επίπονα σαν γέννας οδύνες

Δεν φοβάμαι να γελάσω ανέμελα

Λυπάμαι που το γέλιο έχει γίνει δυσεύρετο σαν πειρατικός θησαυρός

Δεν φοβάμαι να χορέψω μ' ευθυμία

Λυπάμαι που δε βρίσκω επιδέξιο συνοδό

Δεν φοβάμαι ν' αγαπήσω ανεπιφύλακτα

Λυπάμαι για την δυσανεξία πολλών στης αγάπης τ' αντίτιμο

Δεν φοβάμαι της μοναξιάς την ερημιά

Λυπάμαι για τις μη συλλεχθείσες αναμνήσεις

Δεν φοβάμαι το τέλος του θνητού μου σαρκίου

Λυπάμαι για τις απολεσθείσες αγκαλιές

Φοβάμαι όμως να λυπάμαι

και λυπάμαι όταν φοβάμαι...

Αλίκη Πέϊκου 🌹