ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΝΕΡΟΛΗ

Μητέρα Παντοκράτειρα Αγνότητα των κρίνων! Οι προσευχές σεπτές λαβές πικρίες ξεστρατίζουν. Καρδιές που λιποτάκτησαν στου πειρασμού το δέος μετάνοια γυρέψανε στον άμβωνα του ελέους. Σαν κιβωτός η αγάπη σου Σαν σκέπη η αγκαλιά σου Εκεί κουρνιάζουν τα άλγη μας μειλίχια λάμματά μας. Το μύρο τής αγάπης σου σαν ραίνει την καρδιά μας παρηγοριά αρωδαμών στέψη στα κρίματά μας. Η χάρη σου, πώς συγχωρεί κατανοεί τα πάθη. Γνωρίζει τις καταποντές. Εκεί θάβει τα λάθη. Χαίρε Μητέρα τού φωτός! ...

Αν η πλάση ήταν προικισμένη με δύο χέρια θα τα ένωνε σε μια γροθιά μια γιγάντια γροθιά στραμμένη στις ατασθαλίες των εκτελεστών με καταμετρημένες τις απώλειες των ανασασμών της στο τεφτέρι της πύρινης λάβρας. Μα η φύση σαν πρωτομάνα φυλά πάντα τα αποθέματα της αγάπης στις πληγωμένες ρίζες της για τα θρέμματά της Εμάς ! Μαζί με εμάς και για εκείνους που καιροσκοπούν να την εξοντώσουν πλήττοντάς την θανάσιμα. Τα αναίσχυντά τους " άλλοθι" αποτυπώθηκαν στη σαρκοφάγο τού μελανού ηλίου. Στο...

Είπα να διαβώ κι εγώ μαζί σας τούτο το ξεχωριστό μονοπάτι με τα εύοσμα ρόδα που άνοιξαν διάπλατα τα πέταλά τους ευφραίνοντας τις προκλήσεις τής ζωής! Πόσες πνευματικές ανησυχίες πόσouς καημούς και στεναγμούς πόσες χαρές και συγκινήσεις "περπατήσαμε" όλοι μαζί μες στον εύφορο λειμώνα σου! Και αν, λόγω τιμής, προβληματιστήκαμε κλάψαμε γελάσαμε και ίσως κάπου χαθήκαμε, ωστόσο σαν λειτουργοί τού πνεύματος, ξανασμιξαμε ανθρώπινα και ενώσαμε τις δυνάμεις μας γύρω από την τράπεζα τής αγάπης...