ΑΝΤΡΗ ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ-ΟΝΟΥΦΡΙΟΥ

Ήθελε ν' αυγατίζει τ όνειρο να μην κυλιέται στην ασχήμια μα του δεσαν το όνειρο με ψεύτικα στεγνά φτιασίδια Πως να αφήσει λεύτερη ψυχή, κορμί καρδιά και πνεύμα ατέλειωτ' ήταν η σιωπή αλλά τριγύριζε το τέλμα -R- Κανένα δεν λογάριαζε μονάχα ο,τι αγαπούσε ανέβηκε στα σύννεφα Ελεύθερος τώρα πετούσε λύκοι επαραμόνευαν άγρια ξέσκιζαν τις σάρκες κι αυτός σκυφτός τους έδιωχνε ανήμπορος μικρός στις άκρες Η ηρεμία στην ζωή είναι τεράστιο παιγνίδι την μια σε κάν' ανατολή την άλλη την ψυχή παιδεύει Άντρι...

Λένε όσοι δεν ξέρουμε πως είσαι ένας αλήτης ένα ρεμάλι της ζωής ένας δειλός ξενύχτης Μα γω κρατώ τα χάδια σου τα καθαρά σου μάτια τον ουρανό που κουβαλάς στης μοίρας τα κατάρτια Ξέρω πως μέσα σου φυλάς δαίμονες και σκοτάδια γω θα μιλώ με τα δεσμά μέχρι να γίνουν βάγια Κι αφού δεν γίνετ' ουρανέ ν' ανάψουνε τα άστρα με την καρδιά θα σε κοιτώ να φέξουνε τα κάστρα Αντριάνα Περικλέους Ονουφρίου 🌹

Φθινόπωρο στην σκέψη μου κι η μοναξιά θεριεύει Πέφτουν τα φύλλα σαν φωτιά στου κόσμου την αγέλη Συννέφιασε στα στήθια μου κι ο ουρανός δακρύζει που είσαι άνθρωπε να δεις τον πόνο που θερίζει Κλείνουν παντζούρια και καρδιές έρμες οι ακρογιαλιές Τα φύλλα πέφτουν και γελούν χειμωνιάζουν οι καρδιές -R- Φύσυξ' αέρα δυνατά φέρε τα πάνω κάτω κράτα ζεστή την θάλασσα και το μυαλό φευγάτο Αντριάνα Περικλέους Ονουφρίου 🌹