Λόγω Τιμής Χρόνια Πολλά, στον ουρανό να πετάξουμε με όνειρα φωτεινά, είσαι αστέρι του πνεύματος λαμπρό, μας οδηγείς σε δρόμο μαγικό! Λόγω Τιμής, των ονείρων η σελίδα που στεγάζει την ελπίδα! Των Ονείρων οι Ποιητές με έργα που δεν τελειώνουν ποτές! Χρόνια Πολλά μ´άφραστη γλύκα, με έμψυχη, άλκιμη ορμή, να χορταίνεις με τη γραφή την καρδιά και να θρέφεις το πνεύμα!!!❤️ Ουρανοδρόμος ήλιος είσαι, ψυχολάτης που διαγείρεις στο απάγκιο της καρδιάς τον άκρατο, λυρικό ποιητικό αισθ

Στις 25 Ιουλίου, το «Λόγω Τιμής» κλείνει δύο χρόνια γεμάτα έμπνευση, συναίσθημα και αληθινή δημιουργία. Δύο χρόνια από τότε που ένα όμορφο όραμα έγινε μια ζεστή αγκαλιά για όλους εμάς που ζούμε και αναπνέουμε μέσα από την ποίηση. Δυο χρόνια φως, δυο χρόνια δημιουργίας, δυο χρόνια που οι λέξεις έγιναν οικογένεια. Κι ας είναι κάθε καινούρια μέρα μια γιορτή της ποίησης, με στίχους που θα ταξιδεύουν πάντα στις καρδιές μας. Είναι το μέρος όπου κάθε ποιητής, κάθε ποιήτρια και κάθε

Δύο χρόνια συμπληρώνει το "Λόγω Τιμής" που έγινε το "σπίτι των στίχων" μου και όχι μόνο των δικών μου αλλά και όλων των ομότεχνων. Δύο χρόνια που φιλοξενεί τις τους στίχους μου, επιτρέποντάς τους να ανασάνουν και να ταξιδέψουν ως την καρδιά σας. Με αφορμή αυτή την όμορφη επέτειο, μοιράζομαι μαζί σας τις "Ελπίδες Ποιητών". Ένα μεγάλο ευχαριστώ στο "Λόγω Τιμής" για τη ζεστασιά, την εμπιστοσύνη και τη προβολή που δίνει στα ποιήματά μου όλο αυτό το διάστημα. Συνεχίζουμε! Χρόνια π

Ακουμπάμε τις λέξεις μας κι αφουγκραζόμαστε καρδιές που παράλληλα κτυπούν σ’ ένα τοπίο θρυμματισμένο σε βάθη ατέρμονων ωκεανών χωρίς στο βλέμμα μας απάγκιο Πορευόμαστε στις λέξεις μας και στις ρίζες τους που ερεθίζουν τα σωθικά μας πλεύση σ΄άγνωστα μέρη πάνω από συμπληγάδες ταξιδιώτες του ονείρου Ποτίζονται οι λέξεις μας με τον θαλασσινό αγέρα κι εμείς επιμένουμε ακουμπώντας ο ένας στον άλλο οι ρίζες μας πια αμετακίνητες και τα κλαριά μας δρόμοι σ’ ανεξερεύνητους προορισμούς

Δύο χρόνια ζωής, το Λόγω τιμής γιορτάζει, ποιητές,ποιήτριες, όλους τους αγκαλιάζει. Μέσα από τα σπάργανα, με μιά μόνο ιδέα, το Λόγω τιμής πάει μπροστά, με όλους μας παρέα. Με το’ να χέρι στη καρδιά, με τ’ άλλο το μελάνι, στα μονοπάτια του Λόγω τιμής, βγήκα κι εγώ σεργιάνι. Στο σπίτι του Λόγω τιμής, νοιώθω ξαναγεννιέμαι, όσα η ψυχή κρύβει βαθειά, τα βγάζω και ξεχνιέμαι. Κι εγώ γιορτάζω σήμερα, το Λόγω τιμής,τιμώ, στην αγκαλιά του μ’ έβαλε, κι αυτό δεν το ξεχνώ. Γενέθλια μέρα σ

Είπα να διαβώ κι εγώ μαζί σας τούτο το ξεχωριστό μονοπάτι με τα εύοσμα ρόδα που άνοιξαν διάπλατα τα πέταλά τους ευφραίνοντας τις προκλήσεις τής ζωής! Πόσες πνευματικές ανησυχίες πόσouς καημούς και στεναγμούς πόσες χαρές και συγκινήσεις "περπατήσαμε" όλοι μαζί μες στον εύφορο λειμώνα σου! Και αν, λόγω τιμής, προβληματιστήκαμε κλάψαμε γελάσαμε και ίσως κάπου χαθήκαμε, ωστόσο σαν λειτουργοί τού πνεύματος, ξανασμιξαμε ανθρώπινα και ενώσαμε τις δυνάμεις μας γύρω από την τράπ

🌹Τα ναύλα μετράμε της ζωής που με δάκρυα πληρώσαμε... ✨️Λ ό γ ω Τ ι μ ή ς !✨️ ☀️Νοτισμένες οι λ έ ξ ε ι ς πάνω σε γυαλόξυλα που σμίλεψαν τα κύματα.... Στον Ή λ ι ο τις απλώνουμε απ' το χάραμα για να εκφράσουν τα ανείπωτα και τα μοιραία να ξορκίσουν... 💕Κι αυτές - Λόγω Τιμής! - στο γνήσιο όραμα της Ε ύ α ς της καρδιάς μας ευλαβικά γεμίζουν Φ ω ς κι Α γ ά π η . . . με δέος μάς αχνίζουν και μία μία δονούμενες στον γεμιστήρα τρυπώνουν της Ψυχής... 🌙Κι όταν η νύχτα ρ

Λόγω Τιμής, δύο χρόνια παρουσίας, στο λογοτεχνικό στερέωμα «Μελέτα το παρελθόν, ζήσε το παρόν, εμπιστεύσου το μέλλον.» Άλμπερτ Αϊνστάιν, Φυσικός (1879-1955) Ημαθία Ξηρολίβαδο, 25 Ιουλίου 2026, 22:30 Η καταρρακτώδης βροχή δεν έλεγε να σταματήσει, εδώ και δύο ώρες. Χοντρές στάλες βροχής, έπεφταν συνεχώς στα διπλά παράθυρα της απομονωμένης πέτρινης μονοκατοικίας, που βρίσκονταν σε υψόμετρο χιλίων διακοσίων μέτρων, στην πλαγιά του

Λόγω Τιμής γιορτάζουμε !!! Μια πένα ασταμάτητη Των συντακτών των διαχειριστών Με φόρα γράφει ... και ναι Λόγω Τιμής Τη μοίρα σου προσυπογράφει Οι πένες των ανθρώπων σου Έχουν πάρει φωτιά Κι όλο με ζήλο γράφουν Έχοντας την πρωτιά Κάποιος γιορτάζει... Σιγοτραγουδώ Μην είναι το site Το site τούτο δω; Μην είν' το κορίτσι Τούτο το γλυκό, η Εύα μας; Με τη σελίδα της Που έκανε τρανή την αγκαλιά της Κι έβαλε τον κόσμο όλο; ναι, ετούτον εδώ ; Λόγω τιμής χρόνια πολλά Λόγω

Λόγω Τιμής να πεις... Όταν ο λόγος γίνει υπόσχεση, η τιμή αφήνεται στην αξιοπρέπεια των πράξεών σου. Μάχιμος ήρωας στέκεται στο πλευρό σου, στη μοναξιά που παραμένει πιστή στις αρχές σου κι ας καταρρέει γύρω σου ολόκληρος ο χρόνος. Στα παζάρια των καιρών δεν ξεπουλάς τις λέξεις σου. Ένας λόγος... μια τιμή... Λόγω Τιμής να πεις όταν η καρδιά ακουμπάει την σκέψη σου. Λόγω Τιμής Εύα της ψυχής μας, Θοδωρή της λογικής,Λόγω Τιμής σε όλους... χρόνια πολλά άνθρωποι!!! Χρήστος Παναγό

Εκεί όπου οι Λέξεις Βρίσκουν Καταφύγιο Αφιερωμένο στο «Λόγω Τιμής» Υπάρχουν ημερομηνίες που σημειώνονται στα ημερολόγια. Και υπάρχουν ημερομηνίες που εγγράφονται αθόρυβα στη μνήμη, όχι επειδή σηματοδοτούν την αρχή ενός χρόνου, αλλά επειδή φανερώνουν την απαρχή μιας πνευματικής διαδρομής. Η γενέθλια ημέρα του «Λόγω Τιμής» ανήκει σε αυτή τη δεύτερη κατηγορία. Γιατί ένας λογοτεχνικός τόπος δεν γεννιέται τη στιγμή που εμφανίζεται στην οθόνη ενός υπολογιστή. Γεννιέται πολύ νωρίτερ

Λόγω Τιμής η ομάδα που κουβαλάει εδώ και 2 χρόνια ένα βαρύ φορτίο Τιμής και συνείδησης , ένας όρκος που ξεχειλίζει συναισθήματα αμοιβαίας και κραταιάς αγάπης/ υπόσχεσης μεταξύ όλων των συνεργατών. Η ομάδα γιορτάζει, έχει τα γενέθλια της, όλοι νοερά θα της χαρίσουμε το δώρο της παρουσίας μας μαζί με την ελεύθερη σκέψη, είναι βαρύς ο όρκος βαριά και η τιμωρία, δεκτή η πρόσκληση και πρόκληση, δεκτή με το κεφάλι ψηλά και η αποχώρηση! Ευχές η ομάδα να συνεχίσει δυνατά, αξιοκρατικ

Υφαίνοντας τον χρόνο, χρυσές κλωστές ο λόγος. Πλέκει εγκωμιάζει, Τιμής καθάριο νερό. Λόγος και Τιμή..! Εγώ,Εσύ,Εμείς..! Ακούμπησα στην ψυχή σου Αφέθηκα στην αγκαλιά σου.! Αν με ρωτήσεις. Τι είσαι για μένα.; Αυτό που με γαληνεύει Αυτό που ονειρευόμουν. Βρίσκω ενωμένες ψυχές, που διψούν να σε πιούν. Ενας κόσμος δικός μας, Αλυσίδα ζωής.! Λόγω Τιμής.! Η πύλη της ελπίδας αγάπης δροσιά Άγγιγμα ψυχής, σαν έρωτας μοιαζει. Να ψάχνομαι στα κρυφά. Να πατώ στα χνάρια σου. Να συνεχίσω στ

Δυο χρόνια πέρασαν κι ελπίζω κάθε σελίδα που αγγίζω με δάκρυ, πόνο και συμπόνια ευχή μου, κόσμου η ομόνοια. Δυο χρόνια λέξεις στο χαρτί μου κατάθεση απ’ την ψυχή μου να διαβαστούν και να ‘ρθει φως μου χαρά ως τα πέρατα του κόσμου. Δυο χρόνια κι άλλα τόσα ακόμα Πολλοί μαζί σε ένα σώμα Μια οικογένεια εμείς μια αγκαλιά, Λόγω Τιμή. Ρούλα Συγγούνα 🌹

Χρόνια Πολλά Δημιουργικά στην υπέροχη σελίδα Λόγω Τιμής, που έκλεισε τα δυό της χρόνια. Μια υπέροχη σελίδα, που χτίστηκε με ζήλο, αγάπη, ειλικρίνεια, εκτίμηση, σεβασμό και συνεργασία. Τα θέματά της κοινωνικά, βιωματικά, αγάπης, έρωτα και όχι μόνο, στερεότυπα για να σπάσουμε και ν ' απελευθερωθούμε από δεσμά, σαν άνθρωποι, σαν κοινωνία και να χτίσουμε γέφυρες επικοινωνίας και ζωής. Το Λόγω Τιμής, στην τρυφερή του ηλικία, αγαπήθηκε από φίλους και μη που ταυτίστηκαν μαζί

Πάνε δυο χρόνια που η αγάπη μου για τη λογοτεχνία ένα πρωϊνό «μου χτύπησε την πόρτα». Ήταν η Εύα και ο Θοδωρής από την Κεφαλλονιά. Χάρηκα τόσο που μετά από πολύ καιρό μια μεγάλη εν δυνάμει οικογένεια με κοινή διαδρομή, ξεκινούσε το ταξίδι της. Πάντα πίστευα πως τριγύρω στον κόσμο μας υπήρχαν ψυχές που ήθελαν να εκφραστούν και να δημιουργήσουν. Ο σκοπός ήταν και είναι ιερός. Το «ΛΟΓΩ ΤΙΜΗΣ» έχει προσφέρει στον κόσμο της ανάγνωσης, της γραφής κειμένων και ποιημάτων αλλά και της

Υπάρχουν άνθρωποι που ‘χουν ατσάλινο βλέμμα και η ψυχή τους ματώνει κάθε μέρα κρυφά, με τα δάκρυα να χαρακώνουν το πρόσωπο. Είναι εκείνοι που θα χτυπήσουν την γροθιά στο τραπέζι και θα δηλώσουν ‘’εμείς θα πάμε κόντρα στο ρεύμα, όσο κι αν αρέσκονται να μας γονατίσουν! Ποιος είναι μαζί μου;’’ Μετά από άγρυπνες νύχτες τσαλακώνοντας το Εγώ και πάμε στο Εμείς, αυτοί οι λίγοι, οι σπάνιοι άνθρωποι, είναι έτοιμοι για το άλμα στο κενό. Γιατί στο φινάλε, πόσο δίχτυ ασφαλείας ακόμη να κ

Βαφτίζομαι στα άκρατα νερά σου Επιπλέων σώμα ανθισμένο αποφάσεις Φλογισμένα τα δάκτυλα, αναμμένα συγνώμες Αναίμακτες αλήθειες από σωσμένους έρωτες Ευγενικές πλάνες, ανεξιχνίαστες, ανένδυτες, βυθίζονται στο καθάριο, αναίμακτο νερό σου Προδοσίες βουλιαγμένες, ανυπεράσπιστες, θαμμένες στον πυρήνα σου Σε αγαπώ Κινδυνεύω να χάσω τον εαυτόν μου Έσβησα όλα τα αλφάβητα στο τεφτέρι μου Ακούμπησα τις ανάσες μου, ανεμίζουν τις αλήθειες σου Γεννήθηκε διάφανη τιμή Ντυμένη με την πανοπλία

Πόσο περήφανα κυλάει το αίμα της λευτεριάς στις πικρές χαρακιές στο χώμα, στο σκοπευτήριο της Καισαριανής. Αίμα ζεστό, αίμα καθάριο, αίμα κόκκινο, αίμα ηρώων, που θυσιάστηκαν στον αγώνα των Ελλήνων. Ως μάρτυρες, με τις γροθιές υψωμένες βάδιζαν προς της Καισαριανής το θυσιαστήριο. Ως μάρτυρες γράφτηκαν στις ματωμένες σελίδες της ιστορίας μα δεν υπέφεραν μάταια τις αβάσταχτες οδύνες το ακάνθινο στεφάνι. Πέρασαν ως πυρσοί του μέλλοντος και μας δείχνουν το φως για τη λευτεριά και

Λόγω Τιμής Όταν με κάλεσες, δεν χρειάστηκε πολύ για να με πείσεις να γίνω κι εγώ μέλος στο σάητ του Λόγω Τιμής. Δεν χρειάστηκα παρακάλια, γιατί η άψογη κι ακριβής ενημέρωσή σου, χωρίς κενά και απορίες, μα πάνω απ' όλα ο λόγος σου, η ευθύτητα που σε διακρίνει, ήταν για μένα, σήμα κατατεθέν της άμεσου αποδοχής μου και το εισιτήριο εισόδου μου! Όταν αποδέχθηκα το κάλεσμά σου, σου έγραψα: Χαίρομαι, Εύα μου, που θ' αποτελώ σε λίγο κι εγώ, μια κλωστούλα στο θαυμάσιο, λογοτεχ