ΝΙΚΗ ΜΑΝΤΖΑΒΙΝΟΥ

(Αφιερωμένο σε όλους τους εκπαιδευτικούς)   Καημένε δάσκαλε, περνάς ταλαιπωρία και αγώνα για να πάρεις το πτυχίο σου, κι ύστερα τρέχεις σε κάθε γωνιά να μορφώσεις παιδιά που δε σε σέβονται, γονείς με ατέλειωτες απαιτήσεις κι ένα κράτος που σε απαξιώνει με μισθούς πείνας και με άπειρα καθήκοντα και υποχρεώσεις.   Καημένε δάσκαλε, μπαίνεις στην τάξη με όρεξη να προσφέρεις και βγαίνεις αφήνοντας όλο σου το είναι. Και πάνω απ' όλα τον αυτοσεβασμό σου. Σε μαθητές αδιάφορους, παραβατικούς, που...

Στη μέση του πεζόδρομου, πάνω σ' ένα κομμάτι χαρτόνι, ένας γέρος ζητιάνος βρώμικος, γερμένος ως το έδαφος.   Άνθρωποι περνάνε γύρω του βιαστικοί, αφηρημένοι, αδιάφοροι, δεν τον βλέπουν καν. Αντρικά πόδια, γυναικεία, παιδικά. Κανείς δε σταματά κι εκείνος όλο και λυγίζει προς τη γη.   Δυο γυναικεία πόδια μειώνουν ταχύτητα. Δυο χέρια ψάχνουν στην τσέπη. Λίγα κέρματα κουδουνίζουν στο πιατάκι. "Νά' σαι καλά", ψιθυρίζει εκείνος. Η κυρία προχωρά γρήγορα σκουπίζοντας τα δακρυσμένα της μάτια. Νίκη...

Στο παγκάκι της πλατείας μια κοπέλα. Τρεις λέξεις χαρακτηρίζουν τη ζωή της, κρυμμένες πίσω από την ήρεμη μορφή της: ελπίδα, απογοήτευση, πόνος. Πάντα αυτές οι τρεις μαζί. Αχώριστες.   Έτσι τίποτα δε μένει ατόφιο. Ούτε ο πόνος ούτε η ελπίδα ούτε η απογοήτευση. Η ελπίδα ρίχνει χρώματα σε κάθε πόνο και τον ημερεύει. Ρίχνει βάλσαμο σε κάθε απογοήτευση και την αποδυναμώνει. Μα δεν μένει αλώβητη ούτε εκείνη καθώς θολώνει λίγο λίγο κάθε φορά.   Μα πάντα αρχίζει καινούρια σχέδια και όνειρα ξανά και...