ΓΕΡΑΣΙΜΙΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ

Μέσα στην δίνη του χρόνου μέσα στο ξαφνικό τίποτα, δυο μάτια ανοίγουν δυο μαύρες τρύπες που ρουφούν όλη την ενέργεια γύρω από την σφαίρα των χρωμάτων! Ορθάνοιχτα παρατηρούν αλλάζοντας ενδυμασία, τα μαύρα αντιγράφουν το σκότος του νυχτερινού ουρανού! Το πένθιμο ύφος τους βάφει την ψυχή και κρύβεται πίσω από την λύπη πίσω από τον πόνο. Μαρτυρά όλα τα μυστικά που δεν φαίνονται πίσω από την αιωρούμενη σφαίρα. Μόνο η φαντασία των ονειροπόλων φυλάγεται κάτω από τα μάτια του κόσμου. Μόνο η...

Άνεμος δέρνει κατά μέτωπο το σκαρί ταλαντεύεται από όλες τις πλευρές, ακυβέρνητο έχει δική του συμπεριφορά. Αντιδραστικό ανυπάκουο έχει δικές του έννοιες τι ζητά; Ψάχνεται μέσα στα ατίθασα νερά να βρει το δίκιο του. από την μια η υγρασία του νερού από την άλλη τα χαστούκια του ανέμου παλεύει να ορθοποδήσει! Σαν μόρα βολοδέρνει πάνω από τον πνιγμένο τάφο. Τα πνευμόνια του βαριανασαίνουν φουσκώνουν ξεφουσκώνουν σαν τροχοί που κοιτάν να βρουν την ρότα τους. Ο ιστός του σαν βελόνα φωνογράφου...

Τακ-τακ, τακ -τακ ακούγοντας τα βήματα της βροχής που οι στάλες σχηματίζουν φουντώνουν και της καρδιάς μου, πυρώνουν και με ζεματάνε σαν το σίδερο που σιγοκαίει πάνω στο καμίνι. Το φως φέγγει αμυδρά τις σκέψεις μου καρτερά αναμμένο για την ελπίδα, την αγάπη για την ζωή που δεν θα έρθουν ποτέ. Όλα μουντά και σκοτεινά τριγύρω επικρατεί σιωπή ούτε λαλιά να κόβει την αχρωμία. Ούτε ζεστή ανάσα να καλύψει την παγωνιά ούτε χάδι ανύπαρκτα συναισθήματα, να εμβολίσουν την ακινησία. Ακόμα και το άγαλμα...