ΝΙΚΟΛΑΣ ΖΑΧΑΡΟΠΟΥΛΟΣ

Ήσουν εκεί, αέρινη... αερικό, ασπρογάλανο σύννεφο φορούσες που χρύσιζε στις άκρες, γύρισες και με κοίταξες, έπιασα την μηχανή που είχα κρεμασμένη στο λαιμό... Σε είδα να φεύγεις, πάτησα κλικ, μα δεν αποτυπώθηκες, είχες χαθεί... και τώρα ποιος να με πιστέψει ότι σε είδα του πύργου αερικό .... Μόνο ο δρόμος που περπάτησες έμεινε, μόνο ο δρόμος κι η μορφή σου στο μυαλό μου. Νικόλας Ζαχαρόπουλος 🌹

Φρεσκοπλυμένο βγήκε απόψε το φεγγάρι, σκουπίστηκε στο πεντακάθαρο σύννεφο κι έριξε μια ματιά στον κόσμο. Είδε τα γινόμενα και τα απογινώμενα, στάθηκε στην κορυφή κι απόμεινε θαυμάζοντας. Οι άνθρωποι, που είναι οι άνθρωποι, α , να , πίσω απ' τα κάγκελα στις ιδιωτικές τους φυλακές, που με τόσο μεράκι έφτιαξαν... Με κοιτούν άλλοι με πόνο, άλλοι με φόβο, άλλοι με νοσταλγία, και ξενυχτούν έως να δουν το φως του πρωινού. Νικόλας Ζαχαρόπουλος 🌹

Φρεσκοπλυμένο βγήκε απόψε το φεγγάρι, σκουπίστηκε στο πεντακάθαρο σύννεφο κι έριξε μια ματιά στον κόσμο, είδε τα γινόμενα και τα απογινώμενα, στάθηκε στην κορυφή κι απόμεινε θαυμάζοντας, οι άνθρωποι που είναι οι άνθρωποι, α, να! πίσω απ' τα κάγκελα στις ιδιωτικές τους φυλακές που με τόσο μεράκι έφτιαξαν, με κοιτούν άλλοι με πόνο, άλλοι με φόβο, άλλοι με νοσταλγία, και ξενυχτούν έως να δουν το φως του πρωινού... Νικόλας Ζαχαρόπουλος 🌹