Ξέχασα να σου πω, πως η σιωπή δεν είναι κενό είναι το βάρος των λόγων που δεν ειπώθηκαν, ο χρόνος που κυλάει και δεν αφήνει ίχνη, παρά...

Ερωτεύτηκα... Το χαμόγελο σου την πρώτη στιγμή που ήξερα πως υπάρχεις. Ένα σου χάδι μέσα στης ζωής την καθημερινότητα. Ένα σου δάκρυ. Ένα...

Τελειότητα Δεν είμαι τέλεια, γεμάτη ατέλειες, ψεγάδια αδυναμίες, πάθη λάθη. Χαμένη στο λαβύρινθο ανθρώπινης ψυχής, ψάχνω μίτο Αριάδνης,...

Σώπασαν οι καμπάνες, έπαυσαν τα θαύματα, μύριζε θάνατο εκείνο το βράδυ. Η σάρκα σου έλλειπε. Τ' όνομά σου έγινε ήχος μιας αμαρτίας. Μια...

Όλα μισή ζωή! καρδιές αντέχετε καρδιές κουράγιο αόρατε Απρίλη μήνα μου απλώνεις στο μουράγιο σε κάθε δύση και ανατολή βλέπεις τον...

Αναζήτησε το φως· αυτό είναι που με συμβούλευε πάντοτε η ψυχή μου. Σε κάθε δυσκολία. Σε κάθε λόγο άδικο. Σε κάθε πράξη φθονερή. Σε...

Τραγούδι για ότι αγαπώ,  για ότι  δεν θέλω ποτέ να χάσω.  Γιατί με τίποτα δεν θα ήθελα πια να ζήσω,  αφού τις απώλειες δεν μπορώ να τις...

Θα με δεις συχνά να φεύγω.. από τις αναμνήσεις και από το τώρα. Ναι, αυτό το τώρα που κάποτε ήταν κι αυτό ένα παθιασμένο αύριο που...

"Περγαμόντο για δύο "      «Κλείσε το στόμα σου Μαρίνα. Δε θ’ ακούσει όλη η γειτονιά ότι κόρη μας είναι γύφτισσα». Η φωνή του πατέρα της...

Ακολούθησε με Κοίτα τα σημάδια. Πάτα στα ίχνη που σου αφήνω για να έρθεις κοντά μου. Δεν ρίχνω ψίχουλα για να μην χαθείς. Ροδοπέταλα θα...

Κανείς δεν μπορεί να αισθανθεί πως νιώθει μια καρδιά που πονάει, μια καρδιά που έχει «σωθεί» σε άγνωστα μάτια που την γέμιζαν χαρά και...

Μου δόθηκε ένα μυαλό στη γη να περπατήσω. Σκέφτομαι πάντα πριν αποφασίσω... Με σύνεση και υπομονή να μάθω να εξελίσσομαι. Να αναγνωρίζω...

Ματωσιά κι αρματωσιά του ονείρου του λαθραίου, στο κύμα σαν εκάλπαζες δελφίνι του Αιγαίου. Στα βράχια, στ' ακρογιάλια απελώ να σ' αγγίξω,...

Στης αμφιλύκης τα χρώματα βαπτίστηκα, ανθός στάχτης στο κοίλον του ουρανού ροβόλησα, με την ακραία μου αφοσίωση, μανιώδης συνουσία, προσώρας απομίμηση του πάθους της μέρας Με ξιφολόγχη κομμάτιασα την μοναξιά της συνείδησης, όπως και τις λέξεις και τα νοήματα των φτωχών αστεριών, προσλαμβάνοντας αγάπη σαν μαγνήτης που φυτρώνει απ’ την ανθρώπινη υπόσταση. Η ηλιαχτίδα της αγάπης ξεθώριασε τα ελαττώματα μου, έγιναν προτερήματα γαλήνιας θάλασσας και στην αναδημιουργία μου έκαψα λ

Γέρασα με τη σκέψη σου κι άσπρισαν τα χνώτα μου· μια αναμονή αιώνια – σαν του θανάτου η προσμονή. Τέτοια η λαχτάρα. Τόσα χρόνια: ύλης μου...

Δια χειρός Άννα Πεφάνη Φτερούγισμα πίστης, καβαλάρης του φωτός και της ελπίδας, με την πανοπλία του ουρανού και της καρδιάς. Κρατά του...

Μια αναστάσιμη ιστορία Ένα νησί, ένα βραχώδες νησί, σχεδόν ερημονήσι. Οι κάτοικοι λιγοστοί, τους φευγάτισε η φτώχεια, τους αποδεκάτισε η...

Σήμερα πάλι... Σήμερα πάλι ξεδίπλωσα τη γνώση... Μία -μία κατέβαιναν βιαστικά οι λέξεις Κι έπιαναν χορό..... Μετά από λίγο...

Σμύρνη 1920 Τα ελληνικά στρατεύματα φτάνουν και εγκαθίστανται στην περιοχή, δημιουργώντας προγεφυρώματα, για να προχωρήσουν ενδότερα και...

Κάθισα στο ίδιο παγκάκι μαζί του. Το μοναδικό που είχε χώρο διαθέσιμο να σταθώ για λίγο, στην άλλη άκρη βέβαια, έτσι για τις αποστάσεις,...

Πενήντα χρόνια μοιρολογεί η μαυροφορούσα μάνα Κι ακόμη δεν εγέλασε, μήτε σταματά τον θρήνο Στην παραλία της ολομόναχη η Αμμόχωστος Ζει...

⭐️️Η Λύρα του Μύστη α ν τ η χ ε ί απόψε στα ουράνια δώματα κι οι αστρικές της νότες στο γήινο εισέρχονται πεδίο... ✨️Πύρινες ουρές...

Αφιλόξενο το σπίτι Δεν χωράει κανέναν.. Ούτε συγγενείς ούτε φίλους Στην  εξουσία της προσταγής καταρρέει ο χρόνος. Περίλυπος  του σπιτιού...

Πηγαίνει στο δωμάτιο. Ξαπλώνει. Ανάβει ένα τσιγάρο. Κοιτάει το ταβάνι. Σκέφτεται. Σβήνει το τσιγάρο. Σβήνει τα φώτα. Κοιμάται. ...