ΟΛΓΑ ΤΡΥΦΩΝΙΔΟΥ ΖΩΓΛΗ

Κιτρίνισαν τα φύλλα, της καρδιάς ανατριχίλα ταξίδεψαν με τον αγέρα τα χρυσαφιά φύλλα, τα έριξε ο βοριάς, ο τρομερός δεληβοριάς τα έστρωσε στο χώμα ο μήνας Νιόβρης ο σποριάς. Σιγομπαίνει ο χειμώνας, ζωή να μην παγώσεις, ουράνιο σημάδι εσύ Πούλια να ξημερώσεις. Μη μαραθεί η καρδιά στην παγερή ερημιά με τον έρωτα, βουρκωμένο σύγνεφο στην πεθυμιά. Σαν το Χινόπωρο να πέσουν χάμω οι καημοί να σκεπαστούν με τα φύλλα να σιωπήσουν οι τριγμοί. Με τις βροχούλες να ξεδιψάσει η μάνα γη, να πίνει η ζωή τον...

Άπληστη γη ξεδιψάς με τη βροχή στα υγρά σου χείλη. Ξεπλένεις παλιές αγάπες, αστραπές κρύβεις στο σεντόνι τ´ουρανού και καις τα όνειρα στην ελπίδα της ζωής. Κι εσύ ζωή, μην πτοηθείς! Να διψάς τον έρωτα με τη δύναμη της βροχής. Να λαχταράς να τον πιείς σαν ξαφνική καταιγίδα. Να πεινάς την αγάπη στη μητρική αγκαλιά της σαν ιερή σπονδή να υψώνεται στα ουράνια φωτεινή ευχή. Σαν τα ερριμμένα φύλλα του Χινοπώρου ρίξε χάμω τα μαρτύρια του νου, στους τριγμούς των φύλλων ν´αναγεννηθείς. Να πετάς σαν...

Να ´σουνα τρελοβάπορο στ´όνειρο το παράφορο κι εγώ το φτερωτό κύμα με την αγάπη πρίμα σαν η ψυχή το λαχταρά! Να ´σουνα σύγνεφο κι εγώ των φεγγιών σου το δάκρυ, σταγόνα να με καρτεράς με της αστραπής το χτυποκάρδι, μικρά ρυάκια χαρμολύπης απ´ τον λυγμό των πουλιών. Να ´σουνα κεραυνός κι εγώ το ηφαίστειο της καρδιάς κι ας καούμε από τη λάβα της αγάπης. Να ´σουνα παραμύθι για να πιστέψω στο Θάμα της αγάπης να ´ναι η ζωή παραδεισένια κι όχι άγευστη και άνοστη χωρίς την παραμυθία της αγάπης. Να...