ΣΜΑΡΑΓΔΗ ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΡΟΥ

Στη ζωή από μικρό παιδί, είχα την αγκαλιά σαν το φαΐ... Ένιωθα τυλιγμένη ασφυκτικά μέσα σε αγκαλιές και σε φιλιά... Ο ένας, η μία μ' αγκάλιαζε, ο άλλος,η άλλη μ' άφηνε.... Περνούσαν τα χρόνια μου μαγευτικά.... μέσα στα χάδια, τα φιλιά, και την χαρά.... Πόσο παχιές και δυνατές οι αγκαλιές... Στα δέκα πρώτα χρόνια της ζωής ονειρικές.... Έτσι πενήντα τόσα χρόνια και μετά... Έχω μονίμως ανοιχτή την αγκαλιά.... Όλο την αφήνω και ανοιγοκλείνει συνεχώς.... ποτέ της δεν κουράστηκε ανελλιπώς... Το...

Άναρχο - Αυτόφωτη Μάζεψες νερό με το σταμνί κι έστησες γιοφύρι... Ξεθάρρεψες στις ρεματιές στα ξόβεργα με δίχως καριοφίλι... Μέτρησες τον πόνο με τη σέσουλα το δάκρυ με κανάτι... Το γέλιο το δανείστηκες στου Ουρανού την άκρη... Άρμεξες μέλι απ' το λαγό κι απ' άγριο πουλί γάλα... Όρθωσες λάβαρο ψηλά σε μαρμαρένια σκάλα... Πήρες ντουφέκι δίκανο... τι πάει να πει γυναίκα... Σημάδεψες πολλές φορές την Ευτυχία! Πάντα σου ξέφευγε μίλια μακριά Σαν να έμοιαζε ουτοπία!!! Ο τίτλος του ποιήματος...

Στη ζωή υπάρχουν πολλοί δρόμοι... Κάθε άνθρωπος επιλέγει τον δικό του δρόμο που θα διαβεί.... Έτσι πορεύεται σύμφωνα με τα "Θέλω" του.... Πορεύτηκα σύμφωνα με τα δικά μου θέλω... Επέλεξα τον δρόμο της Μοναξιάς που γυρισμό δεν έχει... Και φυσικά ποτέ μου δεν ένιωσα ενοχές για κάτι που έκανα η παρέλειψα να κάνω... Ίσως επειδή ποτέ μου δεν υποχώρησα, δεν απαρνήθηκα τις Αρχές και τις Αξίες μου... Στο δια ταύτα: κοιμάμαι ήσυχη χωρίς Κολαούζο και Αφέντη!!! Σμαραγδή Κουτσοπέτρου 🌹