ΒΑΣΙΑ ΔΕΛΗΜΗΤΣΟΥ

Τριγυρίζω στους δρόμους της πόλης. Βαδίζω αργά, κουρασμένα. Τα βήματά μου συλλογισμένα. Σκέψεις πολλές το μυαλό μου κεντρίζουν. Η ώρα περασμένη. Κλειστά μαγαζιά, έρημοι δρόμοι... Μοναξιά με κυκλώνει. Κάποιες βιτρίνες το βλέμμα μου τραβούν. Αστράφτουν τα εμπορεύματα –υποσχέσεις ατέρμονης χαράς. Κοντοστέκομαι και, παρότι μας χωρίζει το τζάμι, ανασαίνω τη μυρωδιά του καινούργιου, που δεν έχει προλάβει ο χρόνος να φθείρει. Λίγο πιο κάτω, η ανάταση δίνει τη θέση της στη θλίψη. Χώροι κενοί,...

Σ’ αναζητώ στις γειτονιές των παιδικών μου χρόνων, που νοσταλγία κουβαλούν. Σ’ αναζητώ στης άνοιξης τις ευωδίες, στο χάδι του ήλιου το παρήγορο. Σ’ αναζητώ στης νύχτας τη σιωπή και στο παιχνίδισμα των άστρων, το αιθέριο. Σ’ αναζητώ στα γέλια των παιδιών, που γύρω τους φως ιερό σκορπίζουν. Σ’ αναζητώ σε μια αγκαλιά ζεστή, σ’ ένα απαλό φιλί στα βλέφαρα. Σ’ αναζητώ στης αγάπης το ασφαλές καταφύγιο. Σ’ αναζητώ, Γαλήνη… Μα, χάνεσαι· γλιστράς και χάνεσαι. Στα χέρια μου σφιχτά νιώθω πως σε κρατώ,...

Έρωτα! Έρωτα! Σου φωνάζω, μα δε μ’ ακούς… Απόκοσμες μελωδίες καλύπτουν τις κραυγές μου. Σκηνές απ’ των χεριών σου το πάθος το παράφορο τραβούν την προσοχή σου. Κι εσύ –περήφανος– χαμογελάς, όσο εγώ, στα γόνατα, φωνάζω ακόμη. Κουράστηκα, Έρωτα! Κουράστηκα να βυθίζομαι στων αισθημάτων σου την πλάνη, στα βάθη τ’ απροσμέτρητα που χάνω τον εαυτό μου. Κι αν τύχει, πάλι, και με βρω στα μάτια του έρωτά μου, δε θα ’μαι εγώ. Θα ’ναι ένας εαυτός αγνώριστος, αλλιώς πλασμένος. Είναι...