Ρωτάμε.... ειρήνη τι κάνεις; που είσαι; που προσκυνάς; ανάβεις ένα κερί κάθε μέρα, γονατίζεις και προσεύχεσαι, Ειρήνη πώς νιώθεις; δεν...

Τα σμαραγδιά τα μάτια σου Άνοιξες την πόρτα του φεγγαριού εκείνο το βράδυ, κι έφυγες. Κι ας ήσουν νέος κι όμορφος! Σαν σμαράγδια τα μάτια...

Πόσες φορές έπεσες; Πόσες φορές σηκώθηκες; Πόσες φορές είχες δίπλα σου ανθρώπους; Πόσες φορές ήσουν μόνη σου; Πόσες φορές ήσουν μόνος...

Σκύψε πάνω μου, γλύκανε την ανάσα μου, κράτα στη χούφτα τον ξέφρενο χτύπο μου, απάλυνε τις φοβίες, κοινώνησε τις σκέψεις μου, φίλησε το...

Η σιωπή βαθειά, καταχωνιασμένη, ακούγεται σαν κραυγή, βγαίνει τρεμουλιασμένη. Σαν αέρας έρχεται, μ’απόκρυφα χαρτιά, τα ξεφυλλίζει ο...

Η δουλειά, δεν μου ακούγεται σαν μια λέξη που θυμίζει αγγαρεία. Είναι τόσο κουραστική όμως την αγαπάω και αυτό έχει αξία. Είναι δύναμη...

Σ' αυτό το ταξίδι της ζωής που βαδίζουμε, θα συναντήσουμε πολλούς ανθρώπους. Σε μια γωνιά της,αρχίζεις και συνειδητοποιείς σε ποιους...

Η φωνή της άπνοιας Δεν είμαι πια σκέψη, μα η άπνοια μετά την καταιγίδα σου. Ήρθα αθόρυβα, όχι με βία μα με βλέμμα παλιό και άγγιγμα που...

« Ίριδα » «Είναι ξεβράκωτη!». Έτσι δε λέει ο κόσμος για κάθε γυναίκα, προσβλητικά; Απαξίωση για τη φτώχεια. Δηλαδή, να τ’ αναλύσω...

Σε πάλεψα, σκέψη μου — σαν να ’μουν πάντα νικητής μέσα στις ήττες μου· και βάδιζα, δίχως παράπονο, σ’ ετούτον τον κόσμο — ένα ακόμα...

Ω, εσείς που ταξιδεύετε μέσα στην αιώνια νύχτα άνδρες και γυναίκες δεμένοι με τις ανθισμένες προσδοκίες για μι' αλλοιώτικη ζωή μπροστά...

Γαλάζια τα νερά σκιρτούν στο χάδι του μελτεμιού Παίζουν με βότσαλα κι αρμυρίκια Στέλνουν μηνύματα μυριάδες καθρεφτισμούς στον ήλιο...

Αγαπημένη μου.... Εύχομαι να είσαι καλά. Σε σκεφτόμουν πολύ… ή καλύτερα…δεν σταμάτησα ποτέ να σε σκέφτομαι· Σε σκέφτομαι συνεχώς… μόλις...

Ένα 'υπάρχω' δεν επιδέχεται  προσμονή.  Κανένα παράδοξο δεν θα σε συναντήσει.  Στην ανεκπλήρωτη πλευρά της ζωής θα στέκεσαι και μοναχός...

Σε ένα φεγγάρι σε κάποια άστρα, που βασιλεύουν. Είναι κρίμα οι ψυχές απόμακρες να μένουν. Κι αν δεν λάμψει της αγάπης, το φανάρι όσα...

Ζει ο άνθρωπος χωρίς την ανάσα του; Αγάπη μου όταν αποφασίσεις να ανοίξεις την πόρτα της καρδιάς μου για να αποχωρίσεις από εκεί,...

Πάνω στον αμμώδη ογκόλιθο κείτουνταν ένα λαβωμένο πουλί. Στο αντίκρισμά του η μελάνη των ειρμών μου χύθηκε στο βραχώδη πάπυρο. Για τούτο...

Δωσ' μου δρόμο να περπατήσω Δωσ' μου χέρι να στηριχθώ Δωσ' μου τα χείλη σου για να μεθύσω Δωσ' μου την αύρα σου να τυλιχθώ Δωσ' μου τον...

Δεν με βλέπουν οι διαβάτες που χω μέσα μ' αυταπάτες νύχτα μου σκυφτή ούτε ξέρουν πως για σένα εξαφάνισα εμένα νύχτα μου πικρή Δεν με...

Ποτέ μου δεν λησμόνησα το πρωινό εκείνο που τον πρωτογνώρισα αγέρωχο με μπρίο... Σαν κοίταξα τα μάτια του εκείνα τα μελιά της ψυχής μου τ...

Ιούνης μήνας στην αρχή του, έσκασαν σαραντάρια, έσφιξαν οι ζέστες πύρωσαν οι δρόμοι, πύρωσαν τα τσιμέντα, πύρωσαν οι ανάσες μας, πύρωσαν...

Σ’ αγαπούσα συγχρόνως, με τα πουλιά που έρχονται και φεύγουν, με τα λουλούδια που ανθίζουν και μαραίνονται, με τις σημειώσεις μου, που σε...

Πολλά λέει η σιωπή του κώδικας ανεξερεύνητης θάλασσας ψάχνω να βρω την έννοια του μοιάζει άδειας σφαίρας κάλυκας Το μυστήριο του...

Δίκαιος κριτής η θ ά λ α σ σ α...💦 Γ α λ η ν ε ύ ε ι... και περιμένει να δει πώς θα την απολαύσεις... Θα παίξεις γυμνός στην αγκαλιά...