Κι απόψε άρχισα να σε θυμάμαι. Από ότι έζησα μαζί σου και έχω πάψει να φοβάμαι. Ήσουν κάτι που είχα αγαπήσει πολύ. Μα είχες μόνο τέλος...

Όλγα Τρυφωνίδου Ζώγλη Ήρθες σαν κλέφτης, απρόσκλητος, εφόρμησες στο παραθύρι της καρδιάς, στην όραση του ονείρου. Φώσφορο πύρινο άναψες...

Σαν ένα όνειρο έρχεσαι τα βράδια στον ύπνο μου. Ένα αερικό, μια οπτασία, ψέμα και αλήθεια μαζί. Δεν κοιμάμαι, δεν είμαι ξύπνιος αλλά εσύ...

Απ' το παράθυρο κρεμάμενη η περιέργεια σου. Με ποια θα βγω; Ποιανής το χέρι θα κρατώ; Τίνος τραγούδι τραγουδώ; "Λίγα λουλούδια αν θέλεις...

Καταφύγιο είναι η νύχτα χαρά μου… Όταν έρχεται να σε ζεστάνει στην αγκαλιά της. Το μυστικό της είναι ότι έχει έναν ανεξήγητο, μοναδικό...

Χρόνια τώρα, κάθε μέρα, την ίδια ακριβώς ώρα, έκτη απογευματινή, στεκόταν μπροστά στο μισογκρεμισμένο παγκάκι. Πιστός σ’ ένα ραντεβού...

Θ' άρχιζα παιδί μου πρώτα με μια συγγνώμη που θ' ακουγόταν φτηνή. Θα συνέχιζα με μια εξήγηση, ότι στη θέση που είσαι εσύ, βρέθηκα κι εγώ...

Στην εποχή μας, ακόμη και η συγγνώμη έχει εκφυλιστεί σε έναν κενό λόγο, χωρίς βάθος ή ευθύνη. Πολλοί άνθρωποι τη χρησιμοποιούν ως έναν...

Στις θωπείες τ' ονείρου Στης Άνοιξης τα χρώματα Στης προσμονής τη μεθυστική απάτη Το κορμί μου απόθεσα... Δυο φωνηέντων και δυο συμφώνων...

Ποσειδώνα Ίππιε... που στα θεμέλια βαθύστερνου πόντου κατοικείς....🌊 Π ε λ ά γ ι ε των υδάτων Θεέ... που με το τρίαιχμο σκήπτρο σου τα...

Κι όλο χανόταν... στην ερημιά της ψυχής της, κουρασμένη, να βουλιάζει, να σωπαίνει... Να κοιτάει το πρόσωπό της...

-Γιόκαμ’; ρώτησε η κυρα-Κώσταινα. -Έλα μάνα, απάντησε ο Γιώργης. Έλα, τι μ’ θες; -Γιώργη μου, ο κυρ-Αναγνώστης είναι βαριά άρρωστος και...

Από μικρό παιδί μιλούσα σε πρώτο ενικό. Εγώ θέλω… Εγώ μοιάζω… Εγώ πιστεύω… Εγώ μπορώ… Ώσπου ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και έπιασα τυχαία...

Εδώ .. Εδώ στον Ναό σου Ποσειδώνα ήρθα πάλι, να ταξιδέψει ... ο νους το δειλινό κάτω απ ' το Βράχο σου στον ήχο των κυμάτων του πελάγου...

Βράδιασε κι όλας… Άλλη μια μέρα που τη ρούϕηξε με μπαμπεσιά ο χρόνος. Τελικά, σου δίνει τόσες έγνοιες και τόσες ασχολίες, που δεν...

Δεν κάνουν θόρυβο, καθώς ξυπνούν, οι αναμνήσεις. Αθόρυβα εισβάλλουν στη ζωή μας. Άλλοτε χαμόγελα χαράσσουν σε χείλη ανθρώπων που...

Βασίλης Πασιπουλαρίδης Υπάρχεις σαν αγέρας που παραδίδεται στην ηδονή της θραύσης των δέντρων. Κι ύστερα — σαν άτρωτη βροχή του...

Σ' αγαπώ θα πει. Αγάπησε την ελευθερία του άλλου,  αφού λες ότι τον αγαπάς.  Τον κόσμο με τα μάτια σου να μην τον κρίνεις,  μα κοίτα μέσα...

Κάνουν έρωτα. Αυτός σκέφτεται πώς θ’ αποκρύψει τη σχέση τους απ’ τη γυναίκα του. Αυτή σκέφτεται πώς θ’ αποκαλύψει τη σχέση τους στον...

Πέρα από τη θάλασσα Εκδόσεις Κούρος Τον ήλιο κάλεσα χρυσές αχτίδες να μου δώσει και με αυτές τα μονοπάτια της καρδιάς να κεντήσω....

Η έννοια της αγάπης δημιουργεί πολλές παρεξηγήσεις τελικά. Μάλιστα τα τελευταία χρόνια προσπαθούμε να την ορίσουμε και βλέπουμε συχνά...

Ένας ερημίτης, βρήκε καταφύγιο στο βουνό για να διαλογιστεί και να προσευχηθεί. Τον έβλεπαν συχνά πολύ απασχολημένο. Μια μέρα, κάποιος...

"Είμαι ο ασήμαντος! Θα υποφέρω νιώθοντας ότι ποτέ δεν θα μπορέσεις να ταΐσεις την κόρη μας, ένα πιάτο φαγητό από εμένα, τον ταπεινό και...

Βρεγμένες χορδές τα σατέν δάκρυα από τον πόνο το δοξάρι στριγκλίζει! Ο καβαλάρης της αγάπης με τ'αλογό του σε άλλη ταστιέρα καλπάζει...