Αχ κουτσομπόλα μου!

Απ' το παράθυρο κρεμάμενη

η περιέργεια σου.

Με ποια θα βγω;

Ποιανής το χέρι θα κρατώ;

Τίνος τραγούδι τραγουδώ;

"Λίγα λουλούδια αν θέλεις

στείλε μου... "

Όχι εσύ!

Εσύ ούτε τον πόνο μου.

Μόνο κακία να μου στείλεις προσπαθείς.

Απ' το παγκάκι στην πλατεία

με τα μάτια γουρλωτά,

τις στιγμές του περιπάτου

μου,

με μανία όλο κοιτάς.

Μετράς ποιος θα μου πει

ένα "γεια"

Φοράς τη ζήλια φθονερά.

Είναι μια αντίληψη αυτή

που πάντα κουβαλάς, σκυφτή.

Όπου σταθείς, όπου βρεθείς

η κτήση σου με αδικεί.

Ανυπόστατες τις φήμες

διαδίδεις, θαρρείς κι ο χρόνος

σου στη γη, αναζητά ευθύνη.

Στο κουτσομπολιό σου,

ποτέ δεν δίνω σημασία

γιατί ο χρόνος μου στη γη

έχει δική του αξία.

Απ' το παράθυρο μου δες! Κρεμάμενη του ήλιου ή ευτυχία.

Χρήστος Παναγιωτόπουλος 🌹