Ακουμπάμε τις λέξεις μας κι αφουγκραζόμαστε καρδιές που παράλληλα κτυπούν σ’ ένα τοπίο θρυμματισμένο σε βάθη ατέρμονων ωκεανών χωρίς στο βλέμμα μας απάγκιο Πορευόμαστε στις λέξεις μας και στις ρίζες τους που ερεθίζουν τα σωθικά μας πλεύση σ΄άγνωστα μέρη πάνω από συμπληγάδες ταξιδιώτες του ονείρου Ποτίζονται οι λέξεις μας με τον θαλασσινό αγέρα κι εμείς επιμένουμε ακουμπώντας ο ένας στον άλλο οι ρίζες μας πια αμετακίνητες και τα κλαριά μας δρόμοι σ’ ανεξερεύνητους προορισμούς

Δύο χρόνια ζωής, το Λόγω τιμής γιορτάζει, ποιητές,ποιήτριες, όλους τους αγκαλιάζει. Μέσα από τα σπάργανα, με μιά μόνο ιδέα, το Λόγω τιμής πάει μπροστά, με όλους μας παρέα. Με το’ να χέρι στη καρδιά, με τ’ άλλο το μελάνι, στα μονοπάτια του Λόγω τιμής, βγήκα κι εγώ σεργιάνι. Στο σπίτι του Λόγω τιμής, νοιώθω ξαναγεννιέμαι, όσα η ψυχή κρύβει βαθειά, τα βγάζω και ξεχνιέμαι. Κι εγώ γιορτάζω σήμερα, το Λόγω τιμής,τιμώ, στην αγκαλιά του μ’ έβαλε, κι αυτό δεν το ξεχνώ. Γενέθλια μέρα σ

Είπα να διαβώ κι εγώ μαζί σας τούτο το ξεχωριστό μονοπάτι με τα εύοσμα ρόδα που άνοιξαν διάπλατα τα πέταλά τους ευφραίνοντας τις προκλήσεις τής ζωής! Πόσες πνευματικές ανησυχίες πόσouς καημούς και στεναγμούς πόσες χαρές και συγκινήσεις "περπατήσαμε" όλοι μαζί μες στον εύφορο λειμώνα σου! Και αν, λόγω τιμής, προβληματιστήκαμε κλάψαμε γελάσαμε και ίσως κάπου χαθήκαμε, ωστόσο σαν λειτουργοί τού πνεύματος, ξανασμιξαμε ανθρώπινα και ενώσαμε τις δυνάμεις μας γύρω από την τράπ

🌹Τα ναύλα μετράμε της ζωής που με δάκρυα πληρώσαμε... ✨️Λ ό γ ω Τ ι μ ή ς !✨️ ☀️Νοτισμένες οι λ έ ξ ε ι ς πάνω σε γυαλόξυλα που σμίλεψαν τα κύματα.... Στον Ή λ ι ο τις απλώνουμε απ' το χάραμα για να εκφράσουν τα ανείπωτα και τα μοιραία να ξορκίσουν... 💕Κι αυτές - Λόγω Τιμής! - στο γνήσιο όραμα της Ε ύ α ς της καρδιάς μας ευλαβικά γεμίζουν Φ ω ς κι Α γ ά π η . . . με δέος μάς αχνίζουν και μία μία δονούμενες στον γεμιστήρα τρυπώνουν της Ψυχής... 🌙Κι όταν η νύχτα ρ

Λόγω Τιμής, δύο χρόνια παρουσίας, στο λογοτεχνικό στερέωμα «Μελέτα το παρελθόν, ζήσε το παρόν, εμπιστεύσου το μέλλον.» Άλμπερτ Αϊνστάιν, Φυσικός (1879-1955) Ημαθία Ξηρολίβαδο, 25 Ιουλίου 2026, 22:30 Η καταρρακτώδης βροχή δεν έλεγε να σταματήσει, εδώ και δύο ώρες. Χοντρές στάλες βροχής, έπεφταν συνεχώς στα διπλά παράθυρα της απομονωμένης πέτρινης μονοκατοικίας, που βρίσκονταν σε υψόμετρο χιλίων διακοσίων μέτρων, στην πλαγιά του

Λόγω Τιμής γιορτάζουμε !!! Μια πένα ασταμάτητη Των συντακτών των διαχειριστών Με φόρα γράφει ... και ναι Λόγω Τιμής Τη μοίρα σου προσυπογράφει Οι πένες των ανθρώπων σου Έχουν πάρει φωτιά Κι όλο με ζήλο γράφουν Έχοντας την πρωτιά Κάποιος γιορτάζει... Σιγοτραγουδώ Μην είναι το site Το site τούτο δω; Μην είν' το κορίτσι Τούτο το γλυκό, η Εύα μας; Με τη σελίδα της Που έκανε τρανή την αγκαλιά της Κι έβαλε τον κόσμο όλο; ναι, ετούτον εδώ ; Λόγω τιμής χρόνια πολλά Λόγω

Λόγω Τιμής να πεις... Όταν ο λόγος γίνει υπόσχεση, η τιμή αφήνεται στην αξιοπρέπεια των πράξεών σου. Μάχιμος ήρωας στέκεται στο πλευρό σου, στη μοναξιά που παραμένει πιστή στις αρχές σου κι ας καταρρέει γύρω σου ολόκληρος ο χρόνος. Στα παζάρια των καιρών δεν ξεπουλάς τις λέξεις σου. Ένας λόγος... μια τιμή... Λόγω Τιμής να πεις όταν η καρδιά ακουμπάει την σκέψη σου. Λόγω Τιμής Εύα της ψυχής μας, Θοδωρή της λογικής,Λόγω Τιμής σε όλους... χρόνια πολλά άνθρωποι!!! Χρήστος Παναγό

Εκεί όπου οι Λέξεις Βρίσκουν Καταφύγιο Αφιερωμένο στο «Λόγω Τιμής» Υπάρχουν ημερομηνίες που σημειώνονται στα ημερολόγια. Και υπάρχουν ημερομηνίες που εγγράφονται αθόρυβα στη μνήμη, όχι επειδή σηματοδοτούν την αρχή ενός χρόνου, αλλά επειδή φανερώνουν την απαρχή μιας πνευματικής διαδρομής. Η γενέθλια ημέρα του «Λόγω Τιμής» ανήκει σε αυτή τη δεύτερη κατηγορία. Γιατί ένας λογοτεχνικός τόπος δεν γεννιέται τη στιγμή που εμφανίζεται στην οθόνη ενός υπολογιστή. Γεννιέται πολύ νωρίτερ

Λόγω Τιμής η ομάδα που κουβαλάει εδώ και 2 χρόνια ένα βαρύ φορτίο Τιμής και συνείδησης , ένας όρκος που ξεχειλίζει συναισθήματα αμοιβαίας και κραταιάς αγάπης/ υπόσχεσης μεταξύ όλων των συνεργατών. Η ομάδα γιορτάζει, έχει τα γενέθλια της, όλοι νοερά θα της χαρίσουμε το δώρο της παρουσίας μας μαζί με την ελεύθερη σκέψη, είναι βαρύς ο όρκος βαριά και η τιμωρία, δεκτή η πρόσκληση και πρόκληση, δεκτή με το κεφάλι ψηλά και η αποχώρηση! Ευχές η ομάδα να συνεχίσει δυνατά, αξιοκρατικ

Υφαίνοντας τον χρόνο, χρυσές κλωστές ο λόγος. Πλέκει εγκωμιάζει, Τιμής καθάριο νερό. Λόγος και Τιμή..! Εγώ,Εσύ,Εμείς..! Ακούμπησα στην ψυχή σου Αφέθηκα στην αγκαλιά σου.! Αν με ρωτήσεις. Τι είσαι για μένα.; Αυτό που με γαληνεύει Αυτό που ονειρευόμουν. Βρίσκω ενωμένες ψυχές, που διψούν να σε πιούν. Ενας κόσμος δικός μας, Αλυσίδα ζωής.! Λόγω Τιμής.! Η πύλη της ελπίδας αγάπης δροσιά Άγγιγμα ψυχής, σαν έρωτας μοιαζει. Να ψάχνομαι στα κρυφά. Να πατώ στα χνάρια σου. Να συνεχίσω στ

Δυο χρόνια πέρασαν κι ελπίζω κάθε σελίδα που αγγίζω με δάκρυ, πόνο και συμπόνια ευχή μου, κόσμου η ομόνοια. Δυο χρόνια λέξεις στο χαρτί μου κατάθεση απ’ την ψυχή μου να διαβαστούν και να ‘ρθει φως μου χαρά ως τα πέρατα του κόσμου. Δυο χρόνια κι άλλα τόσα ακόμα Πολλοί μαζί σε ένα σώμα Μια οικογένεια εμείς μια αγκαλιά, Λόγω Τιμή. Ρούλα Συγγούνα 🌹

Πάνε δυο χρόνια που η αγάπη μου για τη λογοτεχνία ένα πρωϊνό «μου χτύπησε την πόρτα». Ήταν η Εύα και ο Θοδωρής από την Κεφαλλονιά. Χάρηκα τόσο που μετά από πολύ καιρό μια μεγάλη εν δυνάμει οικογένεια με κοινή διαδρομή, ξεκινούσε το ταξίδι της. Πάντα πίστευα πως τριγύρω στον κόσμο μας υπήρχαν ψυχές που ήθελαν να εκφραστούν και να δημιουργήσουν. Ο σκοπός ήταν και είναι ιερός. Το «ΛΟΓΩ ΤΙΜΗΣ» έχει προσφέρει στον κόσμο της ανάγνωσης, της γραφής κειμένων και ποιημάτων αλλά και της

Βαφτίζομαι στα άκρατα νερά σου Επιπλέων σώμα ανθισμένο αποφάσεις Φλογισμένα τα δάκτυλα, αναμμένα συγνώμες Αναίμακτες αλήθειες από σωσμένους έρωτες Ευγενικές πλάνες, ανεξιχνίαστες, ανένδυτες, βυθίζονται στο καθάριο, αναίμακτο νερό σου Προδοσίες βουλιαγμένες, ανυπεράσπιστες, θαμμένες στον πυρήνα σου Σε αγαπώ Κινδυνεύω να χάσω τον εαυτόν μου Έσβησα όλα τα αλφάβητα στο τεφτέρι μου Ακούμπησα τις ανάσες μου, ανεμίζουν τις αλήθειες σου Γεννήθηκε διάφανη τιμή Ντυμένη με την πανοπλία

Πόσο περήφανα κυλάει το αίμα της λευτεριάς στις πικρές χαρακιές στο χώμα, στο σκοπευτήριο της Καισαριανής. Αίμα ζεστό, αίμα καθάριο, αίμα κόκκινο, αίμα ηρώων, που θυσιάστηκαν στον αγώνα των Ελλήνων. Ως μάρτυρες, με τις γροθιές υψωμένες βάδιζαν προς της Καισαριανής το θυσιαστήριο. Ως μάρτυρες γράφτηκαν στις ματωμένες σελίδες της ιστορίας μα δεν υπέφεραν μάταια τις αβάσταχτες οδύνες το ακάνθινο στεφάνι. Πέρασαν ως πυρσοί του μέλλοντος και μας δείχνουν το φως για τη λευτεριά και

Λόγω Τιμής Όταν με κάλεσες, δεν χρειάστηκε πολύ για να με πείσεις να γίνω κι εγώ μέλος στο σάητ του Λόγω Τιμής. Δεν χρειάστηκα παρακάλια, γιατί η άψογη κι ακριβής ενημέρωσή σου, χωρίς κενά και απορίες, μα πάνω απ' όλα ο λόγος σου, η ευθύτητα που σε διακρίνει, ήταν για μένα, σήμα κατατεθέν της άμεσου αποδοχής μου και το εισιτήριο εισόδου μου! Όταν αποδέχθηκα το κάλεσμά σου, σου έγραψα: Χαίρομαι, Εύα μου, που θ' αποτελώ σε λίγο κι εγώ, μια κλωστούλα στο θαυμάσιο, λογοτεχ

Πάνω στο σταυρό σου κρέμεσαι μισό αιώνα τώρα Και οι ψυχές αέρινες, με τις πληγές, χαράζονται πάνω σε ανηφόρα Σπίτια αδειανά, φωνές βουβές, χωριά χαμένα, αιμοφόρα Τραγούδια πικρά, σκονισμένες ανάσες, μαύρη η σκιά, νεκροφόρα Απλώνει παντού τα φτερά της, κάθε απύθμενη νύχτα σου Νύχτα, που σαν λόγχες κεντούν, τα αστέρια του ουρανού σου Και καθρεφτίζονται κάθε μέρα τα υγρά απ’ τα δάκρυα, ερείπιά σου Που σιωπούν σα φαντάσματα ρουφώντας τη δύναμή σου Μπροστά σου στέκει σπασμένο μάρμ

Ήχησε με την δική της κραυγή, οι σειρήνες ξεδίπλωσαν τα μαύρα μαντάτα με τις μνήμες σαν αέρας καυτός να ξυπνά και να αγγίζει όσων τα μάτια είδαν αδερφό τον αδερφό να σωριάζεται νεκρός από την βολή των όπλων της ντροπής. Κατερίνα Ηρακλέους 🌹

Έπραξα λίγα, ενώ είπα πολλά. Ποινή μου να φοβάμαι τη σκιά μου όπως όταν ήμουνα μικρό παιδί. Τόσο τρομακτική η μοναξιά μου... Και μέσα σ’ αυτήν όλο σκέφτομαι... Σε σκέφτομαι και συλλογίζομαι πως ό,τι μπορώ να αισθάνομαι είναι πιο δικό μου από ποτέ και ανήκει σ’ εμένα πιο πολύ απ’ οποιαδήποτε άλλη ψυχή. Μοιάζει να έχω διάσπαση προσοχής, αφού μου την έκλεψες όλη εσύ. Λάθη, σωστά, όλα ένα κουβάρι... Αχ, πόσο τρομακτική η σιωπή σου... Κολλημένος είμαι στο παρελθόν και φαντασιών

Καλησπέρα φίλες και φίλοι μου αγαπημένοι χαρούμενο κι ευλογημένο Σαββατοκύριακο! 12 Ιουλίου η εκκλησία μας τιμά την μνήμη του Αγίου Παϊσίου . 🙏Την ευλογία του να έχουμε ! 🙏 🌹Χρόνια πολλά κι ευλογημένα! 🌹 Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (κατά κόσμον Αρσένιος Εζνεπίδης) είναι ένας από τους πιο αγαπητούς και σύγχρονους Αγίους της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Γεννήθηκε στις 25 Ιουλίου 1924 στα Φάρασα της Καππαδοκίας, λίγο πριν από τη Μικρασιατική Καταστροφή και ήρθε με την οικογένειά τ

Σήμερα οι πολύχρωμες ιχνογραφίες της ψυχής μου ζωντάνεψαν σε ένα βιβλίο. Ατραποί καρδιάς στο πρώτο μου βιβλίο. Στην πρώτη μου Ποιητική Συλλογή Ο τίτλος της: Ορθές Κορνίζες, Λάθος Χρόνοι Αγαπημένοι φίλοι, η συγκίνησή μου είναι πολύ μεγάλη. Ευχαριστώ πρώτα εμένα γιατί το "τόλμησα". Ευχαριστώ όλους όσους με παρότρυναν να ξεκινήσω αυτό το μονοπάτι παρουσίασης "κομματιών ψυχής" και ιδιαίτερα τα οικεία μου πρόσωπα για την αγάπη και την στήριξή τους. Ευχαριστώ θερμά και όλους εσάς