ΡΟΥΛΑ ΠΑΓΙΑΛΑΚΗ

Κι αν στο σούρουπο της ζωής σου Μέσα στα συντρίμμια, αναζητάς ηλιοβασίλεματα ή Ανατολές Να ξέρεις πως αστόχησες και έμεινες μονάχος, να ζητιανεύεις την χαρά ,ν' αναζητάς το χάδι ,να εξαγοράζεις προσοχή. Μ 'άδειο το πορτοφόλι σου, άδεια τα όνειρα σου, άδεια τα μάτια ,το φιλί ,άδεια και η ψυχή σου. Μία η βεβαιότητα ,αυτό που σε σκοτώνει, ακόμα είναι ζωντανό και τρώει την καρδιά σου ... Ρούλα Παγιαλάκη 🌹

Ήθελε λέει τα πρωινά, που ανοίγει τα μάτια του, το πρώτο πράγμα που θα αντικρίζει, να είναι ένας καυτός πεινασμένος ήλιος. Ήθελε λέει, όταν τις νύκτες ξαπλώνει στο μαξιλάρι του, να φεύγουν όλες οι έννοιες από το μυαλό του και να μένει μόνο η μορφή της χαραγμένη ζωγραφιά από ταγμένο χαράκτη. Ήθελε λέει, όταν οι φόβοι του χείμαρροι απλώνονται στην καρδιά του, αυτός να ακουμπά στην δική της και να ξαποσταίνει σαν παιδί που παίζει κρυφτό, μέσα στο λιοπύρι. Ήθελε λέει όταν απλώνει το χέρι του,...

Αν καταφέρεις να λύσεις τους κάβους ίσως φτάσεις σ 'εκείνα τα λιμάνια που η μοναξιά έχει φτερά. Που η λησμονιά ζητά κόκκινο φιλί ζεστό για να τραφεί. Που τα σχοινιά είναι μεταξωτές κλωστές, στα φλεφαρα σου αργαλειός υφαίνει κάθε βράδυ. Αν καταφέρεις να σπάσεις τους κάβους ίσωςνα βρεθώ κοντά σου, λευκό πανί το φορεμα μου, χωρίς επιστροφή. Ποιος θα το λεγε στους ερμους κάβους ότι δεν υπήρξαν ποτέ ατσάλινοι; Ποιος θα φανταζόταν από τους δύο μας ότι ενα "ίσως" αρκεί... Ρούλα Παγιαλάκη 🩵