Πριν ξημερώσει αχαριστία 🧡

Πριν ξημερώσει ακούω το σκουπιδιάρικο...

Ώρα 05:15... άνθρωποι που ξυπνούν

και μαζεύουν τα δικά μας κρυμμένα μυστικά, καλά κλεισμένα.

Πότε σε κούτες, πότε σε σακούλες, μα δεν διαμαρτύρονται, μόνο συνεργάζονται για την "ευπρεπή" εικόνα της πόλης.

Ο θόρυβος από το απορριμματοφόρο, τους κραδασμούς των τενεκέδων, αφήνει

ενοχές πριν κλείσω τα μάτια.

Κι έπειτα, σαν χαράξει, κανείς δεν

αναρωτιέται πώς όλα είναι καθαρά,

σιγυρισμένα.

Δεν θυμώνουν που εργάζονται.

Μα εμείς οι υπόλοιποι άνθρωποι τρώμε τα σωθικά μας να διακριθούμε, να προσπεράσουμε, να κρατήσουμε το έπαθλο.

Μην χολοσκάτε.

Ανήκει στους χρυσοκέντητους ραμμένους με το πετραχήλι και τη μαγκούρα.

Δεν είναι πως μου κάνει εντύπωση.

Τελικά, τα μανουάλια ηχούν μόνο για τους εκλεκτούς.

Η πόλη σε λίγο ξυπνά...

Γι' αυτό τώρα κοιμάμαι την μέρα... Περιδιαβαίνουν λύκοι με την αμφίεση της κάπας.

Δεν φταίει το μάτι του Θεού.

Πρόκριτοι, έχοντας και κατέχοντας, ζήτω η βασιλεία σας.

Εύα Αλιβιζάτου 🧡