ΣΑΚΕΛΛΑΡΗΣ ΚΑΜΠΟΥΡΗΣ

στο νησάκι μου... ταξίδευε κόρη της θάλασσας και του θυμίτη φάραγγα αγαπητικιά... σκαρί φασκομηλίτικο με των Μυρτιών ανασαιμιά...

όταν μεταμφιέζομαι σε χθες, γράφω ποιήματα άγια... κρατώ μέσα μου ακόμα, την ουσία της μεταμόρφωσης σε αθάνατο... ...και θνητός...

όμορφα που κεντούν οι κερασιές τις βρύσες του αγέρα... παντού στα κρυφά βλασταίνει ο έρωτας κι εγώ, σαν που γερνώ πάντα την άνοιξη... ...