ΝΑΤΑΣΑ ΤΣΙΛΦΙΔΟΥ

Στην πλευρά του στίχου ανατέλλει το φως .. Ξυπνάμε υπνοβάτες στη γραμμή της μελαγχολίας με άγραφα ποιήματα .. Σαν μια μοναδική σιωπή η γραμμή της αγάπης ...που να κατευθύνω τις λέξεις, φιλιά καταναλώνονται σε δάκρυα, ελπιδοφόρα όνειρα .. Σκαρφαλώνεις στα άπειρα γαλάζια μου όνειρα η γραμμή της ζωής κόβει τη γραμμή της Αθανασίας νσαρκωμένη στο όνειρο.. Οι χτύποι της καρδιάς σβήνουν στη σιωπή ... Από το απέραντο γαλάζιο κατέκτησα το χαμόγελο σου όταν το φεγγάρι σε κοίταζε ... Ένα δάκρυ...

Αιγαίο Ένας αδιάκριτος ήλιος αντανακλάται στο γαλήνιο κορμί της ψυχής μου ..ένας ήλιος που βούτηξε σαν πηγή δροσιάς από το γαλάζιο...

Φοβού τους Ελληνες ξεκούραστους και θερινούς,μετά της Παναγίας αρχίζουν να βρυχώνται .... Πέλαγος γαλάζιο, λίγο να ξύσεις τις πέτρες,λίγο...