Η πρώτη αγάπη ☔️

Γύρισα όλη τη γη μα σαν εσένα δεν βρήκα,

χίμαιρες γνώρισα κι ανόμοια κομμάτια

που δεν είχα.

Έζησα έρωτες μεγάλους που ποτέ

δεν σου είπα,

στο τέλος συγκρούστηκα γιατί τα

μάτια σου δεν είχαν.

Τα χρόνια πέρασαν σε ένα κατάρτι

η καρδιά  δεμένη.

Σειρήνες πέρασαν μα καμιά δεν έγινε

της καρδιάς ερωμένη.

Αργαλειός η υπόσχεση το φιλί μας

προσμένει.

Κι αν οι ορίζοντες πλατείς και τα

ταξίδια ξένα,

όλοι οι δρόμοι της φωτιάς με

φέρνανε σε σένα.

Σε ξένα σώματα ζητούσα εκείνη

τη σπίθα,

μα ήταν στάχτη μακριά σου,

μια φτηνή συνήθεια.

​Το ξέρω, οι Σειρήνες κελαηδούσαν

στο σκοτάδι,

μα η δική σου η μορφή μου

φώτιζε το βράδυ.

Δεμένος στο κατάρτι σου,

με την ελπίδα μόνο,

έμαθα να νικώ τον χρόνο,

τον βαρύ τον πόνο.

​Υφαίνει ο αργαλειός ξανά τα

όνειρα που εχάθησαν,

κι εκείνα τα παλιά φιλιά που

ποτέ δεν ξεθώριασαν.

Το πέλαγος ησύχασε, το κύμα πια

μερώνει,

η πρώτη αγάπη είναι λιμάνι που

μας περιμένει.

ΧρήστοςΠαναγιωτόπουλος ☔️🩷☔️