Πρωί-πρωί εξύπνησεν μαγιάτικη η μέρα... Πήρε απ' το χέρι την αυγή στη φύση τρέξαν πέρα!... Δρασκέλισαν κάμπους και βουνά, ροβόλησαν...

Αχ πρωτομαγιά μου τα ριξες Τα μάγια και με μάγεψες!! Ανομολόγητες γλυκές Όμορφες μυρωδιές Περνούν κρυφά τις φυλλωσιές και τις σκιές του...

Αντρούλλα Θεοκλή Αν μιά μέρα κοιτάξεις στο καθρέφτη, κι αν το πρόσωπο έχει αλλάξει, μην φοβηθείς και χαμογέλασε.... Ευτυχής που είσαι σε...

(Πεζό ποίημα εμπνευσμένο απ’ το ποίημα του Κ. Π. Καβάφη «ΑΠΟΛΕΙΠΕΙΝ Ο ΘΕΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΝ»») Το όνειρο είναι η κίνηση, η πορεία προς τα...

Ήρθες Μάη μου της ψυχής λαχτάρα, του εαρινού ίμερου αντάρα, φλογάτες παπαρούνες η καρδιά μου, αγριολούλουδα στην αγκαλιά μου. Αλεξιβρόχιο...

Έφιππος  και εύδρομος ο Μάης με συνθήματα και χρώματα γεμάτος, αλικοστεφής και ανθοστεφανωμένος κι η φύση μαγεύτρα χαροκόπι στήνει....

Δεν έχεις βαρεθεί να κοιτάς από το παράθυρο; Τι βλέπεις το διαφορετικό; Κόσμος, αμάξια, ποδήλατα, αφήνεις το βλέμμα σου καρφωμένο σε...

Κρυφοκοιτώντας τη γραφή Πίσω απ την μισάνοιχτη πόρτα της έμπνευσης Κοιτάζοντας κρυφά κείμενα ξένα Ψάχνεις να βρείς την φωτεινή ιδέα...

Από μικρό παιδάκι φορούσες κοντά παντελονάκια και είχες μία ομπρέλα προστασίας στο κεφάλι για τον ήλιο και τη βροχή. -Χαρούλη πρόσεχε θα...

Δεν είναι ξάστερη η νύχτα, ούτε έναστρη, άσε που ακόμα και το φεγγάρι κρύφτηκε πίσω από τα σύννεφα. Βροχή προμηνύει ο καιρός και εγώ...

Η Αναζωπύρωση της ερωτικής επιθυμίας της ζωής λιώνει τους παγετούς των σκέψεων, εμφανίζοντας τα καταπράσινα τοπία ανέλπιστων ονείρων. ...

Με τρύπια παπούτσια και με αυτό το μπαλωμένο κόκκινο φουστάνι που αγαπούσε πολύ, ανέβαινε τα σκαλοπάτια σωπαίνοντας. Προχωρούσε ανάμεσα...

Άνθρωπο ζητώ... Ο άνθρωπος είναι το τέλειο Δημιούργημα της Φύσης! Είναι το μόνο Όν που έχει έλλογο Νου. Ο έλλογος Νους κατά Αριστοτέλη...

Γύρνα τη σελίδα. Άνοιξε την πόρτα. Αποχαιρέτισε τον μισό κόσμο πίσω σου. Αυτόν που όλα τα συναισθήματα του είναι μισά και ποτέ ολόκληρα....

Φύτεψα στη πόρτα σου άσπρο ένα γιασεμάκι, με αγάπη με σεβντά ν ' ανθίζει, να μοσχοβολά. Η απαλή του μυρουδιά στ' ολόλευκα κλωνιά του...

Ματωμένο τριαντάφυλλο η ζωή Ολισθαίνει ασθμαίνοντας Προσπαθώντας να ισορροπήσει Στο τεντωμένο σχοινί Που έχουν απλώσει οι Ισχυροί. ...

Αχ πρωτομαγιά μου τα 'ριξες Τα μάγια και με μάγεψες!! Ανομολόγητες γλυκές Όμορφες μυρωδιές Περνούν κρυφά τις φυλλωσιές και τις σκιές του...

Συνηθίσαμε, αδελφέ μου, να γεννάμε όνειρα για να παράγουμε ελπίδα! Γεμίζουμε πολύχρωμα μπαλόνια με ό ν ε ι ρ α, συνήθως ταξιδιάρικα,...

Δεν άκουσα τον θόρυβο – άκουσα την απουσία του Οι μύθοι έγιναν σκόνη στον άνεμο, Κι από τις στάχτες σηκώθηκε κάτι που δεν περίμενα: Εγώ....

Ακούω το κύμα να σκάει στα βράχια, την σιωπή, να σκίζεται από τις οιμωγές της πληγωμένης μου καρδιάς, τις φωνές του στοιχειωμένου έρωτα...

Ανάμεσα σε δυο γυάλινα σπίτια η νύχτα σέρνεται. Πότε στο ένα πότε στο άλλο. Ακούραστος ο καθρέφτης σου γνέφει κάθε φορά πως κάτι...

Φοιβόληπτο κι αυτό το δείλι στο βαθύ κόκκινο του έρωτα, αψιώνει στην κλώση της αγάπης. Χόλιασε ο ορίζοντας της μνήμης ουρανό και θάλασσα....

Γυναίκα μόνη στους δρόμους Μια γυναίκα μόνη στο δρόμο γυρίζει το κορμί της γέρνει, η καρδιά μου ραγίζει Προσπαθεί να ξεχάσει κάποιες...

Όταν στις ραγισματιές της ψυχής φυτρώνουν λουλούδια κάτω απ' τον ήλιο, οι άνθρωποι των δρόμων, μέσα τους δε σαλπίζουν ποτέ υποχώρηση....