Γιατί η ζωή είναι ωραία! Μαρία Μίτα Νικολάου 🌹 ─ Πρόσεχε, βρε Μιχάλη! Να, άναψε η κάμερα! Δεν είδες και τρέχεις και θα σε γράψουν πάλι!...

Γιαγιά, γιαγιούλα μου, έλα να με ανεβάσεις κι εμένα στο γαϊδουράκι,  να ρθω μαζί σου θέλω, της έλεγα! Όχι τώρα κοριτσάκι μου, έχω...

Είμαι δοσμένος στις λέξεις... Ως τα νεκρά μου κύτταρα, ως τα διψασμένα πάθη Τυφλός, τρελός και αμετανόητος, αδιάφορος εμπρός στα πρέπει...

Όσο και αν θέλω τα πάντα να σβήσω με ένα φύσημα, σαν να ήταν κεριά, όσο και αν θέλω γραμμή να τραβήξω και να σε βλέπω απ' την άλλη μεριά....

Στην απέλπιδα των ονείρων μας αντάμωση, αποτύχαμε! Υψώθηκε ένα τείχος απόστασης! Παρέμεινες ως ήσουν βράχος ακλόνητος, το αχανές του...

Μια αρετή στον κόσμο μας γυρεύει το όνομα της. Είδος προς εξαφάνισης η τόση ομορφιά της. Η ειλικρίνεια. Παύω να ασκώ δικαίωμα σε τόση...

Ζήτησε μου που θες να σε ταξιδέψω. Ζήτησε μου πως θες να σε αγαπήσω. Ζήτησε μου να φύγω. Αποκάλυψε μου τι ζητάς από εμένα. Ζω δέσμια σε...

Η αξιοπρέπεια  της υπόληψης του εαυτού μας και η προδοσία της επιθυμίας. Η περηφάνια, το αυξημένο αίσθημα της αξιοπρέπειας και το...

Τα δάχτυλά μου ξαγρυπνούν... κρατούν τα ξέφτια της νύχτας τραβώντας τα ως την αυγή για ν' αγγίξουν τη νότα ΛΑ από μιαν αχτίδα Ή λ ι ο υ...

Ζωγραφική Κώστας Κούκας Δυο λέξεις μόνο ζήτησα απ' τα πικρά σου χείλη δυο λέξεις που ζωγράφισαν της νύχτας το κενό. Φεγγάρι εσύ αφανέρωτο...

Κατερίνα Ραμανδάνη Χάραμα έρωτα δενόμαστε τα χέρια ψάχνουν πρόθυμα ανοιχτά, σε δίνη ηδονής παραδινόμαστε σε θάλασσα αλμυρή, βαθιά....

Μην ακουμπάς την χαρά σου απάνω σε κανένα. Δίνεις τα όνειρα μαζεμένα και μετά αντικρίζεις το απόλυτο κενό. Φεύγουν, χάνονται οι άνθρωποι...

Το ποίημα συνοδεύει πίνακας ζωγραφικής της εικαστικού Ίνα Μελίδου Ολες οι εποχές, έρχονται και ξανάρχονται, όχι πάντα με την ίδια...

Ρεγγίνα της μοίρας μου πορευόσουν μαζί μου σε άβατα μονοπάτια αλλότριων αιώνων... Κι ανεχόσουν την άπνοια της ερήμου μου -με γαντζωμένη...

Γράφει η Ευαγγελία Γκάγκαλη Γίνανε Ωκεανός η σιωπή και ζωογόνο φως ψυχής οι χίλιοι δεκατρείς και τα εκατομμύρια οργής σήμερα της λαϊκής...

Δύο φάροι Φωτεινοί  τα μάτια της κοράλια τα δυό της χείλη  η ανασαιμιά της γιασεμί η αγκαλιά της μεταξοφτέρουγο πουλί. Το πάθος της, οι...

Και λίγη εξουσία Κυρ Στέφανε!! Όχι πολλή, όση χωράει ένας πλανήτης. Και δεκάδες καρδιές να αντέξουμε, Κυρ Στέφανε!! Τόσες οσες...

Αυτό δεν ήτανε ζωή. Μα σκέτο μαρτύριο! Τι ήθελε και το θυμήθηκε! Φταίει ο φάκελος που τον αναστάτωσε! Κι ας μην τον άνοιξε ακόμη. Ψάχνει...

Η ζωή μας ένα κόμικ (γράφει ο πατέρας Ξενοφώντας) Και να, στο πλοίο του LogoTimis Δεμένοι, σφιγμένοι με Logo στιγμής Σ’ αυτό το καράβι...

Το λαβωμένο, μικρό αηδόνι, που τραγουδάει στη χαραυγή, προσμένει μόνο, σαν ξημερώνει, μια ηλιαχτίδα να ξαναβγεί. Στέκει μονάχο και...

Εχθές, μάζεψα σ' ένα χαρτόκουτο όλες τις σημειώσεις μου. Σκέψεις, μάλλον ατυχείς, που πέφτουν ύστερα από μία σύντομη παράγραφο σ' έναν...

Κοιτάς το φθινοπωρινό τοπίο, έξω από το τζάμι. Το βλέμμα σου δείχνει θλιμμένο, μες το βράδυ. Κοιτάς το καλοκαίρι και τον όμορφο του ήλιο....

Ήταν ωραίος ο πλανήτης που μας υποδέχθηκε κάτω απ' τον ήλιο του τελευταίου ταξιδιού μας στο διάστημα Σε όαση μεταμορφώθηκε ...

Της γειτονιάς μου οι δρόμοι Της ευλογίας δρομάκια Της εφηβείας μου πόνοι Και των ονείρων σοκάκια.. Ρούγες,στενά μονοπάτια. Και του...