GUEST

Μέριασε, βόμβα... Μέριασε βόμβα, μην διαβείς ...!! Ψυχές απ' τα παιδιά μην πάρεις! Εκεί που πας, είναι σχολειό... Μικρά κι ανίδεα παιδιά, δεν ξέρουν τ' όνομά σου, κι ούτε την τρομερή θωριά σου... Σήμερα μάθανε τη λέξη "σ' αγαπώ " Απ τ' άπραγα τα χείλη τους, την όμορφη λαλιά μην πάρεις.. σαν σπουργιτάκια στη φωλιά, ακούς πως τιτιβίζουν ; Και πως το σ' 'αγαπώ , με τι ομορφιά διατρανίζουν; Μέριασε βόμβα, μην διαβείς... Τον ξάστερο ουρανό τους, μην σκοτίσεις κι όλο το φως απ' τις ψυχές τους...

Ένας σκλάβος μιας οθόνης Ήρθαν μια μέρα ξαφνικά, σαν ορυχεία πολύ βαθιά, τηλέφωνα τύπου κινητά.   Με οθόνες μαγνητάκια σε τραβάνε σαν… μεταλλικά κομματάκια, μεσ’ της οθόνης τη σκλαβιά.   Με τις ώρες τη κοιτάς. Άνθρωπε μην σταματάς. Ένας εγωκεντρισμός ξεκινά. Γιατί απ’ όλους λαχταράς, να σε κοιτάνε με μάτια ανοικτά· Διόλου δε θες με τη καρδιά.   “Χρήσιμος” θέλεις να φανείς, πως της τεχνολογίας είσαι εσύ! Βίντεο, βιντεοκλήσεις… θες να δεις, κυρίως τα μέσα της κοινωνικής, τάχατες να δικτυωθείς!...

Εκεί στο βάθος της καρδιάς φλόγιζε μια πύρινη δάδα. Έκαιγε μέσα της τους απόηχους του Έρωτα μας. Ήταν άραγε όλα μια γλυκιά παραίσθηση ή η πιο βαθιά αλήθεια; Εκεί ένιωσα το βαθύ Θρόισμα της ανάσας σου και το ψιθυριστό άγγιγμα της φωνής σου πάνω στο σώμα μου. Στο λύγισμά μου το ερωτικό. Στο πάθος μου...... Λίτσα Ζαφειροπούλου 🌹