Πριν ξημερώσει ακούω το σκουπιδιάρικο... Ώρα 05:15... άνθρωποι που ξυπνούν και μαζεύουν τα δικά μας κρυμμένα μυστικά, καλά κλεισμένα. Πότε σε κούτες, πότε σε σακούλες, μα δεν διαμαρτύρονται, μόνο συνεργάζονται για την "ευπρεπή" εικόνα της πόλης. Ο θόρυβος από το απορριμματοφόρο, τους κραδασμούς των τενεκέδων, αφήνει ενοχές πριν κλείσω τα μάτια. Κι έπειτα, σαν χαράξει, κανείς δεν αναρωτιέται πώς όλα είναι καθαρά, σιγυρισμένα. Δεν θυμώνουν που εργάζονται. Μα εμείς οι υπόλοιποι

Με μια συνεχόμενη ρύση η δημιουργία πλάθεται και αναπλάθεται ένα ατελείωτο παίγνιο, μια συναρμολόγηση στα χέρια ενός μικρού σημείου που ξεκινά από το σύμπαν. Μήτρες διάσπαρτες δεμένες σε ομφάλιους λώρους μπλέκονται ανάμεσα στο άπυρο, από τρύπες αστεριών ανοίγει η δίοδος για την ζωή. Χρώματα εναλλάσσονται με εκείνα τα γήινα συναγωνίζονται ποιο θα συνοδεύσει την μοσχογεννημένη ζωή! Και χτυπά στο κέντρο μια καρδιά χρυσοκεντυμένη ράβει τις ίνες που θα δίνουν το έναυσμα για να ζε

Αγαπημένοι φίλοι, η συγκίνησή μου είναι πολύ μεγάλη γιατί όλα αυτά τα ποιήματα νομίζω περίμεναν πάρα πολύ μέσα σε ένα συρτάρι. Λέξεις γραμμένες σκόρπιες και μοναχικές σε χαρτιά δεν διαβάστηκαν ποτέ από κανέναν άλλον εκτός από μένα που τις έγραψα. Πάλευαν να βρούν κάποιο σημείο στο χάρτη της ζωής να ζήσουν. Έψαχναν μιά πνοή. Ευχαριστώ πρώτα εμένα γιατί το "τόλμησα". Ευχαριστώ όλους όσους με παρότρυναν να ξεκινήσω αυτό το μονοπά

Μισό βήμα, μισό βήμα να έκανες πίσω, θα είχαμε σωθεί. Φώναζα, σε παρακαλούσα να μην σε ρουφήξει ο θυμός, να μη βυθιστούμε στο σκοτάδι, στις στάχτες, στον πόνο. Μα εσύ απομακρύνθηκες από το χθες, από το αύριο. Σου φώναξα «λυπήσου μας!». Μα ο πόνος σου σε τύφλωσε. Απόγνωση και απελπισία, ενοχές και τύψεις. Χάσαμε τη ζωή μας, χάσαμε μία κόρη από ναρκωτικά, από ουσίες που έσβησαν την ψυχούλα της μπροστά στα μάτια μας. Τίποτα δεν ήμασταν ικανοί να κάνουμε. Τίποτα δεν μας έκανε να

Ήταν 7 Ιουλίου 2025 όταν ο αγαπημένος μας Χρήστος Παναγιωτόπουλος υπέγραψε 🌺💞🌺 την πρώτη ποιητική του συλλογή!! Στον χρόνο αυτό, ο Χρήστος άλλαξε ακόμη πιο πολύ και έγινε σοφότερος αλλά και πιο δυνατή πένα!!! Είχα την τιμή να προλογίσω το βιβλίο του, με χαρά και συγκίνηση!! Οι Εκδόσεις ΚΟΥΡΟΣ σάς περιμένουν να το αγκαλιάσετε, πριν ο αγαπημένος ποιητής προβεί στην έκδοση της δεύτερης ποιητικής του συλλογής!!! Εύα Αλιβιζάτου Χρήστος Παναγιωτόπουλος 🌹

Οι Εκδόσεις ΚΟΥΡΟΣ, ο εκδότης μας, κ. Δημήτρης Φύκιρης, οι συνεργάτες μας κι εγώ, αισθανόμαστε ιδιαίτερη χαρά, συγκίνηση και τιμή που θα αναλάβουμε να εκδώσουμε το νέο βιβλίο της ταλαντούχας ποιήτριας, κ. Ευαγγελίας Μανωλάτος - Evangelia Manol, με τίτλο: «Άνθιση Ζωής». Με μεγάλη αγάπη και εκτίμηση, καλωσορίζουμε την εκλεκτή δημιουργό στη μεγάλη οικογένεια των Εκδόσεων ΚΟΥΡΟΣ και την ευχαριστούμε από καρδιάς για την εμπιστοσύνη, τη ζεστασιά και τη συνεργασία της. Είναι πραγματ

Καλημέρα Κύπρος μου Ελλάδα μου Αμμόχωστος μου-Κερύνεια μου και κατεχόμενη γη μου 29-5-1453 / 29-5-2026. Η Άλωση δεν είναι μόνο μια ημερομηνία. Είναι καθρέφτης. Κάθε 29η Μαΐου δεν πέφτει απλώς η Άλωση της Κωνσταντινούπολης. Πέφτουμε κι εμείς πάνω στις σιωπές μας, στις διαιρέσεις μας, στην ευκολία με την οποία ξεχνάμε. Περιμένουμε την "απελευθέρωση", αλλά ποιος λαός ελευθερώνεται όταν πρώτα έχει συμβιβαστεί μέσα του; Δεν χάθηκε μόνο μια Πόλη. Χάθηκε πολλές φορές η πί

Στις 27 Μαΐου 1930, οι κάτοικοι της Νέας Υόρκης αντίκρισαν ολοκληρωμένο ένα νέο σύμβολο της εποχής τους: το Chrysler Building άνοιξε επίσημα τις πύλες του στο κοινό, έχοντας ήδη κατακτήσει έναν τίτλο που τότε έμοιαζε σχεδόν μυθικός. Με ύψος 1.046 ποδιών (319 μέτρων), έγινε το ψηλότερο κτίριο στον κόσμο, ξεπερνώντας ακόμη και τον Eiffel Tower, το μνημείο που για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες συμβόλιζε την κορυφή της ανθρώπινης μηχανικής και τεχνολογικής φιλοδοξίας. Το κτ

Ήταν 24 Μαΐου 1819 όταν γεννήθηκε στο London ένα κορίτσι που κανείς δεν περίμενε ότι θα άλλαζε την πορεία του United Kingdom και της παγκόσμιας ιστορίας. Η Queen Victoria ανέλαβε τον θρόνο σε ηλικία μόλις 18 ετών. Λίγες μορφές άφησαν τόσο βαρύ αποτύπωμα στη Βρετανία όσο η Βικτωρία. Όταν ενημερώθηκε ότι έγινε βασίλισσα, η νεαρή Βικτωρία λέγεται πως ξέσπασε σε δάκρυα πριν παρουσιαστεί στο Privy Council. Η βασιλεία της υπήρξε τόσο καθοριστική, ώστε ολόκληρη η περίοδος έμεινε γν

"Είμαι μ α θ η τ ή ς" 📚 δεν σημαίνει μονάχα γράφω... διαβάζω... αξιολογούμαι... πετυχαίνω... ή αποτυγχάνω... Αποτελεί ιδιότητα που δεν ταυτίζεται με αριθμούς!!! Σημαίνει ακόμη ο ν ε ι ρ ε ύ ο μ α ι... φαντάζομαι... π ε ι ρ α μ α τ ί ζ ο μ α ι... αναζητώ τρόπους για να γ κ ρ ε μ ί σ ω τα φράγματα του άγνωστου και του ανεξερεύνητου... ζω στη στεριά κι οργώνω με τα φτερά μου τους ο υ ρ α ν ο ύ ς...🌈 Μαθητεία στην ίδια την Ύπαρξη... Κι η πορεία δεν είναι γραμμική... Είναι π

Ο Igor, είχε δει πολλά στο επάγγελμά του τόσα χρόνια, την σκληρότητα, τον εξευτελισμό, το θάνατο, τα πάντα. Δεν ήταν, όμως, μόνο η δουλειά του που του είχε δείξει ένα σκληρό πρόσωπο, αλλά και στην προσωπική του ζωή το ίδιο συνέβη... Κι ενώ ο ίδιος είχε συνηθίσει να τρώει πληγές από την δουλειά του, όταν η γυναίκα του έμεινε έγκυος στην κόρη τους, ο γιατρός τους ανέφερε ότι το παιδί τους θα γεννιόταν με υδροκεφαλία. Στο άκουσμά του έχασε τη γη κάτω απ' τα πόδια του, διότι, γνώ

Πενήντα Δύο (52) Αυτόκλητοι. Στις εκλογές της 21ης Μαϊου είναι πενήντα δύο συνδυασμοί σε δέκα εκατομμύρια κόσμο... Δεν νομίζω ότι υπάρχει άλλη χώρα όπου γης, που να κόπτονται και να θυσιάζονται τόσοι πολλοί την Ελλαδίτσα για να σώσουν..... Έζησε τον περασμένο αιώνα εδώ στο χωριό μου την Ανάληψη ο Χαραλάμπης Μερλοπουλος ή Μέρλας. Γιατρός ομοιοπαθητικός, σπουδάσας τότε στη Γερμανία στο πανεπιστήμιο της Λειψίας. Έζησε μέχρι τις παραμονές του Β' παγκοσμίου πολέμου- απεβίωσε το 1

Πεσμένα καρούλια. Το απόγευμα είχε έναν γλυκό ήλιο. Σκέπαζε τη μικρή πόλη. Η βεράντα της κυράς Νούλας ήταν γεμάτη σε γλάστρες. Είχε βγει στην σύνταξη εδώ και έναν χρόνο. Μάνα τεσσάρων παιδιών που απέκτησε πολλά εγγόνια. Ο θεός την αξίωσε και τα τακτοποίησε τα παιδιά της. Κάθε απόγευμα έπινε καφέ στη βεράντα με τον σύζυγο. Σήμερα είχε παρέα την Ειρηνούλα. Την εγγόνα της, την μικρότερη ήταν συνονόματες. Η ναζιάρα φορούσε το ροζ φορεματάκι της. Η γιαγιά το είχε πάρει δώρο για τ

Χάνεται ένα παιδί... Κι ο κατακρεουργισμός ψυχών και σωμάτων συνεχίζεται. Απτόητοι οι κάθοντες μπροστά από την οθόνη,λυσομανούν οι φοβερές οι άψογες οι σπέσιαλ μαμάδες, οι σεξιστές κάθε λογής άνδρες,(δεν είναι όλα τα δάκτυλα ίδια), κι η κοινωνία βρυχάται για τα λάθη της "βυζιτού" τις βλεφαρίδες της μαμάς, και την θέση της χολής παίρνει το αιμοσταγές απόστημα που νιώθει υπέροχα στη τοποθεσία "ένα ακόμη πλάσμα στον ουρανό" Κι ενώ το αίμα είναι ακόμα καυτό στο πεζοδρόμιο της ε

❤️Κλειώ ❤️ Της Λένας Δημητριάδου Κάποιες συναντήσεις κουβαλούν μνήμες, συγκίνηση και περηφάνια… Με τη Λένα Δημητριάδου, συμμαθήτριά μου , ανταμώσαμε για πρώτη φορά , εδώ στο Facebook,, μέσα από τη σελίδα «Παλιές φωτογραφίες της Βέροιας», όταν ανέβασε μια δική της φωτογραφία από σχολική μας παρέλαση. Και τότε σαν να άνοιξε ένα παράθυρο μνήμης κι αγάπης … Η πρώτη μας αληθινή αγκαλιά ήρθε το 2018, στο Αντάμωμα των συμμαθητριών μας, γεμάτη συγκίνηση, χαρά και όλες εκείνες τις σ

Το δεύτερο παραμύθι της Μαρίας Κουρνέτα, «Θρυαλλίς» (εκδ. Συμπαντικές Διαδρομές, 2025), είναι εξίσου λυρικό με το πρώτο της και βασίζεται σε παρόμοιες αφηγηματικές τεχνικές: αξιοποίηση μύθων, έντονη φαντασία, αντίθεση καλού και κακού, καθώς και μια δομή που περιλαμβάνει πρόβλημα και λύση. Αυτήν τη φορά, όμως, το μήνυμα που μεταδίδεται αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς επικεντρώνεται στην προστασία του περιβάλλοντος. Μέσα από ένα παραμύθι που απευθύνεται κυρίως σε μικρά παιδιά,

Καλημέρα αν μπορεί να λέγεται καλημέρα, όταν η συνείδηση βαραίνει αγαπημένοι μου φίλοι. Συγγνώμη Μυρτώ , Όχι μόνο για το κακό που σου έκαναν. Αλλά και για το στόμα που άνοιξε μετά. Για όλους εκείνους που αντί να σωπάσουν, σε δίκαζαν. Που μέτρησαν το ντύσιμό σου, τις επιλογές σου, την παρουσία σου λες και αυτά εξηγούν το έγκλημα. Λες και υπάρχει ποτέ αλλά. Δεν υπάρχει αλλά. Υπάρχει μόνο βία. Και ευθύνη. Μια κοινωνία που ακόμα ψάχνει τι φορούσε ένα κορίτσι, αντί να

Στη μνήμη του πατέρα μου, που από το 1948 έως το 1950 περπάτησε πάνω στις γυμνές πέτρες της Μακρονήσου, στα δεκαοχτό του, μαθαίνοντάς μας πως η νύχτα δεν είναι ποτέ αρκετά σκοτεινή για να σβήσει το φως της αξιοπρέπειας. Αφιερωμένο σε όλους εκείνους που μέτρησαν τα χρόνια τους πίσω από το συρματόπλεγμα, αλλά δεν επέτρεψαν στη σιωπή να τους νικήσει. Η πανσέληνος απόψε ήταν μια πληγή μελάνης πάνω στο στήθος της νύχτας· ένα πρόσωπο θλιμμένο, με το βλέμμα καρφωμένο επίμονα πάνω απ

«Σε όλη τη διάρκεια της Ιστορίας, ο άνθρωπος έπρεπε να παλεύει με τη Φύση για να επιβιώσει. Σ’ αυτόν τον αιώνα, έχει αρχίσει να συνειδητοποιεί ότι για να επιβιώσει, πρέπει να την προστατέψει.» Ζαν-Υβ Κουστώ, Γάλλος ωκεανογράφος (1910-1997) Θεσσαλονίκη Ωραιόκαστρο, 22 Απριλίου 2025, 18:30 Η δεκατετράχρονη ξανθιά Ευρύκλεια, περπατούσε στο αρχέγονο δάσος στις πλαγιές του όρους Σιβρί, κάτω από την παχιά σκιά των πανύψηλων και κατ

«Γνώρισα τους ανθρώπους και αγάπησα τα ζώα.» Μενέλαος Λουντέμης, Έλληνας συγγραφέας (1912-1977) Θεσσαλονίκη, 04 Απριλίου 2025 02:00 Η εικοσάχρονη λυγερόκορμη μελαχρινή κοπέλα περπατούσε κατά μήκος της Αγίου Δημητρίου, με το μακρύ μπεζ παλτό της, σφικτά τυλιγμένο γύρω από το νεανικό σώμα της. Κατευθύνονταν προς το διαμέρισμα της, στην Άνω Πόλη. Είχε φύγει εδώ και τριάντα λεπτά από ένα μπαράκι στην πλατεία Αριστοτέλους, όπου διασκέδαζε με την παρέα της. Περπατούσε με δυσκολία