Εδώ κι τέσσερις μέρες κρατώ στα χέρια μου το βιβλίο ψυχολογίας του γνωστού ψυχολόγου Γιώργου Θανάση. Τίτλος αυτού "Όλα όσα θα ήθελα να μου πει ο ψυχολόγος μου". Ένα βιβλίο από τις εκδόσεις ΤΖΙΟΛΑ-επιστημονικό βιβλιοπωλείο. * Θα πω απλά ότι είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου όσα χρόνια παραλαμβάνω δέμα,από βιβλία, που αντίκρισα ένα τόσο καλοφτιαγμένο περιποιημένο, χωρίς πρόχειρη δουλειά, βιβλίο. Το βιβλιοπωλείο σεβόμενο τον αναγνώστη, το προστατεύει με την συσκευασία του,ώστε ν

Παρουσίαση της ποιητικής συλλογής "Εωθινές σπονδές" (εκδ. Κούρος, 2025) της Μαρίας Ναουμίδου από τον Γιώργο Τσιβελέκο: Η ποιήτρια στη συγκεκριμένη συλλογή καταθέτει 81 ολόκληρες ποιητικές συλλήψεις, γραμμένες κατά βάση σε στροφές που αποτελούνται από τέσσερις στίχους (σταθερή στροφική διάταξη), γι' αυτό και πολλές από αυτές θα ήταν εύκολο να μελοποιηθούν. Άλλοτε υπάρχει ομοιοκαταληξία και άλλοτε επικρατεί η ελεύθερη γραφή. Πάντα, όμως, το λεξιλόγιο είναι προσεγμένο (πολύ πιθα

Όταν κάτι όμορφο δεν το περιμένεις, η έκπληξη και η χαρά που δοκιμάζεις, είναι απερίγραπτη! ΚΡΙΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΒΑΓΓΈΛΗ ΓΙΑΝΝΟΥ. ΤΙΤΛΟΣ: ΚΡΗΔΕΜΝΟΝ ΤΗΣ ΛΕΥΚΟΘΕΑΣ ΠΟΙΗΣΗ: Κ α τ ε ρ ί ν α Π ή τ τ α ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΚΟΥΡΟΣ ...κι έρχονται χωρίς θορύβους οι ποιητές, να αντισταθμίσουν την κρίση των κοινωνικών αξιών, σκοτεινούς θαλάμους να φωτίσουν, να ταράξουν λιμνάζοντα ύδατα, τον ψυχισμό να γαληνέψουν, να διώξουν αλοτριωμένα χαμόγελα, την ψευδεπίγραπτη επικοινωνία να αποκαταστήσουν.

🏵️Παγκόσμια ημέρα της λογικής 🏵️ Σήμερα 14η Ιανουαρίου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα της Λογικής (World Logic Day). 🔹 Καθιερώθηκε από την UNESCO 🔹 Τιμά τη συμβολή της λογικής, της φιλοσοφίας και της επιστημονικής σκέψης 🔹 Συνδέεται συμβολικά με: τη γέννηση του Κουρτ Γκέντελ (14/1/1906), ενός από τους σημαντικότερους λογικούς την ημερομηνία θανάτου του Άλφρεντ Τάρσκι (14/1/1983) 🎯 Στόχος της ημέρας είναι: -👉να προωθήσει την κριτική σκέψη 👉να ενισχύσει τον ορθολογι

ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗ Στην ανατολή της ύπαρξης η ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗ πρωταγωνιστεί στην έξοδο από την γαλήνη της μήτρας και στην είσοδο της πολυτάραχης ζωής Συντροφεύει το πρώτο βήμα , την απαρχή της σχολικής ζωής, ενθαρρύνει την δημιουργία φιλίας , την γνώση , την ΣΥΝΧΡΟΝΙΚΌΤΗΤΑ ψυχής και σώματος σε μια διαχρονική αγκαλιά για την αρμονία και την εξέλιξη, την επίτευξη στόχων και ονείρων, την καλλιέργεια της κλίσης Η ενθάρρυνση καταλυτικός σύντροφος σε όλη την δημιουργική ζωή. Στην πορεία προς τη

Toυ Σίμου Ιωσηφίδη Με αφορμή τα 115 χρόνια της εκδημίας του {3 Ιανουαρίου 1911} κάνω μια ελάχιστη αναφορά για τον ρόλο της οικογένειας στο έργο τού καίτοι θεωρούμενου κορυφαίου ηθογράφου-ρεαλιστή του ευρωπαϊκού ρομαντισμού. «Μένουμε διαιτώμενοι εις την οικία μας, στραβοπατούντες από δωμάτιον σε δωμάτιον ως ποταμιαία καβούρια Αλιβάνιστοι, αλειτούργητοι, ακοινώνητοι. Με την ελπίδα ότι σύντομα θα ανθρωπέψουμε πάλι». “Οι Ελαφροΐσκιωτοι” Υπάρχει σε μια πολύ λεπτή κορυφογραμμή

14/08/1974 Κύπρος, χωριό Τζιάος. Ένα τσιγάρο πριν τον Θάνατο «Ουδείς γαρ ούτω ανόητος εστί όστις πόλεμον προ ειρήνης αιρέεται· εν μεν γαρ τη οι παίδες τους πατέρας θάπτουσι, εν δε τω οι πατέρες τους παίδας. Κανένας δεν είναι τόσο ανόητος ώστε να προτιμά τον πόλεμο από την ειρήνη. Στην ειρήνη, οι γιοι θάβουν τους πατεράδες τους. Στον πόλεμο, οι πατεράδες θάβουν τους γιους.» Ηρόδοτος, Αρχαίος Έλληνας ιστοριογράφος (480-420 π.Χ.) Κύπρος, Νέο Χωριό Κυθρέας, 20 Ιουλίου 1974

Στη ζωή υπάρχουν πολλοί δρόμοι... Κάθε άνθρωπος επιλέγει τον δικό του δρόμο που θα διαβεί.... Έτσι πορεύεται σύμφωνα με τα "Θέλω" του.... Πορεύτηκα σύμφωνα με τα δικά μου θέλω... Επέλεξα τον δρόμο της Μοναξιάς που γυρισμό δεν έχει... Και φυσικά ποτέ μου δεν ένιωσα ενοχές για κάτι που έκανα η παρέλειψα να κάνω... Ίσως επειδή ποτέ μου δεν υποχώρησα, δεν απαρνήθηκα τις Αρχές και τις Αξίες μου... Στο δια ταύτα: κοιμάμαι ήσυχη χωρίς Κολαούζο και Αφέντη!!! Σμαραγδή Κουτσοπέτρου 🌹

Παρουσίαση του παραμυθιού "Λυρίδα, η Μούσα του Τραγουδιού" (εκδ. Συμπαντικές διαδρομές, 2024) της Μαρίας Κουρνέτα: Ένα παραμύθι που απευθύνεται τόσο στους μικρούς όσο και στους μεγάλους αναγνώστες, αφού η ιστορία δεν είναι απαραίτητα παιδική. Μάλιστα, οι ήρωες δεν είναι παιδιά, αλλά ενήλικες: νεράιδες κι ένας ποιητής. Ένα παραμύθι με ασπρόμαυρη, ψηφιακή εικονογράφηση που περιγράφει το Μυστικό Δάσος και την ξεχωριστή ζωή σε αυτό, αναδεικνύοντας το μεγαλείο της φύσης, την ομορφ

Στην έρημο αντήχησε η φωνή του. Όχι ως κραυγή θορύβου, αλλά ως ψίθυρος αιώνιας αλήθειας. Ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος, λιτός και φωτεινός μέσα στη σιωπή της άσκησης, στάθηκε όρθιος ανάμεσα στον ουρανό και τη γη για να προαναγγείλει το θαύμα. Ήταν ο άνθρωπος που έζησε για να δείξει Έναν άλλον.... εκείνος που έσβησε τον εαυτό του για να φανερωθεί το Φως. Τα χείλη του μιλούσαν για μετάνοια και η ζωή του την επιβεβαίωνε. Ντυμένος με τραχύ ένδυμα και τρεφόμενος με ό,τι του χάριζε η

«Ο Χομαγιούν και ο Βακάρ, γι' αυτούς θα σου μιλήσω Σαν άνθρωποι γεννήθηκαν, μα δίχως να το ξέρουν γινήκαν όχθες ποταμού... Τα όνειρα τους τα 'τρωγε της φτώχιας το σκουλήκι Τα βράδια μάτια ορθάνοιχτα, η χώρα της ανάγκης απλώνει το βρωμόχερο, ζητά μπροστά το νοίκι» Ο Χομαγιούν και ο Βακάρ, Θανάσης Παπακωνσταντίνου                 Ο άνθρωπος, έτσι όπως στιγματίστηκε από τα ιστορικά κείμενα και κοινωνικά πεπραγμένα, το ον του «κοινωνείν», δημιουργώντας ανεπιστρεπτί βιώματα και

Κρατώ στα χέρια μου την ποιητική συλλογή της Αθηνάς Σαρλάνη, με τίτλο «Περιπλανώμενος Ταξιδιώτης». Γνωρίζοντας την Αθηνά, νιώθω ότι αυτά που γράφει, θα αποτελέσουν κίνητρο για τον αναγνώστη, να την γνωρίσει και να την διαβάσει. Ο τρόπος γραφή της,μας δείχνει την ευαισθησία της,σε έντονο χρώμα,ψυχής ταξίδια,θα τα ονομάσω. Ο δικός της «ταξιδιώτης» δεν αναζητά απαραίτητα νέα ταξίδια,αλλά αναζήτηση αγάπης, και της υπαρξιακής αγωνίας. Τα ποιήματα της πραγματεύονται, τον έρωτα

Ο γέρος γείτονας Κ. Κώστας αποκάλυψε πως οι γιορτινές μέρες είναι λίγο μελαγχολικές. Λείπουν από δίπλα σου πολυαγαπημένα πρόσωπα,η ρουτίνα σου χάνει το ρυθμό της, πρέπει να αιστανθείς μια ξαφνική και απρόσμενη χαρά. Οι στολισμοί,τα φώτα,οι ξέγνοιαστες χαρές των παιδιών σε ξεγελούν. Αυτή η παροδική και τόσο πολυδιαφημιζόμενη αγαλλίαση σε παραξενεύει. Είσαι περίεργος,ανικανοποίητος,γκρινιάρης, καταθλιπτικός ή απλά ρεαλιστής. Εκτελείς κατά γράμμα τις γιορτινές σου υποχρεώσεις,π

30 Νοεμβρίου 1943,  Ο διωγμός των ανάπηρων του Ελληνοϊταλικού πολέμου   «Απαγορεύεται να σκοτώνεις. Γι’ αυτό, όλοι οι δολοφόνοι τιμωρούνται, εκτός αν σκοτώνουν σε μεγάλους αριθμούς και υπό τον ήχο σαλπίγγων.» Βολταίρος, Γάλλος φιλόσοφος & συγγραφέας  (1694-1778)   Αθήνα Νοσοκομείο Σωτηρία, 03:00  30 Νοεμβρίου 1943   Τα στρατιωτικά καμιόνια με χρώματα παραλλαγής, κινούνταν στους άδειους και σκοτεινούς δρόμους της κατεχόμενης πρωτεύουσας της Ελλάδας.  Ήταν γεμάτα με τάγματα ασφ

Χρονιάρες μέρες έρχονται απροσκλητες οι θύμησες... Αδειάζουν την ανάσα μου στεγνώνουν την ψυχή μου... Εκείνο το παλιό το δέσιμο με τ' άψυχα.. φωλιάζει στο μυαλό μου... Ίσως γιατί ποτέ ένα " πράσινο φύλλο" ποτέ δεν μου χαρίστηκε... Έπαιρνα μόνο βρεσιγέ την ανάσα μου απ' τη δροσιά της Άνοιξης... αυθορι και παραχρημα... Δεν θέλω να διαγράφω μνήμες για πράγματα αναλώσιμα.... Ίσως γιατί με "άδειασμα" ψυχής έχουν γίνει Κεκτημένα.... Άλλοτε πάλι πρυτανεύει η λογική... Χαλιναγωγεί το

Καινούριος και παλιός συναντιούνται στο σταυροδρόμι του χρόνου, εκεί όπου το πριν και το μετά γίνονται μία λεπτή γραμμή. Μια γραμμή που δεν χωρίζει, αλλά ενώνει. Άραγε φέρνει όλα αυτά που περιμένουμε ακόμη ; Ή μήπως φέρνει εκείνα που το βλέμμα μας δεν έχει ακόμη μάθει να αναγνωρίζει; Ο παλιός χρόνος μοιάζει με ολοκληρωμένο έργο. Έχει στρώσεις, διορθώσεις... σημεία φωτεινά και σημεία που έμειναν επίτηδες σκοτεινά για να ανασαίνει το φως.! Κουβαλά χρώματα δουλεμένα με υπομον

Ίσως τελικά τα Χριστούγεννα να μην έρχονται απ’ έξω… Ίσως να γεννιούνται σιωπηλά μέσα μας, εκεί που η καρδιά θυμάται πώς είναι να ελπίζει. Μέσα από τα μάτια των παιδιών ο κόσμος ξαναγίνεται φωτεινός, οι πληγές μικραίνουν και τα θαύματα δεν χρειάζονται αποδείξεις. Μόνο πίστη. Ας αφήσουμε την ψυχή μας να ξυπνήσει από τον χειμώνα της. Ας ανοίξουμε τις πόρτες που κλείσαμε από φόβο και ας επιτρέψουμε στο φως να περάσει ... όχι για να τα αλλάξει όλα, αλλά για να τα γλυκάνει. Τα Χρι

Άκου φίλε μου καλέ δεν έπρεπε να παραδώσεις τα κλειδιά και τα αντικλείδια.. Αυτό λέγεται προδοσία στο θείο δώρο που λέγεται Ζωή! Γιατί ο άνθρωπος που βολεύεται με αποθηκευμένες έγνοιες στο ντουλάπι του μυαλού ζει μόνο για τα καθημερινά και τετριμμένα.... Απλά του αρκεί να ζεί για να μην αδειάζει ο τόπος.... Γιατί αφήνει ν' αραχνιάζουν όνειρα ντυμένα ακόμα και με απατηλές ελπίδες... Ναι αλλά δεν έχεις το δικαίωμα ν' αποσυρθείς Αυτό λέγεται δειλία, απραξία, Αβελτερία, απροθυμία

«Υγιεία τίμιον αλλ’ ευμετάστατον. Η υγεία είναι πολύτιμη αλλά ευμετάβλητη.» Πλούταρχος, Αρχαίος Έλληνας ιστορικός (47-120 μ.Χ.) Θεσσαλονίκη οδός Ίωνος Δραγούμη και Τσιμισκή, 18:00 3 Δεκεμβρίου 2025 Η νύχτα είχε καλύψει με το σκοτεινό πέπλο της, την συμπρωτεύουσα, καθώς ο δεκαεξάχρονος ψηλόλιγνος Λάζαρος, κινούνταν επί της Τσιμισκή, με κατεύθυνση το παραλιακό καφέ επί της λεωφόρου Νίκης, όπου τον ανέμεναν οι φίλοι του. Παρότι τα τελευταία έξι χρόνια, ήταν σε ένα αναπηρικό

Του Σίμου Ιωσηφίδη Το ψέμα μάλλον είναι καθαρό. Τουλάχιστον έτσι διαφαίνεται. Σχεδόν άπτεται της αλήθειας. Τίποτα δεν διαστρεβλώνει. Ούτε υπονοεί κάτι. Δεν εισχωρεί πουθενά· είναι αμιγώς, ψέμα. Παράγει μια νέα πραγματικότητα, μια καινούρια δηλαδή αλήθεια. Ευνόητα και συνεπαγωγικά, άπαξ και γίνει πιστευτό. Αλλιώς δεν είναι ψέμα. Γι’ αυτό, όπως και η αλήθεια πολλές φορές, είναι ανυπόφορο. Επέπρωτο κάτι ανόθευτο, να μπορεί να καταστεί ανυπόφορο. Χρησιμοποιείται και ως μια