Όμορφη που είναι η Κυριακή....

Πολύ τις αγαπώ τις Κυριακές, που μυρίζουν λιβάνι και βασιλικό ανεμελιά και ψητό φούρνου.

Πολύ τις αγαπώ τις Κυριακές τις γιορτοντυμένες ,που φορούσαμε τα καλά μας και μετά την εκκλησιά ,αράζαμε στη σκιά της αυλής με μυρωδάτο καφέ, γλυκό του κουταλιού και ατέλειωτο κουβεντολόι .

Τις λατρεύω τις Κυριακές αργίες ,της χαλάρωσης και της μάζωξης!!!

Το ραδιόφωνο να εκπέμπει στα σοκάκια ερωτικό σεβντά, το γιασεμί να ζαλίζει τη ζωή με τη μοσχοβολιά του και εμείς να αρμέγουμε στάλα στάλα

τη γλύκα και την ομορφιά τους.

Ακόμα και η μάνα μας τις Κυριακές φορούσε το χαμόγελό της,μέλωνε και έκανε αργία στις διαταγές,τις παρατηρήσεις, τις απειλές και το ξυλοφόρτωμα..

Όμορφη που είναι η Κυριακή με το χαμογελό της ,με τα λυτά της τα μαλλιά και με το γλυκασμό της !!!

Βαθιά βαθιά στα εσώψυχά μου έχω κλείσει ευλαβικά όλες τις περασμένες κυριακές, τις μακρινές και φευγάτες,

κυρίως εκείνες της νιότης μας τις υφασμένες από ανεμελιά και ελπίδα.

Το χτες και γενικά το παρελθόν κυλά μοιραία στις φλέβες μας και σιωπηλά και αθόρυβα μας ορίζει.

Είναι η περπάτησιά μας στη ζωή η γεύση της, το βίωμα...

Και ανάμεσα σε αυτό τον περίπατο στο χρόνο, λατρεμένες της μνήμης και της καρδιάς μας οι Κυριακές μας, να βολτάρουν ανέμελες στα σοκάκια να σιγοτραγουδάνε στις αυλές και τα βράδια να αλητεύουν στον ουρανό τρυγώντας όνειρα..

Νοσταλγικό πισωγύρισμα της μνήμης σε όσα μας προσπέρασαν βιαστικά και χάθηκαν για πάντα στη στροφή του χρόνου.

Ήταν καλύτερα τότε?

Αναρωτιέσαι..

Σίγουρα ήταν διαφορετικά ,άλλος κόσμος!! Τότε είχαμε αλάνες ,σοκάκια και αυλές, ένα ζευγάρι παπούτσια για τις γιορτές και μία αλλαξιά καλά ρούχα και καμαρώναμε στην εκκλησιά και τη γειτονιά γιορτοντυμένοι..

Μετά ,το μεσημέρι, στριμωχνόμασταν με λαχτάρα γύρω από το κυριακάτικο τραπέζι το γιορτινό, γιατί τις καθημερινές οι γονείς μας έλειπαν στα χωράφια και βολεύαμε μόνοι μας τις ανάγκες μας...

Το χτες λοιπόν είναι ένα μάτσο μνήμες και καρδιοχτύπια ,είναι η ζωή μας ,η περπατησιά μας στο χρόνο, το ατομικό μας βίωμα, καθώς το σήμερα είναι ακόμα απερπάτητο και το αύριο αβέβαιο και ανασφαλές ...

Και εκεί καρφιτσωμένες ανάμεσα στο σήμερα και το χτες ,οι Κυριακές της νιότης μας γιορτοντυμένες παιχνιδιάρες και ερωτοχτυπημένες να βολτάρουν στα σοκάκια η ζωής ,της καρδιάς και της μνήμης!!!!!!

16/8/2026

Λιάνα Πουρνάρα