ΖΩΗ ΣΥΜΕΩΝΙΔΗ

Ήταν Κυριακή πρωί, κατακαλόκαιρο. Ο ήλιος έκαιγε και εγώ είχα σηκωθεί πως και πως να πάρω μια παραγγελία από το κοντινό ζαχαροπλαστείο, που είχα παραγγείλει. Ετοιμάστηκα γρήγορα, ήπια δυο γουλιές καφέ και ύστερα έφυγα άρον άρον παίρνοντας μαζί τα κλειδιά του αμαξιού. Σήμερα ήταν μια ξεχωριστή μέρα για εμάς, καθώς είχε γενέθλια η λογοτεχνική μας ομάδα. Είχαν περάσει 2 χρόνια από τότε που δημιουργήθηκε, αν κι εγώ ήμουν εκεί, μόλις ένα χρόνο, μάλιστα λίγες μέρες πριν έκλεισα εγώ το πρώτο μου...

Τοποθεσία: Opole, Πολωνία/ Ώρα: 18:30… Είχα φτάσει, μόλις, στο θέατρο. Περίμενα πως και πως να τον δω. Η φωνή του μάγευε πάντα, αυτός ο τροβαδούρος είχε πάντα τον τρόπο του όταν τραγουδούσε, είτε κάποιο πιο θεατρικό κωμικό τραγούδι είτε κάποιο μελοποιημένο ποίημα. Η αίθουσα μύριζε παλιό ξύλο, βελούδο και κάποιο ακριβό άρωμα. Βρήκα την θέση μου κάθισα περιμένοντας να αρχίσει... Η καρδιά μου άρχισε να χτυπάει σαν τρελή, δεν πίστευα ότι θα τον έβλεπα ποτέ από κοντά. Τα φώτα χαμήλωσαν και...

Ο Igor, είχε δει πολλά στο επάγγελμά του τόσα χρόνια, την σκληρότητα, τον εξευτελισμό, το θάνατο, τα πάντα. Δεν ήταν, όμως, μόνο η δουλειά του που του είχε δείξει ένα σκληρό πρόσωπο, αλλά και στην προσωπική του ζωή το ίδιο συνέβη... Κι ενώ ο ίδιος είχε συνηθίσει να τρώει πληγές από την δουλειά του, όταν η γυναίκα του έμεινε έγκυος στην κόρη τους, ο γιατρός τους ανέφερε ότι το παιδί τους θα γεννιόταν με υδροκεφαλία. Στο άκουσμά του έχασε τη γη κάτω απ' τα πόδια του, διότι, γνώριζε μόνο για την...