Η μικρή Περσεφόνη και η λευχαιμία   «Υγιεία τίμιον αλλ’ ευμετάστατον. Η υγεία είναι πολύτιμη αλλά ευμετάβλητη.» Πλούταρχος, Αρχαίος Έλληνας ιστορικός  (47-120 μ.Χ.)   Θεσσαλονίκη Γενικό Νοσοκομείο Ιπποκράτειο, 15 Φεβρουαρίου 2012, 10:00   Οι πρωινές ακτίνες του ήλιου, περνούσαν μέσα από τα μεγάλα παράθυρα του δεύτερου ορόφου, του παιδοογκολογικού τμήματος του νοσοκομείου, όπου φιλοξενούνταν τα παιδιά που πάλευαν με τον καρκίνο. Στο μεταλλικό κρεβάτι αναπαύονταν ένα δεκατριάχρ

Ζούμε σε μια εποχή που οι αλλαγές μας ακολουθούν ραγδαία. Η τεχνολογία εξελίσσεται με τέτοια ταχύτητα που πλέον ξεπερνά τη σφαίρα της φαντασία μας.  Οι υπολογιστές, τα έξυπνα κινητά, τα ηλεκτρονικά παιχνίδια, ακόμη και τα ηλεκτρονικά τσιγάρα, η τεχνητή νοημοσύνη ή αλλιώς AΙ, η πρόσβαση στο διαδίκτυο, μας έχουν μεταμορφώσει, τόσο νοητικά όσο και επικοινωνιακά. Η αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο εργαζόμαστε ή μαθαίνουμε, είναι προβληματική. Την ίδια στιγμή, η λογοτεχνία βάλλεται.

Το κείμενο που θα διαβάσετε αποτελεί μια δική μου προσωπική  εμπειρία  για τη βαλβίδα του εγκεφάλου με την οποία ζω. Είναι μια προσπάθεια να εξηγήσω τι κάνει η δική μου βαλβίδα, αλλά δίνοντάς της όνομα, Ψυχή!     Ο ΦΥΛΑΚΑΣ ΤΟΥ ΦΡΑΓΜΑΤΟΣ     Καλησπέρα σε όλους σας! Το όνομά μου είναι Walerij Mózgowek  Zastawkawicz και η δουλεία μου είναι να φυλάω το φράγμα που περνάει κάθε μέρα από τον εγκέφαλο. Ρυθμίζω την κυκλοφορία του ΕΝΥ (Εγκεφαλονωτιαίο υγρό). Πρέπει να είμαι σε εγρήγορ

Ζούμε σε μια εποχή, όπου η τεχνολογία δεν είναι πια ένα εργαλείο που ξεκουράζεται σε κάποιο συρτάρι· μια αόρατη συνοδοιπόρος στην καθημερινότητά μας. Από το πρώτο φως της μέρας, όταν το ξυπνητήρι του κινητού διακόπτει τον ύπνο μας, μέχρι τα τελευταία λεπτά, πριν κοιμηθούμε, όπου μια οθόνη μας κρατά ακόμη ξύπνιους, οι συσκευές μας έχουν μάθει τις κινήσεις μας, τους ρυθμούς μας, τις συνήθειές μας. Η τεχνολογία μας προσφέρει κάτι σαν δεύτερο βλέμμα στον κόσμο: ένα βλέμμα πιο γρή

Η Ευελιξία ως Δύναμη: Μαθήματα Ζωής από το Οριγκάμι     Το  οριγκάμι  είναι μια  ιαπωνική τέχνη  που βασίζεται στο  δίπλωμα του χαρτιού  για τη δημιουργία πολλών μορφών και θεμάτων. Δεν είναι απλώς μια τεχνική, αλλά μια  φιλοσοφία ζωής , που μας υπενθυμίζει ότι η  μεταμόρφωση  δεν απαιτεί να κόψουμε ή να αφαιρέσουμε κάτι από την ουσία μας• αρκεί να  αναδιπλώσουμε την προσωπικότητά μας   με τρόπο που να αναδεικνύει νέες πτυχές και δυνατότητες .              Η τέχνη του οριγκάμ

Τίτλος: Ο κρίνος του πάγου Συγγραφέας: Βαγγέλης Γιάννος Εκδόσεις: Ζενίθ Η δική μου άποψη …αν με τη στάση ζωής μας, καταφέρουμε, έστω κι έναν άνθρωπο να αγγίξουμε, η ζήση μας σε τούτο τον κόσμο δεν πέρασε αθόρυβη… Ξεκίνησα με τα πιο πάνω λόγια του συγγραφέα και ουσιαστικά από το τέλος του βιβλίου, γιατί ο Βαγγέλης Γιάννος, έχει καταφέρει να με αγγίξει σαν άνθρωπο και πιστεύω ότι όσοι διαβάσουν το βιβλίο αυτό, θα τους αγγίξει, και έστω και σιωπηρά θα τον ευχαριστήσουν για αυτό

Το Τριώδιο ανοίγει το 2026 την Κυριακή 1 Φεβρουαρίου. Αυτή η ημέρα είναι γνωστή στην εκκλησιαστική παράδοση ως Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου, και σηματοδοτεί την επίσημη έναρξη του Τριωδίου καθώς και της αποκριάτικης περιόδου — δηλαδή την αρχή των αποκριάτικων εθίμων και προετοιμασίας για τη Σαρακοστή που ακολουθεί. Από αυτή την ημέρα ξεκινά τόσο η θρησκευτική προετοιμασία για το Πάσχα όσο και οι εορταστικές εκδηλώσεις των Αποκρεών σε πολλές περιοχές της Ελλάδας. Τρι

«Η ελευθερία και η υγεία μοιάζουν με το οξυγόνο. Αισθάνεσαι την αξία τους όταν λείπουν.» Ναύπλιο, 4 Φεβρουαρίου 2025, 14:50 Ο λαμπερός ήλιος είχε φτάσει στο απόγειο του, καθώς η Αλκμήνη έφτασε μπροστά στην γυάλινη είσοδο της Νοσηλευτικής Μονάδας Ναυπλίου, στην διασταύρωση των οδών Ναυάρχου Κουντουριώτη και Μαρτινίας. Ο μπάτης μετέφερε την δροσιά της καταγάλανης θάλασσας, καθώς διέρχονταν από το φρούριο του Μπούρτζι, που στέκονταν ακίνητο στο λιμάνι του Ναυπλίου, σαν ένα πέ

27 Ιανουαρίου – Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος Σήμερα στεκόμαστε σιωπηλοί απέναντι στη μνήμη των έξι εκατομμυρίων Εβραίων και των αμέτρητων άλλων θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας. Μια πληγή της ιστορίας που δεν κλείνει — γιατί δεν πρέπει να ξεχαστεί. Το Ολοκαύτωμα στέρησε την ανθρωπιά από τους θύτες και την ίδια τη ζωή από τα θύματα. Άνθρωποι έγιναν αριθμοί, ονόματα σβήστηκαν, μνήμες κάηκαν μαζί με βιβλία και σπίτια. Κι όμως, η μνήμη αντιστέκεται. Ο Μανόλης Αναγνωστάκης, στο

Του Σίμου Ιωσηφίδη Κάποτε, γύρω στα 740 μετά Χριστόν, ο Λι Πο, αυτή η λεπτοφυής ρομαντική προσωπικότητα που δεν έχανε ευκαιρία να στέλνει στα ουράνια τον λυρισμό της Κίνας, κι ενώ βρισκόταν σε μια ασιατική στέπα με έναν φίλο του, τον Του Φου, λέγεται πως μπόρεσε να αγκαλιάσει το αντιφέγγισμα της σελήνης μέσα σε μια ήσυχη λίμνη... Εκείνη η αγκαλιά, έκτοτε, έμεινε και παραμένει ένα παροιμιώδες σύμβολο ανιδιοτελούς Αγάπης. Αιώνες κατόπιν, κάπου στο λυκόφως του 19ου αιώνα, κάπ

Εδώ κι τέσσερις μέρες κρατώ στα χέρια μου το βιβλίο ψυχολογίας του γνωστού ψυχολόγου Γιώργου Θανάση. Τίτλος αυτού "Όλα όσα θα ήθελα να μου πει ο ψυχολόγος μου". Ένα βιβλίο από τις εκδόσεις ΤΖΙΟΛΑ-επιστημονικό βιβλιοπωλείο. * Θα πω απλά ότι είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου όσα χρόνια παραλαμβάνω δέμα,από βιβλία, που αντίκρισα ένα τόσο καλοφτιαγμένο περιποιημένο, χωρίς πρόχειρη δουλειά, βιβλίο. Το βιβλιοπωλείο σεβόμενο τον αναγνώστη, το προστατεύει με την συσκευασία του,ώστε ν

Σ’ αγαπούσα από πολύ καιρό, προτού ακόμη σε γνωρίσω, όταν ατέλειωτα όνειρα γέμιζαν τις ερημικές μου ώρες. Στα πρόσωπα των άλλων έψαχνα το δικό σου, αγαπημένο. Πώς να ξέρω πως πίσω απ’ όλα ήσουν εσύ, η μυστική πνοή; Τώρα που ήρθες, δώσε μου τον εαυτό σου. Σβήσε τη δίψα μου και κράτα με σφιχτά τόσο, που οι ψυχές μας να γίνουν ένα, σε ένα κύμα πάθους όπου ο χρόνος σβήνει. Άσε με να χαθώ στα μάτια σου, σαν φύλλο αδέσποτο στον άνεμο. Σε κάθε σιωπή να μιλά η καρδιά μου, για την αγά

Δύο χρώματα κυριαρχούν στη ζωή μας. Το άσπρο και το μαύρο. Το άσπρο μας φωτίζει, ανοίγει δρόμους, γεννά ελπίδα. Είναι το φως του πρωινού, το χαμόγελο που έρχεται απρόσκλητο, η αρχή που μας θυμίζει πως τίποτα δεν τελείωσε ακόμα. Το μαύρο, από την άλλη, βαθαίνει τις σκιές. Κρύβει φόβους, σιωπές και όσα δεν τολμήσαμε να πούμε. Μα κι αυτό χρειάζεται... γιατί μέσα στο σκοτάδι μαθαίνουμε να αναγνωρίζουμε το φως. Και κάπου ανάμεσα στα δύο, ζούμε εμείς. Πότε λευκοί από όνειρα, πότε μ

Παρουσίαση της ποιητικής συλλογής "Εωθινές σπονδές" (εκδ. Κούρος, 2025) της Μαρίας Ναουμίδου από τον Γιώργο Τσιβελέκο: Η ποιήτρια στη συγκεκριμένη συλλογή καταθέτει 81 ολόκληρες ποιητικές συλλήψεις, γραμμένες κατά βάση σε στροφές που αποτελούνται από τέσσερις στίχους (σταθερή στροφική διάταξη), γι' αυτό και πολλές από αυτές θα ήταν εύκολο να μελοποιηθούν. Άλλοτε υπάρχει ομοιοκαταληξία και άλλοτε επικρατεί η ελεύθερη γραφή. Πάντα, όμως, το λεξιλόγιο είναι προσεγμένο (πολύ πιθα

Όταν κάτι όμορφο δεν το περιμένεις, η έκπληξη και η χαρά που δοκιμάζεις, είναι απερίγραπτη! ΚΡΙΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΒΑΓΓΈΛΗ ΓΙΑΝΝΟΥ. ΤΙΤΛΟΣ: ΚΡΗΔΕΜΝΟΝ ΤΗΣ ΛΕΥΚΟΘΕΑΣ ΠΟΙΗΣΗ: Κ α τ ε ρ ί ν α Π ή τ τ α ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΚΟΥΡΟΣ ...κι έρχονται χωρίς θορύβους οι ποιητές, να αντισταθμίσουν την κρίση των κοινωνικών αξιών, σκοτεινούς θαλάμους να φωτίσουν, να ταράξουν λιμνάζοντα ύδατα, τον ψυχισμό να γαληνέψουν, να διώξουν αλοτριωμένα χαμόγελα, την ψευδεπίγραπτη επικοινωνία να αποκαταστήσουν.

🏵️Παγκόσμια ημέρα της λογικής 🏵️ Σήμερα 14η Ιανουαρίου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα της Λογικής (World Logic Day). 🔹 Καθιερώθηκε από την UNESCO 🔹 Τιμά τη συμβολή της λογικής, της φιλοσοφίας και της επιστημονικής σκέψης 🔹 Συνδέεται συμβολικά με: τη γέννηση του Κουρτ Γκέντελ (14/1/1906), ενός από τους σημαντικότερους λογικούς την ημερομηνία θανάτου του Άλφρεντ Τάρσκι (14/1/1983) 🎯 Στόχος της ημέρας είναι: -👉να προωθήσει την κριτική σκέψη 👉να ενισχύσει τον ορθολογι

ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗ Στην ανατολή της ύπαρξης η ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗ πρωταγωνιστεί στην έξοδο από την γαλήνη της μήτρας και στην είσοδο της πολυτάραχης ζωής Συντροφεύει το πρώτο βήμα , την απαρχή της σχολικής ζωής, ενθαρρύνει την δημιουργία φιλίας , την γνώση , την ΣΥΝΧΡΟΝΙΚΌΤΗΤΑ ψυχής και σώματος σε μια διαχρονική αγκαλιά για την αρμονία και την εξέλιξη, την επίτευξη στόχων και ονείρων, την καλλιέργεια της κλίσης Η ενθάρρυνση καταλυτικός σύντροφος σε όλη την δημιουργική ζωή. Στην πορεία προς τη

Toυ Σίμου Ιωσηφίδη Με αφορμή τα 115 χρόνια της εκδημίας του {3 Ιανουαρίου 1911} κάνω μια ελάχιστη αναφορά για τον ρόλο της οικογένειας στο έργο τού καίτοι θεωρούμενου κορυφαίου ηθογράφου-ρεαλιστή του ευρωπαϊκού ρομαντισμού. «Μένουμε διαιτώμενοι εις την οικία μας, στραβοπατούντες από δωμάτιον σε δωμάτιον ως ποταμιαία καβούρια Αλιβάνιστοι, αλειτούργητοι, ακοινώνητοι. Με την ελπίδα ότι σύντομα θα ανθρωπέψουμε πάλι». “Οι Ελαφροΐσκιωτοι” Υπάρχει σε μια πολύ λεπτή κορυφογραμμή

14/08/1974 Κύπρος, χωριό Τζιάος. Ένα τσιγάρο πριν τον Θάνατο «Ουδείς γαρ ούτω ανόητος εστί όστις πόλεμον προ ειρήνης αιρέεται· εν μεν γαρ τη οι παίδες τους πατέρας θάπτουσι, εν δε τω οι πατέρες τους παίδας. Κανένας δεν είναι τόσο ανόητος ώστε να προτιμά τον πόλεμο από την ειρήνη. Στην ειρήνη, οι γιοι θάβουν τους πατεράδες τους. Στον πόλεμο, οι πατεράδες θάβουν τους γιους.» Ηρόδοτος, Αρχαίος Έλληνας ιστοριογράφος (480-420 π.Χ.) Κύπρος, Νέο Χωριό Κυθρέας, 20 Ιουλίου 1974

Παρουσίαση του παραμυθιού "Λυρίδα, η Μούσα του Τραγουδιού" (εκδ. Συμπαντικές διαδρομές, 2024) της Μαρίας Κουρνέτα: Ένα παραμύθι που απευθύνεται τόσο στους μικρούς όσο και στους μεγάλους αναγνώστες, αφού η ιστορία δεν είναι απαραίτητα παιδική. Μάλιστα, οι ήρωες δεν είναι παιδιά, αλλά ενήλικες: νεράιδες κι ένας ποιητής. Ένα παραμύθι με ασπρόμαυρη, ψηφιακή εικονογράφηση που περιγράφει το Μυστικό Δάσος και την ξεχωριστή ζωή σε αυτό, αναδεικνύοντας το μεγαλείο της φύσης, την ομορφ