Ένα ακόμη τραγούδι μου "Το Σπίτι του Μικρασιάτη" Αφιερωμένο στον Σύλλογο Μικρασιατών Ν. Ημαθίας, σε κάθε ψυχή που κράτησε ζωντανές τις μνήμες της Μικράς Ασίας, σε κάθε οικογένεια προσφύγων που έχτισε ξανά τη ζωή της με πίστη, αξιοπρέπεια και αγάπη για την πατρίδα που χάθηκε αλλά δεν ξεχάστηκε ποτέ. Αφιερωμένο στους παππούδες και τις γιαγιάδες που έφεραν μαζί τους τραγούδια, εικόνες, μυρωδιές και ιστορίες από τη Σμύρνη, τον Πόντο και την Καππαδοκία, και τα έκαναν ρίζες στις γε

Ήταν 24 Μαΐου 1819 όταν γεννήθηκε στο London ένα κορίτσι που κανείς δεν περίμενε ότι θα άλλαζε την πορεία του United Kingdom και της παγκόσμιας ιστορίας. Η Queen Victoria ανέλαβε τον θρόνο σε ηλικία μόλις 18 ετών. Λίγες μορφές άφησαν τόσο βαρύ αποτύπωμα στη Βρετανία όσο η Βικτωρία. Όταν ενημερώθηκε ότι έγινε βασίλισσα, η νεαρή Βικτωρία λέγεται πως ξέσπασε σε δάκρυα πριν παρουσιαστεί στο Privy Council. Η βασιλεία της υπήρξε τόσο καθοριστική, ώστε ολόκληρη η περίοδος έμεινε γν

"Είμαι μ α θ η τ ή ς" 📚 δεν σημαίνει μονάχα γράφω... διαβάζω... αξιολογούμαι... πετυχαίνω... ή αποτυγχάνω... Αποτελεί ιδιότητα που δεν ταυτίζεται με αριθμούς!!! Σημαίνει ακόμη ο ν ε ι ρ ε ύ ο μ α ι... φαντάζομαι... π ε ι ρ α μ α τ ί ζ ο μ α ι... αναζητώ τρόπους για να γ κ ρ ε μ ί σ ω τα φράγματα του άγνωστου και του ανεξερεύνητου... ζω στη στεριά κι οργώνω με τα φτερά μου τους ο υ ρ α ν ο ύ ς...🌈 Μαθητεία στην ίδια την Ύπαρξη... Κι η πορεία δεν είναι γραμμική... Είναι π

Ο Igor, είχε δει πολλά στο επάγγελμά του τόσα χρόνια, την σκληρότητα, τον εξευτελισμό, το θάνατο, τα πάντα. Δεν ήταν, όμως, μόνο η δουλειά του που του είχε δείξει ένα σκληρό πρόσωπο, αλλά και στην προσωπική του ζωή το ίδιο συνέβη... Κι ενώ ο ίδιος είχε συνηθίσει να τρώει πληγές από την δουλειά του, όταν η γυναίκα του έμεινε έγκυος στην κόρη τους, ο γιατρός τους ανέφερε ότι το παιδί τους θα γεννιόταν με υδροκεφαλία. Στο άκουσμά του έχασε τη γη κάτω απ' τα πόδια του, διότι, γνώ

Πενήντα Δύο (52) Αυτόκλητοι. Στις εκλογές της 21ης Μαϊου είναι πενήντα δύο συνδυασμοί σε δέκα εκατομμύρια κόσμο... Δεν νομίζω ότι υπάρχει άλλη χώρα όπου γης, που να κόπτονται και να θυσιάζονται τόσοι πολλοί την Ελλαδίτσα για να σώσουν..... Έζησε τον περασμένο αιώνα εδώ στο χωριό μου την Ανάληψη ο Χαραλάμπης Μερλοπουλος ή Μέρλας. Γιατρός ομοιοπαθητικός, σπουδάσας τότε στη Γερμανία στο πανεπιστήμιο της Λειψίας. Έζησε μέχρι τις παραμονές του Β' παγκοσμίου πολέμου- απεβίωσε το 1

Μετά το μηδέν, μόνο άνοδος «Το μόνο που σου προσφέρουν τα ναρκωτικά είναι να σε σκοτώνουν, αργά και βασανιστικά. Και σκοτώνουν μαζί και όλους όσοι είναι γύρω σου.» Μπίλι Χόλιντεϊ, Αμερικανίδα τραγουδίστρια της τζαζ (1915-1959) Θεσσαλονίκη πλατεία ιπποδρομίου, 23:30 27 Οκτωβρίου 2024 Είχε αρχίσει το ψιλόβροχο, στην συμπρωτεύουσα με τα πυκνά μαύρα σύννεφα, να καλύπτουν το κέντρο της πόλης. Οι λιγοστοι διαβάτες, αυτό το κυριακάτικο βράδυ, τάχυναν τον βηματισμό τους, για να βρο

Χάνεται ένα παιδί... Κι ο κατακρεουργισμός ψυχών και σωμάτων συνεχίζεται. Απτόητοι οι κάθοντες μπροστά από την οθόνη,λυσομανούν οι φοβερές οι άψογες οι σπέσιαλ μαμάδες, οι σεξιστές κάθε λογής άνδρες,(δεν είναι όλα τα δάκτυλα ίδια), κι η κοινωνία βρυχάται για τα λάθη της "βυζιτού" τις βλεφαρίδες της μαμάς, και την θέση της χολής παίρνει το αιμοσταγές απόστημα που νιώθει υπέροχα στη τοποθεσία "ένα ακόμη πλάσμα στον ουρανό" Κι ενώ το αίμα είναι ακόμα καυτό στο πεζοδρόμιο της ε

❤️Κλειώ ❤️ Της Λένας Δημητριάδου Κάποιες συναντήσεις κουβαλούν μνήμες, συγκίνηση και περηφάνια… Με τη Λένα Δημητριάδου, συμμαθήτριά μου , ανταμώσαμε για πρώτη φορά , εδώ στο Facebook,, μέσα από τη σελίδα «Παλιές φωτογραφίες της Βέροιας», όταν ανέβασε μια δική της φωτογραφία από σχολική μας παρέλαση. Και τότε σαν να άνοιξε ένα παράθυρο μνήμης κι αγάπης … Η πρώτη μας αληθινή αγκαλιά ήρθε το 2018, στο Αντάμωμα των συμμαθητριών μας, γεμάτη συγκίνηση, χαρά και όλες εκείνες τις σ

Το δεύτερο παραμύθι της Μαρίας Κουρνέτα, «Θρυαλλίς» (εκδ. Συμπαντικές Διαδρομές, 2025), είναι εξίσου λυρικό με το πρώτο της και βασίζεται σε παρόμοιες αφηγηματικές τεχνικές: αξιοποίηση μύθων, έντονη φαντασία, αντίθεση καλού και κακού, καθώς και μια δομή που περιλαμβάνει πρόβλημα και λύση. Αυτήν τη φορά, όμως, το μήνυμα που μεταδίδεται αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς επικεντρώνεται στην προστασία του περιβάλλοντος. Μέσα από ένα παραμύθι που απευθύνεται κυρίως σε μικρά παιδιά,

Καλημέρα Κύπρος μου Ελλάδα μου Αμμόχωστος μου-Κερύνεια μου και κατεχόμενη γη μου. Καλό μήνα φωτεινό,καλλίστρατο και αγωνιστικό. Αγαπημένοι μου φίλοι: Η Πρωτομαγιά δεν είναι απλώς μια μέρα στο ημερολόγιο. Είναι μνήμη, αγώνας και υπόσχεση. Είναι η φωνή των εργατών που δεν λύγισαν, των ανθρώπων που πάλεψαν για αξιοπρέπεια, δικαιοσύνη και ελευθερία. Είναι η υπενθύμιση ότι τίποτα δεν χαρίζεται όλα κατακτώνται με θυσίες. Σήμερα, κρατάμε αυτή τη φλόγα ζωντανή. Σε έναν κόσμο που αλλά

Καλημέρα αν μπορεί να λέγεται καλημέρα, όταν η συνείδηση βαραίνει αγαπημένοι μου φίλοι. Συγγνώμη Μυρτώ , Όχι μόνο για το κακό που σου έκαναν. Αλλά και για το στόμα που άνοιξε μετά. Για όλους εκείνους που αντί να σωπάσουν, σε δίκαζαν. Που μέτρησαν το ντύσιμό σου, τις επιλογές σου, την παρουσία σου λες και αυτά εξηγούν το έγκλημα. Λες και υπάρχει ποτέ αλλά. Δεν υπάρχει αλλά. Υπάρχει μόνο βία. Και ευθύνη. Μια κοινωνία που ακόμα ψάχνει τι φορούσε ένα κορίτσι, αντί να

Στη μνήμη του πατέρα μου, που από το 1948 έως το 1950 περπάτησε πάνω στις γυμνές πέτρες της Μακρονήσου, στα δεκαοχτό του, μαθαίνοντάς μας πως η νύχτα δεν είναι ποτέ αρκετά σκοτεινή για να σβήσει το φως της αξιοπρέπειας. Αφιερωμένο σε όλους εκείνους που μέτρησαν τα χρόνια τους πίσω από το συρματόπλεγμα, αλλά δεν επέτρεψαν στη σιωπή να τους νικήσει. Η πανσέληνος απόψε ήταν μια πληγή μελάνης πάνω στο στήθος της νύχτας· ένα πρόσωπο θλιμμένο, με το βλέμμα καρφωμένο επίμονα πάνω απ

«Σε όλη τη διάρκεια της Ιστορίας, ο άνθρωπος έπρεπε να παλεύει με τη Φύση για να επιβιώσει. Σ’ αυτόν τον αιώνα, έχει αρχίσει να συνειδητοποιεί ότι για να επιβιώσει, πρέπει να την προστατέψει.» Ζαν-Υβ Κουστώ, Γάλλος ωκεανογράφος (1910-1997) Θεσσαλονίκη Ωραιόκαστρο, 22 Απριλίου 2025, 18:30 Η δεκατετράχρονη ξανθιά Ευρύκλεια, περπατούσε στο αρχέγονο δάσος στις πλαγιές του όρους Σιβρί, κάτω από την παχιά σκιά των πανύψηλων και κατ

Ζωή - Αγάπη - Δάκρυ Είναι ένας Κύκλος η Ζωή με κέντρο την Αγάπη! Περίμετρο τον Έρωτα, και Εμβαδό... Το Δάκρυ... Γωνία πιάνει το Δεξί τ' Αριστερό θολώνει... Κι αρχίζει και μοιρολογεί, το παρελθόν φουντώνει... Το Δάκρυ το Ασίγαστο το παραπονεμένο... Έτσι κι αγγίξει τις καρδιές, τις κάνει βρυσομάνες. Μοιάζουν σαν τις βαριομοίρες... πικρές μοιρολογίστρες που αναπολούν στα νιάτα τους τα μακρινά μεράκια Που κουβαλούσαν στην Ψυχή Κι έτριζαν τα Σοκάκια. Σμαραγδή Κουτσοπέτρου 🌹

«Γνώρισα τους ανθρώπους και αγάπησα τα ζώα.» Μενέλαος Λουντέμης, Έλληνας συγγραφέας (1912-1977) Θεσσαλονίκη, 04 Απριλίου 2025 02:00 Η εικοσάχρονη λυγερόκορμη μελαχρινή κοπέλα περπατούσε κατά μήκος της Αγίου Δημητρίου, με το μακρύ μπεζ παλτό της, σφικτά τυλιγμένο γύρω από το νεανικό σώμα της. Κατευθύνονταν προς το διαμέρισμα της, στην Άνω Πόλη. Είχε φύγει εδώ και τριάντα λεπτά από ένα μπαράκι στην πλατεία Αριστοτέλους, όπου διασκέδαζε με την παρέα της. Περπατούσε με δυσκολία

Ένα παράφορο σάλπισμα καλωσόριζε, κάθε απόγευμα, πάντα την ίδια ώρα, το άνοιγμα του υπαίθριου λούνα παρκ. Έμοιαζε, τούτος ο σεμνός επικήδειος ήχος, σαν να υπενθύμιζε στους κατοίκους αυτής της ξεχασμένης πολίχνης μια ζώσα πραγματικότητα. Και μαζί όμως, με έναν ψύχραιμο ρεαλισμό, σαν να επιβεβαίωνε τις τερατώδεις αναλήθειες που έκαναν τάχα όλους να ζουν με τον ίσκιο των πεθαμένων τους ανθρώπων. Ήταν ελάχιστοι οι πάγκοι όλοι μπογιατισμένοι με μιαν ώχρα που έκανε το χρώμα του ήλι

Στο νέο μυθιστόρημα της Άνδρεας Αρβανιτίδου «Από την ανατολή στη δύση... από τα πρέπει στα θέλω» (εκδ. Κούρος, 2026), το τέταρτο κατά σειρά έργο της, πρωταγωνιστούν η Άννα και ο Τζαμάρ. Οι ιστορίες τους εκτυλίσσονται παράλληλα, κεφάλαιο το κεφάλαιο, με εναλλαγές όχι μόνο στα πρόσωπα, αλλά και στους τόπους, στους πολιτισμούς και στις κοινωνικές συνθήκες: η Άννα είναι Ελληνίδα, ενώ ο Τζαμάρ Ινδός. Παρότι η αφετηρία της πλοκής είναι η αναζήτηση του έρωτα, το μυθιστόρημα δεν περι

Σαν σήμερα… 23 χρόνια πριν. Στις 13 Απριλίου 2003, η Ελλάδα και όλη η Ημαθία βυθίστηκε στο πένθος. Λίγο πριν τις 19:30, στην κοιλάδα των Τεμπών, ένα υπεραστικό λεωφορείο που μετέφερε μαθητές και καθηγητές του Λυκείου Μακροχωρίου Ημαθίας, επιστρέφοντας από σχολική εκδρομή στην Αθήνα, ενεπλάκη σε ένα από τα πιο τραγικά τροχαία δυστυχήματα της χώρας. Ένα φορτηγό που κινούνταν στο αντίθετο ρεύμα, έχασε τον έλεγχο. Η σύγκρουση που ακολούθησε ήταν μοιραία. Το φορτίο του – φύλλα νοβ

Καλημέρα Ανάστασης Κύπρος μου, Ελλάδα μου. Αμμόχωστος μου Κερύνεια μου και κατεχόμενη γη μου. Χρόνια πολλά αγαπημένοι μου φίλοι Ευλογημένη Δευτέρα του Πάσχα. Οι σκέψεις μου όπως πάντα εκεί στην πολύπαθη και προδομένη Πατρίδα. Δεν σε ξέχασα ποτέ, ούτε στιγμή. Σε κουβαλώ μέσα μου χρόνια τώρα, σαν ανάσα, σαν φλόγα που δεν σβήνει. Αμμόχωστος, Κερύνεια γη αγαπημένη, πληγή και δύναμη μαζί. Σήμερα, μέρα Ανάστασης και φωτός, η καρδιά δεν σωπαίνει. Θυμάται, πονά, μα κ

Μέχρι να ‘ρθει η Πασχαλιά, τρώμε ψωμί, ντομάτα, ελιά και λίγο λάδι. Μα όταν έρθει η στιγμή που ο Κύριος θ’ Αναστηθεί, ορμάμε άγριοι κυνηγοί μες στο κοπάδι. Ψήνουμε 15 αρνιά, κατσίκια δίπλα, χοιρινά και κοκορέτσι. Γιατί Αναστήθηκε ο Χριστός και οφείλει πια, κάθε πιστός να κάνει έτσι. Μα είναι άλλη η εκδοχή που ίσως αρέσει, ίσως μη, για την ουσία. Είναι η νίκη της Ψυχής , είναι Χριστός ο Αναστάς η Πεμπτουσία. Ήττα θανάτου δια Σταυρού, νίκη του κάθε Χριστιανού, του Θεανθρώπου