«Γνώρισα τους ανθρώπους και αγάπησα τα ζώα.» Μενέλαος Λουντέμης, Έλληνας συγγραφέας (1912-1977) Θεσσαλονίκη, 04 Απριλίου 2025 02:00 Η εικοσάχρονη λυγερόκορμη μελαχρινή κοπέλα περπατούσε κατά μήκος της Αγίου Δημητρίου, με το μακρύ μπεζ παλτό της, σφικτά τυλιγμένο γύρω από το νεανικό σώμα της. Κατευθύνονταν προς το διαμέρισμα της, στην Άνω Πόλη. Είχε φύγει εδώ και τριάντα λεπτά από ένα μπαράκι στην πλατεία Αριστοτέλους, όπου διασκέδαζε με την παρέα της. Περπατούσε με δυσκολία

Ένα παράφορο σάλπισμα καλωσόριζε, κάθε απόγευμα, πάντα την ίδια ώρα, το άνοιγμα του υπαίθριου λούνα παρκ. Έμοιαζε, τούτος ο σεμνός επικήδειος ήχος, σαν να υπενθύμιζε στους κατοίκους αυτής της ξεχασμένης πολίχνης μια ζώσα πραγματικότητα. Και μαζί όμως, με έναν ψύχραιμο ρεαλισμό, σαν να επιβεβαίωνε τις τερατώδεις αναλήθειες που έκαναν τάχα όλους να ζουν με τον ίσκιο των πεθαμένων τους ανθρώπων. Ήταν ελάχιστοι οι πάγκοι όλοι μπογιατισμένοι με μιαν ώχρα που έκανε το χρώμα του ήλι

Στο νέο μυθιστόρημα της Άνδρεας Αρβανιτίδου «Από την ανατολή στη δύση... από τα πρέπει στα θέλω» (εκδ. Κούρος, 2026), το τέταρτο κατά σειρά έργο της, πρωταγωνιστούν η Άννα και ο Τζαμάρ. Οι ιστορίες τους εκτυλίσσονται παράλληλα, κεφάλαιο το κεφάλαιο, με εναλλαγές όχι μόνο στα πρόσωπα, αλλά και στους τόπους, στους πολιτισμούς και στις κοινωνικές συνθήκες: η Άννα είναι Ελληνίδα, ενώ ο Τζαμάρ Ινδός. Παρότι η αφετηρία της πλοκής είναι η αναζήτηση του έρωτα, το μυθιστόρημα δεν περι

Σαν σήμερα… 23 χρόνια πριν. Στις 13 Απριλίου 2003, η Ελλάδα και όλη η Ημαθία βυθίστηκε στο πένθος. Λίγο πριν τις 19:30, στην κοιλάδα των Τεμπών, ένα υπεραστικό λεωφορείο που μετέφερε μαθητές και καθηγητές του Λυκείου Μακροχωρίου Ημαθίας, επιστρέφοντας από σχολική εκδρομή στην Αθήνα, ενεπλάκη σε ένα από τα πιο τραγικά τροχαία δυστυχήματα της χώρας. Ένα φορτηγό που κινούνταν στο αντίθετο ρεύμα, έχασε τον έλεγχο. Η σύγκρουση που ακολούθησε ήταν μοιραία. Το φορτίο του – φύλλα νοβ

Καλημέρα Ανάστασης Κύπρος μου, Ελλάδα μου. Αμμόχωστος μου Κερύνεια μου και κατεχόμενη γη μου. Χρόνια πολλά αγαπημένοι μου φίλοι Ευλογημένη Δευτέρα του Πάσχα. Οι σκέψεις μου όπως πάντα εκεί στην πολύπαθη και προδομένη Πατρίδα. Δεν σε ξέχασα ποτέ, ούτε στιγμή. Σε κουβαλώ μέσα μου χρόνια τώρα, σαν ανάσα, σαν φλόγα που δεν σβήνει. Αμμόχωστος, Κερύνεια γη αγαπημένη, πληγή και δύναμη μαζί. Σήμερα, μέρα Ανάστασης και φωτός, η καρδιά δεν σωπαίνει. Θυμάται, πονά, μα κ

Μέχρι να ‘ρθει η Πασχαλιά, τρώμε ψωμί, ντομάτα, ελιά και λίγο λάδι. Μα όταν έρθει η στιγμή που ο Κύριος θ’ Αναστηθεί, ορμάμε άγριοι κυνηγοί μες στο κοπάδι. Ψήνουμε 15 αρνιά, κατσίκια δίπλα, χοιρινά και κοκορέτσι. Γιατί Αναστήθηκε ο Χριστός και οφείλει πια, κάθε πιστός να κάνει έτσι. Μα είναι άλλη η εκδοχή που ίσως αρέσει, ίσως μη, για την ουσία. Είναι η νίκη της Ψυχής , είναι Χριστός ο Αναστάς η Πεμπτουσία. Ήττα θανάτου δια Σταυρού, νίκη του κάθε Χριστιανού, του Θεανθρώπου

Καλημέρα Κύπρος μου Ελλάδα μου Αμμόχωστος μου-Κερύνεια μου και κατεχόμενη γη μου. Αγαπημένοι μου φίλοι, Η Μεγάλη Τετάρτη δεν είναι μόνο μια μέρα περισυλλογής. Είναι μια υπενθύμιση προδοσίας, σιωπής και ευθύνης. Και για εμάς, δεν είναι μόνο θρησκευτικός συμβολισμός, είναι ζωντανή πραγματικότητα. Γιατί η Κύπρος μας δεν αναστήθηκε ποτέ. Από το 1974, μετά την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο, ένα έγκλημα παραμένει ανοιχτό. Όχι γιατί δεν είναι ξεκάθαρο. Όχι γιατί δεν υπάρχουν αποδείξε

Αγαπητοί αναγνώστες, αγαπητές αναγνώστριες, Βρίσκομαι στην πολύ ευχάριστη θέση να σας ανακοινώσω ότι στις 27 Μαρτίου του 2026 κυκλοφόρησε η νέα μου ερωτική ποιητική συλλογή με τίτλο "Ανατέλλων και δύων έρωτας" από τις εκδόσεις Σύγχρονοι Ορίζοντες! Πρόκειται για μια συλλογή στην οποία ο έρωτας περνάει από όλες τις μορφές που μπορεί να πάρει• ενδοσκόπηση, κάλεσμα, φαντασία, όνειρο, ανάγκη, επιθυμία, πάθος, αμοιβαιότητα, βίωμα, εμπόδιο, αδικία, χωρισμός, απώλεια, ελπίδα, αναβίωσ

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου παρουσιάστηκε το παραμύθι μου #Ο_θησαυρός_της_Λαμπρής στην "Ξενοπούλειος" Παιδική Βιβλιοθήκη . Ευχαριστώ θερμά την Alexandra Catsaitou και τον σύλλογο Φίλοι Ξενοπούλειου Βιβλιοθήκης για την φιλοξενία και την υπέροχη διοργάνωση της μεγάλης μας γιορτής! Ξεχωριστές ευχαριστίες σε όλους εσάς που με τιμήσατε με την παρουσία σας! Εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές Φεστιβάλ Όψεις του Φανταστικού https://filoixenopouliou.blogspot.com/2026/0

Γιαγιά μου...σε παρακαλώ μου λες τι να κάνω με το αγόρι μου.. Γιαγιά εσύ με ακούς... Αλλά η μαμά δεν καταλαβαίνει... Γιαγιά μου το δικό σου φαγητό "τα σπάει". Γιαγιά το γλυκό κυδώνι είναι σαν εσένα!! Γιαγιά θα έρθει η γειτόνισσα να σου κάνει παράπονα ότι ανεβήκαμε στην κορομηλιά κι κάναμε ζημιές...βοήθησε μας... Γιαγιά είσαι και η "πρώτη"!! Γιαγιά να κοιμηθώ μαζί σου;;; Στο σπίτι όλο γκρινιάζουν πως είμαι ζωηρή... Γιαγιάδες... Εκείνες που με τα τρυφερά τους χέρια και την αστε

Παναγιά μας, ελευθέρωσέ μας από τον φόβο, τον πανικό που κυριαρχεί, τον παραλογισμό! Είναι τα νικητήριά σου κι ο αέρας μυρίζει γιασεμί, καθώς οδεύουμε στα χνάρια της Σταύρωσης. Αναρωτιέμαι πόσοι άνθρωποι επί γης, ζουν την Σταύρωση κάθε μέρα. Δεν βαρυγκομούν, δεν γκρινιάζουν, μόνο αγωνίζονται. ‘’Πέρασε κι αυτή η μέρα, αύριο πάλι’’ μονολογούν. Κι είναι κι οι άλλοι, εκείνοι που βαυκαλίζονται με το Εγώ τους, το άμμετρο και δοκιμάζουν συνειδήσεις απλών ανθρώπων. Κάτω απ’ την Σκέπη

Απελευθέρωση Καλαμάτας- Μικρό αφιέρωμα στην επέτειο των 200 χρόνων Στις 23 του Μάρτη το 1821 η Καλαμάτα παραδόθηκε αναίμακτα στους οπλαρχηγούς Μανιάτες, με αρχηγό τον Πετρόμπεη, και στους Κολοκοτρώνη, Αναγνωσταρά , Παπατσώνη και Παπαφλέσσα! Ο Τούρκος διοικητής (Βοεβόδας ) Σουλεϊμάν Αγάς Αρναούτογλου, παρέδωσε τα"κλειδιά" της Πόλης και τον οπλισμό της Τουρκικής φρουράς! ο Πέτρος Μαυρομιχάλης στο εκκλησάκι των Αγίων Αποστόλων, υπέγραψε το πρώτο επίσημο έγγραφο, ως αρχιστρά

Ξυπνάω το πρωί με ένα γαργαλητό στο αυτί, φαίνεται πως ο εσωτερικός υδραυλικός, ο Walerij, αποφάσισε να κάνει αισθητή την παρουσία του… "Καλημέρα μικρή! " φωνάζει αυτός και ακούγεται το γαλλικό κλειδί μες το κεφάλι μου… " Καλημέρα και σε σένα. Σήμερα είναι μια όμορφη μέρα...έτσι δεν είναι ;" του λέω εγώ. Ο Walerij βγαίνει από το αυτί και κοιτάει το παράθυρο, κρύο, υγρασία... κατάλαβε ότι πρέπει να δουλέψει υπερωρίες… Κοιτάω το λαιμό μου στον καθρέπτη, η βαλβίδα μου τώ

Για την ακριβοθώρητη υπεροπτική σνομπ ειρήνη που αγνοεί όλες τις προσκλήσεις και ακυρώνει τα ταξίδια της. Για την προσμονή που αδημονεί σε κάθε σταθμό να συναντήσει την ειρήνη για να την γνωρίσει και να συστηθεί ως μεγάλη θαυμάστρια της. Για την ελπίδα που πάντα αισιοδοξεί και ελπίζει και για μας που προσκαλούμε συνέχεια χωρίς εγωισμό ( για τις συνεχόμενες αρνήσεις), τις ειρηνικές ειδήσεις να φωτιστούν οι σκοτεινές μέρες μας σαν νύχτα. Ο.Μ ΑΝΑΒΟΛΗ Η’ ΑΚΥΡΩΣΗ? Η ελπίδα ριζωμέν

08 Μαΐου 1821, μάχη στο χάνι της Γραβιάς «Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε, πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα». Θεόδωρος Κολοκοτρώνη, Ήρωας του Εικοσιένα (1770-1843) Χάνι της Γραβιάς, 08 Μαΐου 1821 Οι μεσημεριανές ακτίνες του ήλιου, έλουζαν το πλινθόκτιστο διώροφο χάνι της Γραβιάς. Εντός των λε

Τι να μιλήσω να πω;✨ Δεν είμαι σίγουρη ότι είμαι σε θέση να ταυτιστώ με την συμμετοχή μου στην σημερινή ημέρα. Σήμερα μπορούμε να κάνουμε,να πούμε, οτιδήποτε την κάθε ημέρα του χρόνου.💫 Δεν υπάρχει λόγος εορτής. Μα ανησυχίας. Να ανησυχούμε που είμαστε πολλοί. Που μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά. Να σκεφτούμε πόση δύναμη παίρνουμε καθημερινά, από το έμφυτο ταλέντο μας. Αυτό το αυθεντικό,όχι το ψεύτικο. Εκείνο που δεν μας ονομάζει ποιητάδες.🌹 Εκείνο που θέλει να μας κλ

Του Σίμου Ιωσηφίδη «Όποιος δεν έφαγε το ψωμί του με δάκρυα, δεν σας γνώρισε ποτέ ουράνιες δυνάμεις» «Τραγούδι του Αρπιστή», Γκαίτε, 1795. Λέγεται πως κάποιον Μάρτιο του 1909, ο Καντίνσκι, εντελώς ξαφνικά, κρέμασε έναν πίνακα στο σπίτι του ανάποδα. Και τότε κάθισε. Και τον κοίταζε για ώρες. Είχε πει σε έναν γνωστό του πως, έτσι αναρτημένος, έδειχνε μελαγχολικότερος. Από την άλλη ο Καμί, χρόνια αργότερα, όταν ρωτήθηκε περί λογοκρισίας είπε πως σε ένα νουάρ ας πούμε αφήγημα,

Καλημέρα με αέρα λευτεριάς Κύπρος μου-Ελλάδα μου Αμμόχωστος μου-Κερύνεια μου και κατεχόμενη γη μου. Η Τουρκία συνεχίζει να απειλεί. Τοποθέτησε ακόμα μια φορά την γνωστή κασέτα στο μαγνητόφωνο και πάτησε το κουμπί και άρχισε αυτή να ξαναπαίζει. Η γνωστή φράση των Τούρκων Κατακτητών. Δεν θα διστάσουμε να ασκήσουμε τα δικαιώματά μας. Μόνο που κάθε φορά αυτά τα δικαιώματα μοιάζουν να μεγαλώνουν ανάλογα με το πού φυσάει ο γεωπολιτικός άνεμος. Έτσι είναι η Τουρκία Αφορμή τώρα

Ο Κώστας κι ο Ντίνος κάθονται αντικριστά πίνοντας τον μερακλίδικο καφέ με το ωραιότατο καϊμάκι... Κοντά αλλά και μακριά ταυτόχρονα... Ο Κώστας έχει ένα σούπερ κινητό, μάρκας αϊφονι, καμαρώνει τι έχει αυτός... Ο Ντίνος, αντίστοιχο του αϊφονι, κράτα ένα ξισόμι προ, παγώνι και αυτός για το απόκτημα. Στο μεταξύ, στην καφετέρια μια ταμπέλα να, μισό μέτρο, βγάζει μάτι στους πελάτες με τη φράση: Οι συνομιλίες απαγορεύονται. Κωδικός WiFi: minmilate_axna Συμβιβασμός στα τεκταινόμενα..

Η ποιητική συλλογή "Τα ανείπωτα" (Όστρια, 2024) του Γιάννη Μπουμέλη αποτελείται από σαράντα ποιήματα, όλα κατανοητά, τρυφερά, ανθρώπινα, έξυπνα. Όλα αλήθειες για τη ζωή, τον χρόνο, την απώλεια, τα απωθημένα, την κοινωνία, τον έρωτα, την ποίηση κ.ά., ειπωμένες σε ένα πλαίσιο ενδοσκόπησης, υπαρξιακής αναζήτησης, κριτικής σκέψης και στηλίτευσης των κακώς κειμένων ή απλής έκφρασης του βιωμένου συναισθήματος, συχνά νοσταλγικού και παραπονεμένου. Λέει μεταξύ άλλων αποφθεγματικά και