Μέσα στην δίνη του χρόνου μέσα στο ξαφνικό τίποτα, δυο μάτια ανοίγουν δυο μαύρες τρύπες που ρουφούν όλη την ενέργεια γύρω από την σφαίρα των χρωμάτων! Ορθάνοιχτα παρατηρούν αλλάζοντας ενδυμασία, τα μαύρα αντιγράφουν το σκότος του νυχτερινού ουρανού! Το πένθιμο ύφος τους βάφει την ψυχή και κρύβεται πίσω από την λύπη πίσω από τον πόνο. Μαρτυρά όλα τα μυστικά που δεν φαίνονται πίσω από την αιωρούμενη σφαίρα. Μόνο η φαντασία των ονειροπόλων φυλάγεται κάτω από τα μάτια του κόσμου.

Άνεμος δέρνει κατά μέτωπο το σκαρί ταλαντεύεται από όλες τις πλευρές, ακυβέρνητο έχει δική του συμπεριφορά. Αντιδραστικό ανυπάκουο έχει δικές του έννοιες τι ζητά; Ψάχνεται μέσα στα ατίθασα νερά να βρει το δίκιο του. από την μια η υγρασία του νερού από την άλλη τα χαστούκια του ανέμου παλεύει να ορθοποδήσει! Σαν μόρα βολοδέρνει πάνω από τον πνιγμένο τάφο. Τα πνευμόνια του βαριανασαίνουν φουσκώνουν ξεφουσκώνουν σαν τροχοί που κοιτάν να βρουν την ρότα τους. Ο ιστός του σαν βελόν

Τακ-τακ, τακ -τακ ακούγοντας τα βήματα της βροχής που οι στάλες σχηματίζουν φουντώνουν και της καρδιάς μου, πυρώνουν και με ζεματάνε σαν το σίδερο που σιγοκαίει πάνω στο καμίνι. Το φως φέγγει αμυδρά τις σκέψεις μου καρτερά αναμμένο για την ελπίδα, την αγάπη για την ζωή που δεν θα έρθουν ποτέ. Όλα μουντά και σκοτεινά τριγύρω επικρατεί σιωπή ούτε λαλιά να κόβει την αχρωμία. Ούτε ζεστή ανάσα να καλύψει την παγωνιά ούτε χάδι ανύπαρκτα συναισθήματα, να εμβολίσουν την ακινησία. Ακό

Στεκούμενο ορθό λυγερό και ψηλόλαιμο! Αφημένο σε ένα τραπέζι αφημένο επάνω σε ένα κομοδίνο, αφημένο πάνω σε ένα καθρέπτη. Άδειο σαν...

Μια φορά και έναν καιρό υπήρχε ένα πυκνό δάσος, που δίπλα του απλωνόταν μία μικρή λίμνη. Απλωνόταν τόσο πολύ που άγγιζε την γη, που πάνω...

Βουβή η νύχτα και όλα κουρνιάζουν. Για που τραβάει αυτή η νύχτα μέσα σε ποια δίχτυα πιάνεται πότε η αύρα της φεύγει και πότε έρχεται...

Κονκάρδα στο πέτο γατζωμένη γυρίζει και γυρίζω, γυρίζω και γυρίζει μικροκαμωμένη με πολλά χρώματα και διάφορα σχέδια την πιάνω στα χέρια...

Καθισμένη, γύρω απο το στρογγυλό τραπέζι. Όμορφο, και εντυπωσιακό το ρόδινο σπίτι. Ακουμπισμένη στα σκαλιστά, ξύλινα χέρια της....

Η ΑΝΙΣΣΟΡΟΠΗ ΑΙΣΘΗΣΗ ΜΙΑΣ ΜΕΤΑΒΑΛΛΟΜΕΝΗΣ             ΑΛΗΘΕΙΑΣ   Μοναχή ταξιδεύεις,  χωρίς συνοδοιπόρο. Μέσα από την αστάθεια του χρόνου...

Αέρινη και στριφογυριστή η μακριά στράτα. Ανάλαφρη κυμαίνεται στα σημάδια του ανέμου, πανταχού καιρού εκτεθειμένη απέναντι από τους...

Όπως μας το διηγήθηκε η Γερασιμία Παναγιωτοπούλου Καθισμένη σε μια γωνιά το μάτι λοξοδρομεί, κάτι φτεροκοπά μπρος στην χάση μου. Κοιτάω...

Όλα στριφογυρίζουν! Χάνεσαι μέσα σε μια αεροδίνη, μέσα σε ένα συνονθύλευμα καταστάσεων. Το μυαλό μουδιασμένο, οι αισθήσεις αμυδρές η...

Βγήκε η μέρα μουντή και μελαγχολική. Σαν να μην ήθελε με τη βία. Σαν να αισθανόταν ότι κάτι δεν πάει καλά. Ο ήλιος κρυβόταν φοβισμένος,...

Μία νύχτα μυστηριώδη! Μια νύχτα ανήσυχη! Βαρύ σκοτάδι πέφτει πάνω στο ανάλαφρο μου σώμα. Ανέμου κλίση, το γέρνει στης μεγάλης αγωνίας την...