"Προσκυνώντας Μια Γοργόνα"

Σήμερα θα γράψω για το βιβλίο που έλαβα πριν μέρες αλλά θέλησα να το διαβάσω ώστε να κάνω τη βιβλιοκριτική.

Αντώνης Περδικάρης.

Ένας πραγματικά μοναδικός ποιητής της θάλασσας, των συναισθημάτων, των στιγμών.

Το βιβλίο του "Προσκυνώντας Μια Γοργόνα" ακουμπά την καρδιά του αναγνώστη.

Ο ποιητής, επικοινωνιολόγος αλλά όχι κενός, μια ζεστή πένα με τη θαλασσινή αύρα, κάνει ταξίδια ψυχής στο γαλανό του ουρανού και του νερού.

Όπως ο ίδιος γράφει...

"Μεγάλες Αγάπες... Μικρές Γοργόνες...

Σκληρό Αλάτι".

Ακόμη μια νύχτα που σ' αγαπώ 

και σου γράφω,

χαμένη μου Οπτασία.

Ο ποιητής πότε καλεί την γοργόνα του,

πότε την τιμά με την κάθε του λέξη,

άλλοτε την νοσταλγεί.

Ακουμπά το φιλί της σειρήνας,

ανταμείβοντας τη χαραυγή με μούσες, γοργόνες, ναύτες, δελφίνια...

Είναι ο Ονειροκατασκευαστής που

με οδηγό τα ταξίδια του, ζωγραφίζει

εικόνες αντιμέτωπος με πληγές, συνομιλώντας με το φεγγάρι, αποκαλύπτει αθέατες πλευρές του εαυτού του.

Ο Αντώνης Περδικάρης, ταπεινός αλλά ταλαντούχος, αγγίζει κυριολεκτικά την ψυχή του αναγνώστη, ξαγρυπνά κοιτώντας τη θάλασσα, συγκρατεί στη μνήμη του καθετί όμορφο, λάμπει το πρόσωπό του στη θαλασσογραφία και προσεύχεται ότι ζει,

να μην τελειώσει ποτέ.

Δεν σταματά να ταξιδεύει, να χορεύει

τάνγκο με τις λέξεις, να ενώνει τα κοχύλια, 

να τα προσκαλεί στη γιορτή της γοργόνας.

Παραθέτω έναν σπουδαίο επίλογο,

και εύχομαι ολόψυχα το βιβλίο αυτό

να συνεχίσει την υπέροχη πορεία του 

γιατί το αξίζει.

~ Προσκυνώντας μια Γοργόνα ~

γοργόνα που κρατάς το Θεό μέσα σου

σειρήνα που αγγίζεις τη Θάλασσα

μαγεύοντάς την

αερικό που τόσα χρόνια πήρες την ψυχή μου

τώρα ήρθες να πάρεις ό,τι ελάχιστο

μπόρεσα να κρατήσω

σε φοβάμαι όμως πάρε με

δε θέλω να κρατήσω

ούτε σταγόνα ψυχής ούτε μια στάλα αίμα

δεν μπορώ να μη γράφω για ό,τι με καίει

ποτέ δεν τραγούδησα κάτι άλλο

εκτός από σένα και το τραγούδι σου

δεν με νοιάζει πια τι θα γίνω

ακόμα κι αν πεθάνω

αφού υπήρξα μόνο για να σε συναντήσω

εσύ μου έδειχνες τ’ αστέρια κι ήσουν

κάθε μέρα που περνούσε αρμύρα και ανάσα

τι να την κάνω τη θάλασσα χωρίς εσένα;

όταν δεν θα μπορώ να κοιτάξω του ορίζοντα

για να δω τη μορφή σου να χρυσίζει

το τέλος μας έρχεται όταν χάνεται

η ελπίδα που ζει

μέσα στο μεγάλο μας όνειρο

πώς λοιπόν να πάψω να ελπίζω

να πάψω να ζω

δεν θ’ άντεχα χωρίς την αύρα σου

σώσε με.

Αντώνη μου μεταφέρω ότι νιώθω δίχως ψυχρή λογική γραφή,αλλά μέσα από την καρδιά μου.

Εύχομαι ολόψυχα να αγαπηθεί ακόμα παραπάνω γιατί το αξίζεις 🌹

Το  εξαιρετικό εξώφυλλο του βιβλίου είναι της ζωγράφου Εύας Πελεκίδου.

Θα το βρείτε στις εκδόσεις CaptainBook.gr

  Εύα Αλιβιζάτου 🌹 🌹 🌹