Πολλά τα γιατί που δεν απάντησες. Τα βέλη του έρωτα πληγές ανοιγμένες,δεν κλείνουν. Στον ήλιο προσπάθειες μάταιες, αχτίδες με ζέσταναν....

Λευκός κρωγμός της αυγής ο χορός. Γύρω απ' τον φάρο γνώριμα φτερουγίσματα. Ξεθωριασμένος από του χρόνου τα γνωρίσματα. Το μεγαλείο του...

Ένα πλοίο δένει,ξαφνικά  σε μια εποχή που τα όνειρα κάποτε σήκωσαν άγκυρα,και παλεύουν για ήρεμες θάλασσες. Τότε που νέοι άφηναν το τόπο...

Έρωτας είναι η σιωπή που παρασέρνει μία σκέψη στο κατώφλι σου. Δεν μπόρεσα να ξεχάσω μήτε να νιώσω την χαρά. Μια  ανυπέρβλητη ευχή...

Είναι στιγμές που τα καλοζυγισμένα λόγια κρίνονται υπέρβαρα μπροστά σε αέρινες σιωπηλές υπάρξεις. Σαστισμένα βυθίζονται στα ουτοπικά...

Ένα 'υπάρχω' δεν επιδέχεται  προσμονή.  Κανένα παράδοξο δεν θα σε συναντήσει.  Στην ανεκπλήρωτη πλευρά της ζωής θα στέκεσαι και μοναχός...

Η μεγαλύτερη χαρά γονέας όταν γίνεις. Νεοφερμένο όνειρο στην κούνια θα αντικρίσεις. Μία ζωή στα χέρια σου υπέρτατη ευθύνη. Η ευτυχία θα...

Ανοίγω την πόρτα του μυαλού το πατρικό μου έρχεται στο νου. Απ' τη κουζίνα ξεπροβάλλουν ευωδιές. Αχ! Μάνα απ' τα χέρια σου κι ας είναι...

Χρήστος Παναγιωτόπουλος Υπήκοος του θαυμασμού δηλώνω των ματιών σου. Σαν με κοιτάς πρωτόπλαστος νιώθω στον ουρανό σου. Σκαλιά οι λέξεις...

Τα χέρια έδωσαν ότι χαρίζεται, και άδειασαν. Ξυπόλητες οι λέξεις περιπλανώμενες, στα σκοτεινά μαραζωμένα σοκάκια της μνήμης μου....

Το μαρτάκι απ' το χέρι ετοιμάζεσαι να βγάλεις για να πας σε μια γιορτή που δεν ξέρεις τι θα δεις. 🌹 Της Άνοιξης οι λέξεις: Την εποχή που...

Ελευθερία διδάχτηκα από την Ιστορία. Μια χώρα που το στέρνο της είχε μεγάλη αξία. Κεφάλαια που ξεθώριασαν στην παιδική ηλικία. Ελευθερία...

Σταμάτησα να πετώ εδώ και πολλές δεκαετίες.  Μην με ρωτήσεις πόσες, έχουν ξεθωριάσει τα σημάδια στους τοίχους.  Η μνήμη με δυσκολία...

Θέλω μια λέξη να κινεί τα βήματα μου. Ανέμου να 'χει επιρροή στα βάσανα μου. Σύννεφα μαύρα να σκορπίζει μακριά μου. Σε έναν κόσμο που...

Πόσες φορές  παράκουσα την θέληση σου.  Ψίθυρους που αγνόησα στην βαβούρα της δικής μου ψυχής. Συγνώμη ποτέ δεν ζήτησα, μα μεγαλόψυχη...

Σε έναν κόσμο  που οι οθόνες μεγαλώνουν δραστηριότητες ασκώ που με πληγώνουν. Διατροφές σε ταπεράκια μίας χρήσης καρκινογόνες με γεμίζουν...

Το μπλε της θάλασσας στην ράχη κουβαλάς κίτρινο ελπίδας προς το μέρος της καρδιάς. Ο χαρακτήρας αδιόρθωτου παιδιού υπερδραστήριο πτηνό...

Λευκό το πέπλο της αγάπης!! Ένα κουστούμι όλο χάρη και λαμπερό σαν το φεγγάρι. Φόρεσε την τιμητική του σε εκκλησία η γιορτή του! Λευκή...

Πες μου μια λέξη που στο βλέμμα θάρρος δίνει! Διστακτικότητας τον δράκο να νικήσει. Αντί για ξίφος τριαντάφυλλο να αφήσει. Πες μου μια...

Μη ρωτάς... Γιατί δεν χαμογελάω; Μη ρωτάς! Ζούμε σε έναν κόσμο που το χαμόγελο δίνει ζωή, μα εμείς ζωή δεν έχουμε για να χαμογελάσουμε....