Θάλασσα καντήλι (Αφιέρωμα στην 25η Μαρτίου 1821) Δυο μάτια ανασαίνουν φως που ξεφεύγει κολλά στα νερά της γης Γίνεται σεντόνι, πλεγμένοι αφροί λευκές και μπλε ρυτίδες Λάβαρο – πανί στα χείλη του τόπου μου Το κύμα καριοφίλι Ένας σταυρός ολόλευκος, Θορυβώδης προσευχή Μυρωδιά αλατιού, ψυχές φλογούν Σπαθιά-λεπίδες, τεντωμένες χορδές Μάχες-κραυγές, συναυλίες βροντερές Και ο ήλιος κατεβαίνει Και γίνεται η θάλασσα καντήλι Και όταν το βράδυ έρθει, μη νομίσεις πως θα υπάρξει τέλος Στο