ΕΝΑΣ ΧΤΥΠΟΣ ΤΙΚ η ΤΑΚ

Παράλογη καμπύλη σε σχήμα καρδιάς

Τεράστια ρημαγμένη, αιμάτινη,

από πηλό προσμονής φτιασιδωμένη

Και το κορμί μου πιεσμένο ασφυκτικά πάνω της

Σα να προσπαθεί να αναθερμάνει κάτι νεκρό

Σα να προσπαθεί να της σφύξει χτύπους

Σα να προσπαθεί να ζεστάνει λιγάκι τον θάνατο

Σκύβω

Ένα τικ ακούστηκε

Ένα χτύπημα και ύστερα παύση

Ύστερα ένα τακ

Απόλυτη σιωπή και παύση μεγίστη

Η καρδιά ασβεστωμένη γονάτισε

Δεν υπάρχει χρεία επιστροφής

Αμπάρωσε τα ανάγλυφα πέταλά της

Το πάθος συνετρίβη

Το μουδιασμένο κορμί τίποτα δεν έχει πιά να καρτερεί

Η αγκαλιά μου άδειασε

Μα βαστά ακόμη ένα ίχνος της μέσα στο λυσσαλέο κενό

Κόκκινο έγινε, ερωτικό, αγαπημένο

Γίνηκε ο μικρός θεός μου

Βγήκε από τις ρωγμές της

Περπάτησε στο μικρό, άδειο δωμάτιό μου

Ανέβηκε στον τοίχο

Τρύπωσε σε μια μικρή ρωγμή του

Η αγκαλιά μου κενή και τραγικά σφιγμένη!

Αφουγκράζεται ένδακρη κάθε βράδυ μέσα το σκοτάδι,

έναν χτύπο τικ ή τακ

Δεν απαιτεί να τον ακούσει κανείς

Δεν έμαθε και κανείς ότι είναι νεκρή

Άννα Κλαρίτη ❤️