ΞΕ- ΒΑΦΤΙΣΜΑ

Ποτάμι άλαλο

Κουβαλώντας σιωπές

Γίνεται ανάσα

Δίπλωσα τετράγωνο χαρτί και το΄φτιαξα μια βάρκα

Την έριξα πεισματικά στο νερένιο φευγιό σου

Να πάρει από κοντά την ανόητη ανταρσία σου

Να χαστουκίσει το προδοτικό καταφύγιό σου

Λουλούδια τη στόλισα για την ωραία τσάρκα

Με άρωμα μεθυστικό κατεύνασα τ΄ ωμό μαστίγιό σου

Μισοσβησμένες προσευχές ραίνουν την απουσία σου

Βούλιαξα τελετουργικά στον σκοτεινό βυθό σου

Το σχήμα της ανάσας μου σάπισε στο κενό σου

Η ψυχή μου πνίγηκε στο λασπωμένο βαθύ σου

Με έσφιξες με τα λίθινα ακροδάχτυλά σου

Βορβορώδης η κόμη μου αιωρείται

Με βάφτισες με ακάθαρτο νερό

Με ένα σταυρό που γίνηκε ξίφος

Έριξες λάδι που ήταν στυφό

Μ΄ έντυσες ξέφτιες δαντέλες, αγάπης γρίφος

Με ράντισες μύρο στεγνό

Κι ύστερα χάθηκες μέσα στο πλήθος

Μα τώρα, δες

Χαρτένια βάρκα

Στο σώμα ενός σούρουπου

Όνομα λιώνει

Ξεβαφτίστηκα τ΄ όνομά σου!

Άννα Κλαρίτη 🌹