Ποθώ να ακυρώσω τους χειμώνες σου ... Αφήνω έναν μοναχά να επιζήσει, να υπενθυμίζει την έλευση της άνοιξης! Τον άφησα ντυμένο στα λευκά φορώντας κόκκινο κασκόλ, να του ζεστάνει την καρδιά, με ενα φιλί της πασχαλιάς , χάδι ανάστασης να τον εξημερώσω! Συλλάβισα δειλά δειλά , σε κάθε πόντο του κορμιού σου. Σα στέρεψα από συλλαβές , οι ανάσες έγιναν στίχοι και στροφές. Φωνήεντα και σύμφωνα συνουσιάστηκαν. Διέγραψαν μνήμες , απατηλές αναμνήσεις κατρακύλησαν , τις απέβαλλε ο ιδρώτ

Και όσο εσύ έχτιζες την ζωή στα ερείπια δακρύων, εγώ βροχή γινόμουν, ξέπλενα τα σοκάκια! Και όσο εσύ σιωπούσες, αργοπέθαινα και πάντα ευχόμουν η Παναγία μου, εσένα να χαϊδεύει. Και όσο εσύ ήσουν χαρούμενος ο ήλιος έκλεβε ένα χαμόγελο σου και έπειτα με αποχαιρετούσε με ένα φιλί στο μέτωπο! Και όσο εσύ χειμώνιαζες ... σκόρπιζες γκρίζα σύννεφα, εγώ μεταμφιεζόμουν σε άνοιξη, σε έπιανα από το χέρι! Και όσο εσύ απολάμβανες το δικό σου καλοκαίρι, εγώ ζωγράφιζα καρδούλες στην καυτή

Διάφανο δάκρυ σαν κύλησε από την ίριδα ψυχής, στις βαθιές χαράδρες του προσώπου μου , απήγγειλε "το διάφανο χαμόγελο". Δάκρυ πού θύμιζε περίπατο ζωής, δάκρυ και χαμόγελο μαζί σε συνουσία, οξύμωρο σχήμα σε άτακτη φαινομενική ανακολουθία. Γυάλινη η πολιτεία, που διέσχισε. Άνθρωποι σκυθρωποί, φορούσαν κόκκινο - βυσσινί της κερασιάς να ντύσουν πάθη, φόβους, ανασφάλειες ... Φαντασμαγορική ενδυμασία από ευτελές ακατέργαστο υλικό, με εκπτώσεις στην ουσία της ανθρώπινης υπόστασης! Κ

Αν ήμουν πουλί θα ήμουν αετός θα πέταγα ψηλά... Άλογο που θα έτρεχε, με χτένι αγάπης στην πλούσια χαίτη που χτενίζει ο άνεμος στην διαδρομή! Φως στην αγκαλιά του ουρανού, χαμόγελο και αναπνοή για όσους αγαπώ πολύ! Κόρη του φεγγαριού και αδερφή των αστεριών, θα φώτιζα ολημερίς και ολονυχτίς την πλάση, κάθε Ψυχή που αγκομαχά. Θα δανειζόμουν χρώμα χρυσαφί από μια βέργα του ήλιου στη ζωή. Με στάλες κόκκινου πορτοκαλί θα έντυνα με πάθος τόλμη την ψυχή. Γιορτάζω σήμερα και κάθε μέ

2026...202........ Το 2026 με στίχους δεν θα υμνήσω ήρθε η ώρα άνθρωπε, ότι απέμεινε λειψό με πράξεις να τιμήσω! Τα αστέρια που κοσμούν τον ουρανό χαρίζουν διαύγεια σκέψης. Το άστρο της βηθλεεμ καθοδηγεί ... Προσφέρεται για να φορέσει η ψυχή μας πανωφόρι ταπεινότητας ενσυναίσθησης μανδύα , στην γυμνή μας κοινωνία ! Θεάματα και θριαμβολογίες δε χωρούν, σαν ορφανά παιδιά στον κόσμο μας λιμοκτονούν, σαν τα πυροτεχνήματα διψούν και εκείνα με αθώα μαυρισμένα μάτια ,φα

Μέσα στην νύχτα αναπνέω, οι δείκτες δείχνουν δώδεκα. Χάδι αυγής των σκέψεων δίχως συντεταγμένες μαγνητίζουν και με λούζουν, να ξυπνήσω καθαρή από ανούσιες σκέψεις. Με αιθέρια έλαια και εκχυλίσματα από βότανα, ποθούν να εξαγνίσουν και να εξαγνιστούν από κάθε τοξικότητα και φθόνο … Κοιτώ τα αστέρια που ερωτεύονται, ο ουρανός με τόση τέχνη τα φωτογραφίζει. Χάνομαι στην φωτογραφία του, οι αισθήσεις αγκαλιάζονται στην αιώρα της καρδιάς, τα βλέφαρα μισόκλειστα ψελλίζουν, τα δάχτυλα

Γραμμένο για μένα. Γραμμένο για σένα... Μεγαλώνω,θα μεγαλώσω και άλλο αν η ζωή και ο δημιουργός με αξιώσει ! Να θυμάσαι αγαπημένη και ονειροπόλα φίλη πώς στη ζωή δεν μένει τίποτε αμετάβλητο. Όπως στην γεωφυσική και στην γεωγραφία σημειώνονται αλλαγές έτσι και σε σένα! Οι ρυτίδες της ζωής τα λάθη,τα πάθη σου ,οι αξίες τα πιστεύω σου είναι η αντανάκλαση εκείνου του κοριτσιού με τις πυρόξανθες πλεξούδες! Τι μένει άραγε; Η ροή ουσία της ψυχής,η αγάπη η προσφορά άνευ όρων

Δε βάζω ζύγι σε ζυγό αγάπης, όρια δεν ορίζω σύνορα δε γνωρίζω... Όταν μιλήσει η ψυχή αφήνομαι στο χάδι της αφής. Δίνω τόσο όσο υπάρχει... όσο κυοφορεί,όσο τεκνοποιεί! Αντάλλαγμα δε ξέρω να ζητώ. Τί νόημα έχει αν δεν γνωρίζει ανάγνωση ορθογραφία εκείνος που αγαπώ. Δεν ξοδεύομαι σε ανούσια κόρτε γλυκόλογα στιγμής! Γοητεύομαι, διακρίνω τα ακούσματα από τις απαλές μελωδίες της ψυχής! Στο έπος της Οδύσσειας της αγάπης μου δεν σαγηνεύει η Κίρκη. Ο Οδυσσέας μου ευρηματικός έχει α

Πάντα θα λείπεις, σε αναζητώ στο φως και στο σκοτάδι, που κεντούν οι αναμνήσεις. Λείπει το λιγοστό μαζί που φάνταζε πολύ! Λείπει η βαριά ανάσα που έκανε ηχώ στο σκοτεινό προθάλαμο του πάθους και φώτιζε το χώρο σαν κλείδωνε πεισματικά τον τελευταίο χτύπο της καρδιάς! Τα μάτια σου κατάδυση στο βυθό της απύθμενης ψυχής! Τα ανείπωτα και χιλιοειπωμένα λόγια καραμελωμένα από νέκταρ της αγάπης! Σε ψάχνω στους ανέμους, στον ήλιο το πρωί δίνω το πρώτο μου φιλί να σου μεταβιβάσει. Σε

Αναρωτιέμαι σε ποια σκιά ξαπλώνεις μη σε θαμπώσει ο ήλιος τής θλίψης που κυοφορεί η καρδιά. Σε ποια αγκαλιά κοιμίζεις τα διψασμένα όνειρα. Τολμά ο εαυτός σου να παλέψει τον μεγαλύτερο του εχθρό ; Εγωισμός απολυτότητα στην αιώρα της υπόστασης και εσύ θωρείς και περιπαίζεις την ψυχή λες και η ζωή είναι αιώνια στη σφαιρική τη γη. Η ευαισθησία δύναμη στη ροή του ποταμού, ο έρωτας πνίγεται ανελέητα στα χέρια τετράγωνου μυαλού. Αναζητώ στα σύννεφα να δω το πρόσωπό σου, πείσμωσαν δ

Στα αζήτητα εμείς Με καλημέρισε ήλιος, μια αχτίδα θύμισε το πάθος που αργοπεθαίνει, σαν ταξιδεύει μέσα σε ξένες αγκαλιές. Αγουροξυπνημένη...

Ανάμνηση έπιασε αγκαζέ τη θλίψη, τής φόρεσε κόκκινο φουστάνι, είχε γενέθλια ο έρωτας τους τον Οκτώβρη. Πράσινα μήλα ψιθυρίζαν, στο διάβα...

Φύλλα φθινοπώρου Φόρεσα μπλουζάκι μαύρο νωτισμένο από ανάσες, βουτηγμένο στο χρώμα τής θλίψης. Αγαπούσες το μαύρο, μήπως έφτανα στην...

Όχι όπως "Άνοιξη ζωής" , ένα ταξίδι αλλιώτικο, Οδύσσεια σύγχρονης εποχής. Ταξίδι με σειρήνες, Σκύλα και Χάρυβδη, στο μονοπάτι της ζωής....

Χρόνια πολλά πριγκιπέσσα μου! ✨♥️Μεταμόρφωση♥️✨ Ήρθες στη ζωή να μού διδάξεις, πώς ο Μεταξοσκώληκας γίνεται πεταλούδα. Πώς η ζωή είναι...

Μυστήριο ο Έρωτας Μυστήριο ο Έρωτας και η σιωπή, πλέκει αντίφαση η Μέδουσα ζωή. Ο Έρωτας φωνάζει διεκδικεί, η σιωπή Δακρύζει όπως η ψυχή....

Ιούλη αγαπημένε Πάντα με ταξίδευες σε όρη, πεδιάδες θάλασσα ηλιοβασίλεματα, κόρη άπληστη ανυπόμονη των οφθαλμών, δεν πρόκαμα εσέ να...

Δεν υπάρχει κλεψύδρα χρόνου στο Σύμπαν, σαν τα βλέμματά ανταμώσουν, με μία ανάσα το στόμα μας φιμώσουν. Σκέψεις νωχελικά χορεύουνε στα...

Τυφλή κάθε πρωί έβγαινε στο παραθύρι στο κονάκι, να λιάσει την καρδιά της. Ταξίδευε νωχελικα στο κενό, την συναρπάζαν τα ξεφωνητά ...

Μητέρα και Μήδεια Η μητρική αγάπη δεν διδάσκεται, δεν εκπαιδεύεται η καρδιά. Μάνες ανεπίδεκτες μαθήσεως, τέρατα μίας άλλης εποχής,...