Το όνομά της Φωτεινή...

Αν ήμουν πουλί θα ήμουν αετός θα πέταγα ψηλά...

Άλογο που θα έτρεχε, με χτένι αγάπης στην πλούσια χαίτη που χτενίζει ο άνεμος στην διαδρομή!

Φως στην αγκαλιά του ουρανού,

χαμόγελο και αναπνοή για όσους αγαπώ πολύ!

Κόρη του φεγγαριού και αδερφή των αστεριών,

θα φώτιζα ολημερίς και ολονυχτίς την πλάση, κάθε

Ψυχή που αγκομαχά.

Θα δανειζόμουν χρώμα χρυσαφί από μια

βέργα του ήλιου στη ζωή.

Με στάλες κόκκινου πορτοκαλί θα έντυνα με πάθος τόλμη την ψυχή.

Γιορτάζω σήμερα και κάθε μέρα

την ζωή.

Κερνώ την πιο γλυκιά αναπνοή

και κοινωνώ την ευλογία του ονόματος μου στην κολυμπήθρα της ζωής!

Δεν πιστεύω σε συμπτώσεις και γρίφους της ζωής.

Όλα μοιάζουν μια συνάρτηση ξεχωριστή για τον καθένα στην όαση ψυχής.

Μια ανθοδέσμη από λευκά τριαντάφυλλα για όσους αγαπούν δίχως ίσως και γιατί...

Μια ανθοδέσμη από κόκκινα για εκείνους που έχουν άλλη αντίληψη για την ζωή!

Ένα ευχαριστώ στον Ύψιστο

που ρίχνει φως στα σκοτάδια της ζωή..

Εκείνος που με αγκάλιασε μου έδωσε πνοή.

Περίσσεια δύναμη για να φωτίζω σκοτεινά σοκάκια, παράδρομους με φαναράκι την κατακόμβη της ζωής!!

Θα 'θελα σαν ξυπνήσω να στάζει χυμό από ρόδι ο ουρανός..

Μια άμαξα που οδηγούν οι αχτίδες του ήλιου και τυφλώνουν τις σκοτεινές ίριδες περαστικών και τους συμφιλιώνουν με το φως!

Θα θέλα αν ξανά βαφτιζόμουν

το ίδιο όνομα να επέλεγαν με λίγο περισσότερο έλαιο ταπεινότητας απόσταγμα φωτός!

Παπαδόπουλου Φωτεινή 🌹