Η κόψη 🪽

Η κόψη της σιωπής

Λεπίδα η σιωπή,

έβαψαν οι φλέβες της

τους τοίχους της

ψυχής!

Δεν έσβησαν τα ίχνη,

κάποιες σταγόνες

ξέμειναν ξωπίσω,

δεν ακολούθησαν το

ταξίδι προς την λήθη!

Τις κράτησα ενθύμιο

θυμίζουν πως η τόλμη

είναι προνόμιο για γενναίους

και τους ταπεινούς..

Τις φίλησα στο μέτωπο,

ανάσα συμφιλίωσης με

απογείωσε σε αγνώστους

κόσμους μαγικούς

ονειρικούς.

Γεννήθηκα να μην ανήκω

πουθενά ...

Ασυμβίβαστη,

με δυσπεψία μονο στα

ψευδή στα ποταπά.

Σου οφείλω μάτια μου,

τον νέο μου εαυτό.

Το άρωμα αυθεντικότητας

λευκού τριαντάφυλλου,

διάχυτο στο πέρασμα μου

στον εύθραυστο και φοβικό

κόσμο που ζω…

Δεν έχει όρια ο δικός μου

ουρανός.

Τον αετό μου θέλω

ελεύθερο

με υπερβάσεις και

υπερηφάνεια δίχως

πίσω μπρος!!

Χρυσομαλλούσα η σιωπή

με οδήγησε στο Φως.

Ίαση και αντανάκλαση

στο διάβημα για μπρος!!

Φωτεινή Παπαδοπούλου 🪽