Τα εισιτήρια είχαν κλείσει… Χαμογέλασε, άναψε την μηχανή του αυτοκινήτου και πήρε τον γυρισμό για το σπίτι. Έψαχνε στις αναμνήσεις του να...

Τριανταφυλλιά μου όμορφη καμάρι... της αυλής μου σε ποτίζω .. σε φροντίζω .. είσαι όλη η ζωή μου .                           Γεμίζουν...

Έφυγε, λες ο άνθρωπος σου. Τόσο πρόωρα από την ζωή. Λυπάσαι, κλαις, ψάχνεις σε όλα, εξηγήσεις, τον ρυθμό, σαν να μην κατανοείς. Τι έχεις...

Χωρίς Μέλλοντες και Παρατατικούς... των βαθμίδων της προσκόλλησης... Κάθε στιγμή και μια αέναη Αρχή... Ένας Ε ν ε σ τ ώ τ α ς γαλανός...

Μη ρωτάς... Γιατί δεν χαμογελάω; Μη ρωτάς! Ζούμε σε έναν κόσμο που το χαμόγελο δίνει ζωή, μα εμείς ζωή δεν έχουμε για να χαμογελάσουμε....

❤️ Σ' Α Γ Α Π Ω ! ❤️ Έστησαν τα γράμματα τελετουργικά... όπως άρμοζε στην ιερότητα του φτερωτού τοξοβόλου... Πρώτα άρπαξαν τον ήχο του ...

Ένα ανεπαίσθητο ρεύμα αέρος ένιωσα να μπαίνει στο κλειστό από παντού δωμάτιο του γραφείου μου. Εγώ,καθισμένη στην καρέκλα πίσω από το...

Δεν είχε τίτλο η ζωή του,κάπου τον έχασε στη διαδρομή.  Στο διαβατήριο του γραμμένο μονάχα τ' ονομά του αλλά χωρίς ψυχή. Χωρίς ημερομηνία...

Αυτό φροντίδα Σε έναν καθρέφτη που για χρόνια απέφευγα να δω,βλέπω κομμάτια μου που δεν τα γνώριζα ποτέ. Σημάδια,πληγές,μα κ' ένα φως...

Ήρθες αργά στην ζωή μου… Πέρασα από πόνο, κλάματα, ατέλειωτα γιατί και δυστυχία. Επένδυσα σε έναν άνθρωπο που δεν άξιζε αυτά που πήρε. Σε...

Πόσο νόημα έχουν αυτές οι λέξεις. Αυτές οι τρεις μοναδικές λέξεις. Μόνο που εμείς οι άνθρωποι έχουμε ένα μεγάλο  κακό και ξεχνάμε εύκολα...

Η αγάπη παραμένει εδώ και καιρό στα αζήτητα, η ψυχή βαραίνει και περπατάει με μπαστούνι, η καρδιά ασήκωτη πετάει σκουπίδια που μάζεψε...

Είν’ η ζωή θα πεις σωστά∙ γοργά όπως προστάζει δουλειά, δουλεία, παιδεψιά για τη χαρά, σου τάζει, δικαιολογία στο παρόν τ’ όνειρο...

Στην αγερική κορμοστασιά της νυχτιάς, στην πονόφυλλη κηρήθρα της καρδιάς, καρδιοφάουσα η φλογερή πεθυμιά, πυρίπνοη, ανάβει τη σιγαλιά....

Μία ζεστή μέρα καλοκαιριού μας έφερε κοντά. Ένα τηλεφώνημα που σε έφερε απρόσκλητο καλεσμένο. Εγώ έβγαλα το καλό κρυστάλλινο σερβίτσιο...

Εχθές, μάζεψα σ' ένα χαρτόκουτο όλες τις σημειώσεις μου. Σκέψεις, μάλλον ατυχείς, που πέφτουν ύστερα από μία σύντομη παράγραφο σ' έναν...

Σε ψάχνω στων ανέμων τη σιωπή... Σ’ αναζητώ στις καταιγίδες της ερήμου... Στα πεζοδρόμια που ο λυγμός σου αντηχεί... Μέχρι τις συνοικίες...

Μήν αμελείς τις μνήμες σου. Κράτησε τες γερά φυλαγμένες. Ενα χαρτάκι με το γραφικό σου χαρακτήρα, και πώς να ξεχάσω. Για πες μου. Ούτε...

«Η Σιωπή της Άννας» Η Άννα στεκόταν μπροστά στον καθρέφτη, βλέποντας το πρόσωπό της που είχε γίνει σχεδόν αγνώριστο. Μια νέα μελανιά στο...

Υπάρχουν και κάποιες γκρίζες μέρες, μουντές, φουρτουνιασμένες, γεμάτες ψυχρά, υγρές· Αυτές που το κρύο τους σου τρυπάει ακόμα και την...