Ήταν βράδυ. Ο κόσμος πολύς. Τα ποτά. Τα τσιγάρα. Η μουσική. Η μουσική που εσύ επέλεγες να παίξεις. Εγώ στο μπάρ πίνοντας το ποτό μου. Σε είδα. Έκανα την κίνηση μου. Από μακριά. Ήρθες. Μου συστήθηκες,τσουγκρίζοντας το ποτήρι. Έφυγες. Έφυγα. Η πρώτη επικοινωνία. Τα πρώτα μηνύματα. Το καρδιοχτύπι. Η αναμονή. Η επιμονή. Ο έρωτας. Ο έρωτας που γεννήθηκε μέσα μου για σένα. Ο έρωτας που ξεκίνησε. Ο χρόνος που ήθελα να περάσω μαζί σου. Μια ευτυχισμένη περίοδος μέσα μου ξεκινούσε.....

Πώς μοιάζει ο έρωτας; Τι χρώμα έχει η αγάπη; Πώς παντρεύονται το σκοτάδι με το φως; Τι νιώθει το σώμα όταν ερωτεύεται; Πώς αντιμετωπίζεται η ψυχή που απορρίπτεται; Συναισθήματα. Χιλιάδες συναισθήματα. Μέσα στο σώμα ταξιδεύουν. Ψάχνουν ανθρώπους να τα αγαπήσουν και να τα αγκαλιάσουν. Τα συναισθήματα που είχα για σένα; Δεν βρήκαν έφορο έδαφος για να ανθίσουν. Άγρια και επιβλητική γη το σώμα σου. Πέτρα η καρδιά σου. Φωτιά της έβαλα με δεν λύγισε. Άνθρωπος ατσάλι. Ανέκφραστος. Δύ

Η γνωριμία. Οι ματιές. Η αμηχανία. Το πρώτο φιλί. Το πρώτο άγγιγμα. Η επαφή. Ο έρωτας που γεννήθηκε ανάμεσα σε αυτούς του δύο. Οι συνθήκες. Ο πόλεμος. Η κατοχή. Τα χρόνια που έφυγαν δίχως να επικοινωνήσουν. Δίχως να το καταλάβουν. Η αγάπη που δεν έσβησε. Η επανασύνδεση. Τα χέρια μου. Τα χέρια σου. Τα μάτια μου . Το βλέμμα σου. Η απέραντη αγάπη σου. Η απρόσμενη συνάντησή μας. Τα πρέπει και τα θέλω. Τι θα νικήσει; Μαζί; Χωρίς; Ποιος θα κερδίσει σε αυτό τον αγώνα ψυχή μου; Εσύ;

Λέξεις στροβιλίζουν το μυαλό μου. Λόγια που ειπώθηκαν. Λόγια που δεν ξεστόμισα ποτέ. Μυστικά και λάθη. Σωστά και πάθη. Μέσα στου μυαλού μου το σκοτάδι ψάχνω να βρω την άκρη. Σιωπή. Σιωπή και κρύο. Το σώμα μου αρχίζει να παγώνει. Το αίμα ψάχνει λίγη ζεστασιά την καρδιά να κρατήσει για να μην πάψει να χτυπά. Ο χρόνος τελειώνει. Τικ-Τακ, τικ -τακ το ρολόι χτυπά. Δώδεκα πάλι. Μεσάνυχτα. Η ώρα των ψυχών. Η ώρα των αγγέλων και των δαιμόνων. Στη μέση εγώ. Κι απέναντι μου ένα κενό. Θ

Πόσες φορές έγραψα για τον έρωτα που σου είχα.. Πόσες φορές σου εκδήλωσα τα συναισθήματα μου; Πόσες φορές; Έχω χάσει το μέτρημα. Έχει σημασία; Δεν έχει σημασία. Ό,τι κι αν έκανα για 'σενα δεν ήταν ποτέ αρκετό. Με κατέστρεψε η όλη στάση σου απέναντι μου. Με κατέστρεψε. Μίσησα τον εαυτό μου γιατί σε αγάπησα. Γιατί ήμουν ολοκληρωτικά δοσμένη σε αυτό που ένιωθα. Κι όμως τρελάθηκα. Έχασα τα λογικά μου. Αυτοκαταστράφηκα. Ήμουν μια ζωντανή νεκρή. Πήγαινα κι ερχόμουν. Ήθελα να απαλλα

Εγώ είμαι ο Χρήστος. Εσύ είσαι η Σοφία. Η ιστορία μας ξεκίνησε πριν πολλά χρόνια. Μπήκες στην ζωή μου ξαφνικά. Δεν ήξερα ότι θα σε ερωτευόμουν από την πρώτη στιγμή. Περάσαμε πολλά μαζί όμορφες στιγμές, δύσκολες αλλά μαζί. Γέλια, ταξίδια, εκδρομές, φαγητό, ώρες ατελείωτες από ηδονή. Βροχές, λιακάδες, χιόνια. Τίποτε δεν έδειχνε ότι πλησίαζε το τέλος. Ένα πρωί μετά από χρόνια μου είπες ότι δεν πήγαινε άλλο. Μου είπες ότι δεν είμαι αυτός που θέλεις να περάσεις το υπόλοιπο της ζωή

Μου είπαν ότι το πιο σκληρό ναρκωτικό είναι η ηρωίνη. Τους απάντησα πώς το πιο σκληρό ναρκωτικό είναι ο έρωτας. Ο έρωτας αυτός ο φτερωτός θεός που έτσι και σε βάλει στο στόχαστρο του την έχεις πατήσει. Έρωτας. Δυνατός και ζόρικος. Μια σειρά από μικρά και μεγάλα συναισθήματα που πηγαινοέρχονται από το μυαλό μέχρι την καρδιά και αντιστρόφως. Έρωτας. Ένα δυνατό καιρικό φαινόμενο. Ένα τσουνάμι που δεν αφήνει τίποτα παρά μόνο χάος όταν περνά. Έρωτας. Λάβα του ηφαιστείου όταν τα σώ

Καθημερινά έχεις μια δύσκολη ζωή. Τρέξιμο για τα παιδιά. Να φροντίσεις το σπίτι. Να φροντίσεις τον σύζυγό, την σύζυγό,τον σύντροφό, την σύντροφό ότι έχει ο κάθε άνθρωπος στην ζωή του. Τρέχεις συνέχεια για την δουλειά όποια κι εάν είναι αυτή. Τρέχεις να προλάβεις συνέχεια κάτι μέχρι το ρολόι να χτυπήσει δώδεκα τα μεσάνυχτα. Όταν έρθει η ώρα που άλλη μια αποστολή έχει έρθει είς πέρας. Ακόμη μια μέρα που η τακτοποίηση των πάντων έχει κάνει τον κύκλο της ζωής της εσύ έρχεσαι αντι

Και τώρα; Και τώρα τι; Και τώρα που οι δρόμοι μας τράβηξαν χωριστή πορεία θα σου πω πως ότι ζήσαμε ήταν ένα ψέμα. Ένας κόσμος με φειδωλές υποσχέσεις. Κάλπικες σαν τα υποτιθέμενα συναισθήματα μας. Δεν νιώσαμε ο ένας τον άλλον πραγματικά. Υποκρίθηκε ο ένας στον άλλον παίζοντας ο καθένας την δική του θεατρική παράσταση κι όταν η αυλαία έπεσε η σκηνή έμεινε άδεια. Άδειασμα ψυχών. Κάπου στο ψέμα κρύφτηκε η αλήθεια. Κρύωσε η ψυχή μου απόψε. Πάλι σε θυμάμαι. Πάλι σε αγαπώ. Το ψέμα α

Πόλεμος. Σκοτάδι. Μαχητικά αεροπλάνα. Κακουχίες. Πείνα. Εξαθλίωση. Παιδιά στους δρόμους ψάχνουν ένα κομμάτι ψωμί για να ξεγελάσουν την πείνα τους. Οι μεγάλοι συννεφιασμένοι. Άγνωστο το αύριο. Ο στρατός στο καθήκον. Πότε θα λήξει ο πόλεμος; Αίμα. Όπλα. Άνθρωποι κοίτονται νεκροί. Ήρωες. Ελλάδα. Χρώμα λευκό και γαλανό. Λευκό τριαντάφυλλο μοιάζουν οι ψυχές που πολέμησαν για την πατρίδα. Για το Όχι. Για όλα τα Όχι που πρέπει να μαχόμαστε καθημερινά. Για όλα τα όχι που στερούν την

Οκτώβρης. Η καρδιά του φθινοπώρου. Η όμορφη γυναίκα του χρόνου. Φλογερή και γεμάτη από χρώματα. Κίτρινο, καφέ και πορφυρό όπως το περιδέραιο που φορούσε στον λαιμό. Κόκκινα μαλλιά και βλέμμα μελαγχολικό. Γαλάζιο και γκρι. Χρώματα που το φθινόπωρο αντικατοπτρίζουν καφέ, μπορντό, κεραμίδι. Σκούρο μουσταρδί και βυσσινί όλα μαζί αν ενωθούν έναν πίνακα ζωγραφικής θα μπορούν να δημιουργήσουν. Το περιδέραιο. Μεγάλη η ιστορία του και κατάρα η αξία του. Όποια γυναίκα το φόρεσε δεν είχ

Το φθινόπωρο μόλις λίγο κρύωνε ο καιρός,όλα τα παιδιά μαζεύονταν στο μικρό ραφείο της πλατείας του χωριού. Ο κυρ-Λευτέρης ο ράφτης...

Κανένας δεν γνωρίζει τις αδυναμίες μου περισσότερο από τον δαίμονα. Πάντα βρίσκει τρόπο να με δελεάσει. Όπως το φίδι στο δέντρο με τον...

Σε σκέφτομαι. Σε νοιάζομαι. Σε αγαπώ. Ενεστώτας. Τι ωραίος χρόνος. Όλα είναι τώρα. Όλα είναι σήμερα. Ότι ζούμε,ότι νιώθουμε,ότι...

Κάποια στιγμή φθάνει η στιγμή, στην ζωή σου και αρχίζεις να αναρωτιέσαι πολλά. Κάποια στιγμή ίσως να νιώθεις ότι οι υποχρεώσεις σου σε...

Παρίσι... Οι γειτονιές του. Το .. Île de la Cité. Ο Σηκουάνας. Ο Λούβρος. Το εμπορικό Πομπιντού. Η Notre Dame και ο γοτθικός καθεδρικός...

Μετά από όσα ζήσαμε. Μετά από όσα χτίσαμε. Μετά από όλα όσα πετύχαμε μαζί.... Εσύ απλώς αποχώρησες. Αποχώρησες. Δίχως μια λέξη. Δίχως μια...

Και μετά χαθήκαμε. Και μετά σταμάτησε η όποια επικοινωνία. Χάθηκε ο δίαυλος της διαπροσωπικής μας σχέσης. Της ανούσιας για εσένα αλλά...

Όμορφε μου κι ηλιοστάλαχτε! Φεγγάρι  του Αυγούστου μου. Πολύ σε πόθησα πριν έρθεις στη ζωή μου. Στα σπλάχνα μου μεγάλωσες. Σε νανούρισα...

Θεόρατα μπρος στα μάτια τα ψηλά βουνά. Θεόρατα και ακατοίκητα. Άγρια και επιβλητικά. Δεσπόζουν. Μικρά δέντρα και μεγάλα. Κάθε λογής φυτά...