Αόρατο - Ορατός έρωτας

Οκτώβρης.

Τα χρώματα αλλάζουν.

Το πράσινο δίνει τα σκήπτρα στο καφέ,το κίτρινο,το πορτοκαλί.

Η ζεστασιά του ήλιου σιγά-σιγά αποδυναμώνεται.

Τα βουνά,οι πεδιάδες,τα λαγκάδια φορούν το φουστάνι του φθινοπώρου.

Μια εποχή γεμάτη από εικόνες.

Ταξιδεύοντας.

Εκδρομή.

Ένα ξύλινο σπίτι στο βουνό.

Δύο κούπες ζεστό καφέ με άρωμα φουντούκι.

Εσύ....

Εγώ.....

Ένας αόρατος έρωτας για τους άλλους.

Ένας ορατός έρωτας για εμάς.

Αλήθεια...

Τι ερωτεύτηκες σε εμένα;

Τι σε κάνει να θες να μου μιλάς;

Τι είναι εκείνο που κάθε φορά φτερουγίζει όταν με αντικρίζεις;

Τα μάτια σου με χρώμα από κάστανο.

Κάθε φορά που με κοιτάς λάμπουν από ευτυχία..

Είναι η αύρα σου μου απάντησες.

Είναι αυτό που είσαι εσύ.

Αυτό που είδα μέσα σου.

Όλα εκείνα που έχεις κρυμμένα στην ψυχή σου.

Είναι η καρδιά σου.

Αυτή είναι η απάντηση στα ερωτήματα σου.

Σε κοίταξα και χαμογέλασα.

Δεν έχω ξανά ακούσει τέτοια λόγια.

Φυλαχτό θα τα κάνω να τα φορώ στο λαιμό μου.

Κι αν κάποτε κιοτέψω στην αμαρτία;

Τότε εγώ θα σ' αγαπήσω.

Γιατί δεν θα σου αφήσω περιθώριο να σε αγαπήσει κανένας άλλος τόσο δυνατά όπως εγώ.

Δεν θα σου αφήσω δείγμα αποχωρισμού.

Θα σε αγαπήσω μέχρι το τέλος.

Αυτά μου είπες φτάνοντας στον προορισμό μας.

Έκλεισες το αμάξι κι ύστερα με φίλησες.

Κι έπειτα εγώ, παραδόθηκα στον άνευ όρων έρωτα σου για μένα.

Χρυσάνθη Σεργίνη 🌹